Haydarpaşa başlangıçtı.

Haydarpaşa başlangıçtı.
İstanbul'dan Anadolu'ya gidenler için uzun bir yolun başlangıcı. Anadolu'dan İstanbul'a gelenler içinse yeni bir hayatın.
Umudun, çabanın, gurbetin başlangıcı.
**
Rayların üzerinden Anadolu'ya uzanan heybetli bir çınar gibiydi.
İnşa edildiği 1908 yılından bu yana sayısız yolcuyu ağırladı.
104 yıldır sayısız ayrılığa, sayısız kavuşmaya şahitlik etti.
'' Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak sanattır '' demiş ya Goethe, iste Haydarpaşa sanatsal bir suskunluk içinde çok şey anlattı dinlemesini bilenlere.
**
Benim için Haydarpaşa, önce Güney Ekspresiydi.
Dedemi yıllar önce Kozaklı'dan İstanbul'a getiren trendi yani.
Kimsesiz bir Anadolu delikanlısının İstanbul'u çalışkanlığıyla yenebilmesiydi.
Dedemin gelişinden yıllar sonra annem ve kardeşimle Kozaklı'ya yaptığımız uzun tren yolculuğuydu.
Hayal meyal kesitler, trenin tıkır tıkır sesi, kompartımanın camında bir görünüp bir kaybolan ağaçlar, eski bir film gibi Anadolu...
**
Sonra, Hukuk oldu benim için Haydarpaşa.
Hafta içi her gün Karaköy'den bindiğim vapurun varış yeriydi.
Vapur usulca yanaşırdı Haydarpaşa'ya. İskeleye indiğimde '' hoşgeldin '' derdi Haydarpaşa.
Merdivenlerinden çıkıp mermer zeminine ayak bastığımda himayesine girdiğimi hissederdim. Güven ve itimat telkin ederdi.
Kadıköy'ün beni huzursuz eden havasında rahat nefes aldığım yegane yerdi. Sırdaşımdı.
**
Öğrendim ki, 1 Şubat'tan itibaren, Haydarpaşa'nın kapıları Anadolu'ya kapanmış. Tren seferleri durdurulmuş.
Asırlık Haydarpaşa Garı, Haydarpaşaport'a dönüştürülecekmiş.
Yeni imar planında, kültürel tesis, turizm ve konaklama alanı olarak ayrılmış. Otel olacakmış.
Anladım ki, sözüm ona muhafazakar tüccarlar gözünü sana dikmiş Haydarpaşa.
Bilirsin, bu tüccarlar, maziyi, hatırayı, değeri önemsemez.
Varsa yoksa daha çok kazanmaya çalışır kafası bunların.
Ne bizim lafımızdan anlarlar ne senin o asil suskunluğundan.
Ah Haydarpaşa...
Seni kurtarmayı çok isterim.
Lakin gücüm yetmiyor.
Yetmiyor affet...
Uğur Tarhan
www.gazete2023.com