
Vatan nedir biliyor musunuz ...
Vatan kan değmiş toprak parçasıdır.
Vatan aylarca babasını bekleyen çocuğun hasretidir.
Vatan bir kadının şehit kocasına döktüğü gözyaşıdır.
Vatan ciğeri yanan ana babanın yüreğindeki dinmek bilmeyen ateştir.
Vatan bazen kanlı bir üniforma, bazen yanında can veren badin için düşmana duyduğun nefret, bazen diri diri yanmaktır.
Vatan bazen daha doğmadan yetim kalmaktır...
Vatan kimi yerde Ulubatlı Hasan, kimi yerde Seyit Onbaşı, kimi yerde Osman Gazi'dir.
Edirne'de Selimiye, İstanbul' da Eyüp Sultan'dır...
Bir günde onlarca şehit tabutu taşımak ama yine de ''Vatan Sağolsun'' demektir.
Bir haneden iki şehit veren babanın '' Bi oğlum daha var, o da vatanıma kurban olsun '' demektir.
Bir ananın '' Git oğul. Lakin Düşmanın önünde bi adım geri atarsan sana sütümü helal etmem '' deyişidir.
Bazen Elif kızın kara gözleri, Ayşe gelinin sarı saçlarıdır
Bazen kendini bombaların üstüne atanların tabutuna örtülen gelinliktir.
Bazen de bakmaya kıyamadığın evladını diğer ana kuzularından ayırmadan hepsinin hayrına dua etmektir gecelerce
Kimi zaman Adana karpuzu, kimi zaman Denizli horozu, kimi zaman Urfa isotu olup dudaklarda tebessümdür.
Vatan , bayrağa kan vermektir, can vermektir. Yardan serden geçmektir.
Savaş meydanında esir düşüp, üzerine çevrilen binlerce namluya rağmen düşmanın o çiyan yüzüne tükürmektir
İşkencelere maruz kalıp yine de vatanını satmamaktır.
Bazen daha kundaktaki evladının kurşunlanması, aklını yitirip deli olmak ama bir ay ile yıldızı unutmamaktır.
Vatan bazen davan için kiliseye girip ''Selamün Aleyküm'' demektir.
Elde mızrap, dilde türkü, yürekte yara, gözlerde yaştır.
Vatan bazen elleri nasır tutan ninemin yaptığı ekmektir. O ekmeği helalinden kazanan dedemdir. O ekmeğe ihanet etmemektir
Vatan asla ihanet değildir, unutmak değildir, susmak değildir.
Herşeye rağmen dudaklarından dökülen iki kelimedir.
Çünkü vatan yardır, yaradır. Vatan sevdadır ağlatır. VATAN SAĞOLSUN...
ÖZLEM KANER- KALECİK/ANKARA