DARBELERDE BİZİM YERİMİZ

Her insanın normalde otuz iki dişi vardır.

Benim dişlerim yirmi sekiz tane…

Neden mi?

Dört dişimi, Malatya Mahpushanesinde,

Nurcu bir diş doktorunun gadrine uğrattım.

Yanlışlık neticesinde böyle bir iştigaliyete düştüğünü

beyan edip, özür faslına
düştüğün de ise;

Yine aynı mahpushanenin solcu psikologu tarafından

hiddetle azarlanmasına,böyle bir şeyin asla kabul edilebilir

bir şey olamayacağına dair insani refleksini bizzat yaşadım.

Böyle bir mağduriyeti yaşamış olmama rağmen, kültür


kodlarımın baskınlığından dolayı da ne yazık ki,


nurcuya uzak, solcuya yakın durmak gibi bir

sorgulamaya da giremedim.

Öteki tanımının çarpık kabulü böyle bir nötr duruş halinde

olamama sebepti.


Yine darbe muhataplığından dolayı, Maraş mahpushanesine

sürgün gitmiştim.


Sorgu, sual,
faslında, tekme,tokat, ciddi bir arbedenin

ardından her yanım yara bere içinde…

Hoş geldin, işkence
faslından sonra…

Üzerimde sadece bir kilotla çıplak şekilde hücreye kondum.

Tek tip elbise giymeyi ret edip, pişmanmısın, sorularına ,

ukalaca cevaplar verip, el pençe divan, ezik
durmamam,

dik duruş tavrı seğrilemem, bir sürü askerin postal

ve coplarıyla cezalandırılmama sebep olmuştu…

İşin daha trajedik olanı ise; Üstümüz de sadece bir kilotla,


yüzümüz gözümüz mosmor, ağzımız burnumuz,


kırık bir şekilde, idarede bekletilir ken, yanı başımızdan

bizi görmeden gelip
gecenlerin kayıtsızlığına

bizzat şahit olmuştum.

Uzaktan tanıdığım avukat, sonradan

MHP milletvekili
oldu.

Avukat Nedim Özbaş’ta yanıbaşımızdan geçenlerdendi…

O anki psikolojisi nedir, nasıl böyle bir körleşme içinde,

bir bakışla görme tebessümüyle bile bize dair olamamıştır?

Bunu bilemem.

Lakin bildiğim o anın bende ki kabulü ciddi ciddi bir

yalnızlık psikolojisiydi.


Hem de öylesine
komik, bir o kadar da trajedik,
bir haldeydik ki…


Yediğimiz onca dayağın acısına aldırış etmeden bir donla,

çıplak duruşumuza kahkahalarla gülmemizdi.


Ciddi bir sinir boşalması yaşamanın da bedelini ,
artı bir
dayak faslıyla ödedim.


Resmi üniformasıyla alay ettiğimi sanan yüzbaşı,

ağzımı burnumu kırıp,hıncını, öfkesini, şiddetle


üstümde
tescilledi.


Günler sonra kovuşa geçmiş, yaralarımın sızısıyla,
zaman
yorumu yaparken…


Arama yapılacağı için koğuş bahçesinde sıraya
girmiş
bekliyorduk.


Koğuşta ki yatak
aramaları bitip, sıra bizim üst aramamıza
geldiğinde beni gören yüzbaşı:


“Sen bu koğuşta ne geziyorsun?”şaşkın bakışıyla,
beni
sorgulamaya tutdu.


Bende kendimce aynı dik duruş tavrıyla


cevap verdim;


“Asıl siz ne geziyorsunuz burda?”

“Ulan bırak bu edepsizliği öyle değil, sen Ülkücümüsün ki?
diye
şaşkınlığını ifade etti.


“Tabi ülkücüyüm ne oldu komutan!deyince de…

Madem ülkücüsün niye dan dun konuşup,diklenip,
bir sürü sopa
yedin?demez mi…


İşte o zaman anladım ki yüzbaşı beni de tavır


ve
duruşlarımdan dolayı solcu sanıp dövmüş.


Malum onun Ülkücü mahkum tanımı, el pençe,
divan
duran,garip, ezik ,pişman itaatkar
olmaktı…


Böyle bir kabulün tersi duruş sergileyince de



otomatikman solcu oluyorsun.

Bu tür muhataplıkları
bizzat yaşadığımdan dolayı da,

hiçbir zaman “Omuzu tüfeklilere”ekstra


bir sempatim olmadı.


Noktasal yapı kusurları deyip,geçiştirmedim
yaşadıklarımı…


Cezaevinden çıktıktan sonra da aynı ,
Omuzu Tüfekliler” taifesinin zihniyetiyle;


Ordunun siyasete müdahalesine karşı olan yazarlar,

içinde gösterilerek andıçlandım.

İşkence tezgahlarına bizi dahil eden yüzbaşı

gibi birçok rütbeli asker MHP’ de,

üst düzey yönetici oldu.

Darbe Konsey üyesi,” Nejat Tümer “dahil birden

fazla darbecinin…

Bizzat bizim tasarrufumuzla terfi ettirilerek,

bu tür gayri meşru oluşumlara taşınmasında ki,

pay ve katkımızın ne olduğunun sorgulanması

taraftarıyım.

Tabi ki kurumsal yapı olarak,kurumsal muhataplık

acısından suçların şahsiliğine inanmaktayım.

Düşüncemi beyanla “Ordu- Asker”düşmanlıgı

suçlamasına yönelik tedbirimi de ifade

beyanımla alıyorum.

Evet işkenceye, darbeye her ne sebeple olursa

olsun karşıyım.

Ve hiçbir yorum adına da tölerasyona

taraftar değilim.

Bazı arkadaşlar!

Darbenin eni, çapı, yanı, boyu üzerinde

işaretlemelerde,

bulunan yazılar kaleme aldılar.

Kimi darbenin doktorlarını, kimi darbenin

halkını yazdılar.

Nihayetinde bunlar bir işaretleme…

Ya da tarihe not düşme…

Darbe mağduriyeti üzerinden” Kültür kodları”

tanımlanan bir siyasi hareketin!

Darbe muhataplığı üzerinden olgu okuması yapma

durumu olası bir farklılığa işaret edecek değildir.

Darbe muhataplığını
tevil ve tefsire tabi tutmadan,

hukuk ve adalet referansıyla hareket eden

bir tasavvur!

Darbenin adını,enini,çapını,yanını ve içini…

Doğru kodlamaya tabi
tutarak,tasarrufun

netliğine, bahane bulmadan,

handikaplara düşmeden!

Olgu ve olayı net okuma idrakinde olur.

Çünkü bütün aşkınlıklar dilin yanlış kullanımıdır.

Ve Devlet sizi nerenizden yaralamışsa kimliğiniz

de oradan şekillenir.

Şirket Devlet,Teknik Devlet,Üniformalı Devlet,

Üniformalı Devlet, Bahçeci Devlet,

(Kampus zihniyetli-1-),

Sosyal Devlet, gibi zihniyetler inşası değişim

ve dönüşümde tanımlanıp,adlanmaları

söz konusuyken…

“Yıkılsın Düzen Kurulsun Devlet!”

Sloganıyla ruhuna düşman,öz çocuklarını

boğan, vuran,asan…

Denge de istikrar adına;

Bir sağcı bir solcuyu sehpada sallandırarak

hüküm koyan…

Garip ve garabet bir zihniyetimi davetkardık?

Sorusunu muhataplıkla alakalandırdığımız zaman(…)

Muhakeme ve muhasebe şimdi tasarrufunu,


doğru
adlandırıp,kimliğimiz ve kişiliğimiz de




darbecilerin, yerinin ve bizde ki karşılığının tanımını


şekillendirecektir.


Dünkü ve bu günkü darbecilere karşı oluşan

tasarruf ve tasavvurun bendeki okunuşu;

Aklım mantığa yürüdü…

Ruhum kendini kustu…

1-Bahçeci Devlet,
ifadesinin MHP Genel Başkanı”

“ Devlet Bahçeli ile
alakalı bir ifade değildir.

Sosyolojik bir kuram tanımlamasıdır.

Yunanistan da ki Devlet şekli bu model

işaretlemesine örnektir.

Yanlış yorum ve
anlamalara sebep vermemek

adına bir açıklamadır.