Isparta'da seher vakti başlayan zorlu gül hasadı: Emek ve gözyaşıyla işlenen değer
Isparta'da başlayan gül hasadı, seher vakti toplanan çiçeklerin fabrikalarda yağa dönüştürülmesiyle devam ediyor. 1800'lere uzanan zahmetli süreçte işçiler ve üreticiler zorlu koşullarda çalışıyor.
1 / 5Türkiye'nin 'gül bahçesi' olarak bilinen Isparta'da, seher vakti başlayan meşakkatli gül hasadı sezonu, üreticiler ve mevsimlik işçiler için yoğun bir mesai anlamına geliyor. Gün ağarmadan gül bahçelerinde mesaiye başlayan işçiler, özenle topladıkları gül çiçeklerini, kazanlarda yüksek ısıda pişirilerek değerli yağlara, konkretlere ve gül sularına dönüştürüyor.
2 / 5Hasat sezonu, genellikle haziran sonuna kadar devam ediyor ve işçiler, sabahın erken saatlerinde bahçelerde yerlerini alıyor. Öğle saatlerine kadar açmış tüm gül çiçeklerini toplayan işçiler, bu çiçekleri çuvallar içinde alım merkezlerine teslim ediyor. Burada tartılan güller, daha sonra gül yağı fabrikalarına taşınıyor. Fabrikalarda işçiler tarafından gül kazanlarına boşaltılan çiçekler, yüksek ısıda işlenerek kozmetik sanayide kullanılan gül yağı, konkret ve gül suyu üretiminin ilk adımı atılıyor. Isparta'da Gülbirlik'in 4 fabrikası ve özel sektöre ait çok sayıda tesis, bu değerli ürünlerin yurt dışına ihracatını sağlıyor.
3 / 5Isparta'da gülcülüğün kökeni, 1800'lü yıllara, Gülcüzade İsmail Efendi'nin Bulgaristan'dan getirdiği gül fidelerini yetiştirmesiyle başlıyor. O dönemde odun ateşiyle, oldukça zahmetli yöntemlerle elde edilen gül yağı, günümüzde modern sistemlerle üretilmeye devam etse de, sürecin meşakkati pek az azalmış durumda. Güneykentli üretici Hüseyin Kaya, 20 yıldır yaptığı gülcülüğün 'çocuğa bakar gibi' özen istediğini belirtiyor. Otunu ayıklamak, ilaç ve gübresini vermek gerektiğini anlatan Kaya, işçi bulmanın zorluğuna dikkat çekiyor. Buna rağmen, seher vaktinde tertemiz havada gül toplamanın ayrı bir keyif olduğunu dile getiriyor. Kaya, 2 dekar bahçesinden 1,5-2 ton çiçek beklediğini ve bu hasadın yaklaşık 160 bin lira gelir getireceğini, ancak masraflar düşüldüğünde kazancın çok az kalacağını da sözlerine ekliyor. Yıllardır bu işte çalışan işçi çavuşu Orhan Ayan ise, 15-16 kişilik ekipleriyle çalıştıklarını, bu yıl kilo başına 34 lira aldıklarını ve bir işçinin günlük ortalama 700-800 lira kazandığını belirtiyor.
Sitemizde deneyiminizi iyileştirmek, içerik ve reklamları kişiselleştirmek ve ziyaretleri analiz etmek için çerezler kullanılmaktadır. Siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımını kabul etmiş olursunuz. Gizlilik Politikası
