7 Haziran'ı kim boğdu?
7 Haziran’da sandıkların açılmasından ve seçim sonuçlarının netleşmeye başlamasından sonra Türkiye derin bir nefes almıştı.

“Başkanlık Sistemi” hevesiyle Anayasa tanımaz bir şekilde totaliter rejime doğru hızla yol alan ülkemizde, seçmenler gidişata sandıkta dur demişti.
Ülkemizin üzerinde bulunduğu coğrafi konum, AB müzakere süreci yürüten bir ülke ve NATO üyesi bir devlet olmamız hasebiyle, seçimde ortaya çıkan tablo sadece Türkiye’nin değil, seçimleri yakından izleyen tüm ülkelerin üzerinden de büyük bir yük kaldırmış gibi görünüyordu.
Türkiye’nin demokratik yarınları adına yeni bir umut doğmuştu.
Buna karşılık AKP cephesi şoktaydı.
Nitekim balkon konuşması için parti genel merkezinde kameraların karşısına geçen Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun, sanki tek başına iktidara gelmiş bir partinin lideri gibi konuşma yapması, sosyal medyada ve siyaset gündeminde alay konusu olmuştu.
Bu tablo çok uzun sürmedi.
Seçim sonuçlarının netleşmeye başlamasının ardından ülkemize hakim olan umut havası, sadece 5 saat sonra ilk darbeyi ve ilk çiziği yedi.
Gece yarısı kameraların karşısına geçen MHP lideri Devlet Bahçeli, Meclis’te grup kurma başarısı gösteren MHP dışındaki diğer üç partinin koalisyon yapmasını, anlaşamamaları durumunda gerekirse erken seçime gidilmesini teklif etti.
Bahçeli’nin seçimde ortaya çıkan sonucu adeta hiçleştirdiği aynı dakikalarda,Bahçeli’nin o an yaptığı konuşmadan habersiz örneğin Cengiz Çandar bambaşka bir ruh halindeydi...
Nitekim seçimden sonraki ilk yazısında o an ki duygularını şöyle kaleme almıştı:
“Seçim gününün gece yarısıydı. İstanbul’un orta yerinde Murat Belge’yi taksiye binerken gördüm. Görüşmeyeli epey bir zaman olmuştu. Seslendim. Döndü. Kollarını açarak bana doğru ilerledi. Sarıldık. Kulağına eğildim, “Hayatımın en mutlu gecelerimden biri bu” dedim. İki adım geri adım attı, kollarını daha da açtı, “Benim için birincisi” dedi.
O gece bu tür bir ruh halini yaşayan sadece Cengiz Çandar veya Murat Belgedeğildi..
7 Haziran seçimlerinden bir kaç gün sonra, Habertürk kanalında kendisine seçim sonuçlarını nasıl değerlendirdiği sorulan bir profesör, “örneğin ben dedi ve devam etti... Beni uzun zamandır ekranlara çıkaramıyordunuz... Bu akşam konuk etmişseniz, nedeni 7 Haziran seçim sonuçlarıdır” dedi...
CNN Türk’te yayınlanan Laf Lafı Açıyor programına konuk olan Kuşum Aydınlakaplı sanatçı, iktidar baskısı nedeniyle uzun zamandır kendisine örtülü bir ekran yasağı uygulandığını, şu an yayına alınmasının da, seçimden sonra ortaya çıkan tablo ile doğrudan bağlantılı olduğunu iddia etti.
Seçimin ardından Saray bile içine kapanmış, ortaya çıkan sonucun altından nasıl kalkacağının stratejik hesapları içine düşmüştü.
İki gün boyunca ne Erdoğan ne de Davutoğlu konuşmadı...
Saraya milyarlarca lira harcarken kamuoyu tepkisini önemsemeyen, yapılan inşaatla ilgili yargı kararlarını dinlemez görüntü verenler, seçimden sonra, iftar verdikleri masanın sandalyenin maliyetini açıklama derdine düşmüştü.
Ülkede siyasi dengenin ters yüz olacağı korkusuna kapılan yandaş kalemler panikle yan çizmeye başlamışlar, ilk kez AKP eleştirileri seslendirmeye başlamışlardı.
Abdullah Gül bile fırsattan pozisyon devşirme arayışına girmiş, danışmanın kitabı üzerinden kendine alan açmaya koyulmuştu.
Fakat muhalefet kısa süre içinde kendi içinde anlaşamayacakları görüntüsü verince, top tekrar saraya geçti...
Dengeler hızla değişti. Sandık sonucun ortaya çıkardığı büyü ve iklim hızla bozuldu.
Abdullah Gül bile kitapla ilgili, "basılmadan önce ben görmedim, danışman yazmış" havasına girdi.
İktidar boşluk kabul etmez derler.
Muhalefetin aymazlığını gören Erdoğan atağa geçti.
Önce Baykal, ardından Gül ile görüşerek top çevirmeye başladı.
MHP adına kimin sarayla görüştüğü anlaşılamadı. Bahçeli, saray ile görüşen olur ve tespit edersem partiden atarım dedi.
Geriye bir tek HDP kalmıştı. Celal Doğan da HDP adına sarayda sahne alınca,her partiye saraydan birer siyasi mayın bırakılmış oldu.
Seçim verdiği mesaj hızla anlamını yitirdi...
Seçimin üzerinden 1 ay geçti, koalisyon kurulacakmış kurulmayacakmış halkın gündeminden bile çıktı. İki gün sonra ligler de başlar, halkın gündemi ile siyasetin gündemi iyice birbirinden kopar.
Yapılacak olası bir erken seçimde AKP dışında diğer üç partiden herhangi birinin tek başına iktidara gelemeyeceğini okur yazar olmayan bir vatandaş bile öngörebileceğine göre... Ve AKP dışındaki diğer üç partinin de kendi aralarındaki şimdiki görüntüsünde, seçimden sonra da bir değişiklik olma ihtimali bulunmadığına göre, yapılacak seçimin siyasi istikrar adına bir sonuç ortaya koyması ve bir anlam içermesi için, seçmenlerin muhalefete değil, AKP’ye yönelmesi elbette sürpriz olmayacaktır.
Kaldı ki muhalefetin ihtiyaç duyduğu en az 10-15 puan iken, AKP’nin ihtiyacı en fazla 1-2 puandır.
Yazı başlığında, “7 Haziran’ı kim boğdu?” demiştik.
Saray’ın kurnazlığı, muhalefetin aymazlığı 7 Haziran seçimlerinin verdiği mesajın içini boşalttı. CHP ve MHP birbirine düştü.
HDP ayakta durma ve emanet oylara sahip çıkma telaşında. Seçim yenilendiğinde emanet oyların akıbetinden ve yeniden geleceğinden emin değil...
Olan biteni seyreden SARAY, erken seçimi bundan zorluyor...
Bana sorarsanız, sürecin en masumu Ahmet Davutoğlu...
Siyasi Etki bağlamında hiçbir fonksiyonu olmadığından, kendisini yıpratacak hiçbir görüntüsü de olmadı. Üstelik şu an ki hava boşluğunda bile başbakan...
Olası bir koalisyon hükümetinde muhalefet sayesinde yine başbakan...
Daha ne olsun?
