Ahmet Hakan, Azerbaycan'a verdiği röportajda neleri söyledi..
Gazeteci Ahmet Hakan,Azerbayacanın haber sitelerinden olan Teleqraf.com-un genel yayın yönetmeni Taleh Şahsuvar'lıya özel röportaj verdi.Röportajı olduğu gibi veriyoruz.

Sesi çok uzaklardan geldi. Məsəfə açısından değil, röportajı telefonla aldığım için değil. Tarihimizin, türk kimliğimizin, türkülərmizin bizi götürebileceği en uzak çağlardan, ulusal bilincimizin en alt katlarında hay verdi bana. Bir anda sanki yüz yüze oturduk, canlı sohbet ettik. Bana göre, bir insan kendini teqdimatdan başlar. Odur ki, çok merak etmiştim, acaba, kendini nasıl tanıtacak? "Bana Ahmet Hakan derler" - söyledi, sadece. Qopuzun en sarı simi titredi. Bir destan söyleyecekti sanki. Destansı kişidir Ahmet Hakan. Ömür yoluyla, derin savadıyla, esnek aklıyla, keskin kalemiyle öyüləcək kişidir. Üstad yazarımız Hüseyin Cavit'in Emir Teymurdan bahseden dramında "bana Turağay oğlu Teymur derler" diyen ünlü kumandan düştü aklıma. Ahmet Hakan dünyayı kılıç gücüne fethetmek isteyen çılgın bir komutan değil, doğal, sadece fikir öncüsü. Bütün fikir adamları, düşünce yenilikçiləri, kendini yeniden yaratmış adamlar sayalım o da dramatik karekter. Qos-ihtiyar Doğu ülkelerindeki, qayım-eski Asya uluslarındakı, bu aralar Osmanlı nostaljisi körüklenen Anadolu topraklarındaki absürd tiyatronun Oktay Eloğlusudur belki de. Bilim ve kültür yanışı ile tüm Türk dünyasına "varsansa, yarat, yoksan çekil git tarih sahnesinden" diye haykıran Eloğlu (bizim Cafer Cabbarlının pyesindəki kahraman) gibi yoksul olmasa da, İstanbul'un en elit səmtində- görənlərimizin gördüğü, görməyənlərimizin de Orhan Pamuk'un "Masumiyet Müzesi" nden tanıdığı Nişantaşı'nda benzer görevi üstlenmiş ve 21 yüzyılın BATI platformunda hem özgür, hem de özgürlükçü aktörler olarak çıkmamızın zeminini hazırlayan "Hürriyet" derbi. Azerbaycan'da da çok büyük okuyucu auditoriyasının her gün açtığı, birçoklarının da işte onun köşe yazılarını okumak için açtığı Türkiye'nin en ünlü gazetesi "Hürriyet" in en çok polemik yaratan imzasıdır. Evet, ona Ahmet Hakan derler. Okuyun, bakalım, Ahmet Hakan "Günlük Telgraf" a neler dedi ... - Sadece Türkiye'de değil, Azerbaycan'da da çok tanınan ve okunan bir qəzetçisiniz. Kendinizi Azerbaycan'ın geniş okuyucu auditoriyasına nasıl sunarsınız? - Bana Ahmet Hakan derler. - Sanırım, pasportda isminiz Ahmet Hakan Çoşkun olarak yazılır. Onların her biri ayrıca isimdir. Bu üç isimden hangisi size daha yakın? - Ahmet. - Neden Ahmet? - Herkes beni o isimle çağırır, öyreşmişem. Özel bir nedeni yok. - Ben de dahil olmak üzere, Azerbaycan'da bir çok gazeteci Sizin üslubunuzu, yazı tarzınızı öğrenmeye çalışır. Aynı zamanda, bir gazeteci gibi zengin bioqrafiyanız var, çeşitli gazeteler, televizyon kanalları ... - Yaklaşık 20 yıldır, jurnalistikadayam. Türkiye'de çeşitli televizyon ve gazetelerde çalıştım. Düz on yıl "Kanal 7" de çalıştım. "Yeni Şafak," Sabah "gibi gazetelerde yazı yazmışım. Hazırda yazılarım "Hürriyet" gazetesinde yayınlanmıştır. CNN Türk kanalında ise "Tarafsız Bölge" veriliş götürüyorum. - Kendinizi ifade etmek açısından hangi iş yeriniz ruhunuza, karakterinize daha yakındır? - Yazı yazmayı insanın kendini ifade etmesi açısından önemli buluyorum. Ben kendimi daha çok yazılarda ifade ediyorum. "Hürriyet" deki fealiyyetim kendimi bulmama yol açtı. Çünkü yazı insanın kendini ifade etmesine daha fazla fırsat yaratır. - Bildiğim kadar, "Radyo 7" - de bir gece verilişi sunmusunuz. Bu verilişi stres atmak için hazırlayırdınız, yoksa profesyonel yaklaşım idi? - Kesinlikle profesyonel yaklaşım değildi. Radyo 7'de çok kısa süre içinde müzik, türkülerle ilgili yazılım hazırlamışdıq. Benim türkülere ilgim büyüktür. İşte bu yüzden bu programı bir amatör olarak hazırlayırdım, bir tür hobi idi. - Abi, babanız memur olup. Ancak nedense Sizi hiçbir zaman bir memur olarak tasavvur etmek olmaz. İşte Türkiye'de de zannediyorlar ki, Sizden ofis adamı olmaz. Peki, bir memur oğlu nasıl bu kadar özgür karakterli olabildi? - Babamın memur olmasının benim özgür ve özgürlükçü olmağımla öyle bir ilgisi yoktur. Özgürlükçü olmamızı hayata bakışımız, yaklaşım tarzımız, üslubumuz belirler. - "Eksisozluk" de Sizinle ilgili bir reye rastladım. Şöyle yazılmıştı: "İslamcıların sevmediği, solcuların adam yerine koymadığı, layiqlərin nefret ettiği ADAM GİBİ ADAM". Size öyle gelmiyor ki, Ahmet Hakan olarak işte bu çatışması yaratabildiğiniz için güçlüsünüz? - Bizde herkes herhangi meselede terefdir. Hiç kimse kendi tarafına, kendi sefine eleştirel etmiyor. Sürekli olarak karşı tarafa saldırmak istiyor, ona "gol" vurmağu istiyor, "penaltı" fırsatı bekliyor. Genellikle, insanlarımız daha çok saldırgan. Malisəf, doğruya doğru, eyriye eğri diyen insanlar ya yoktur, ya da sayıları çok azdır. Ben ise bir gazeteci olarak neyinse, birilerinin tarafını tutmuyorum. Bugün iyi bir çalışmasına göre takdir ettiğim kişiyi, partiyi sabah eleştiri yapabilirim, ya da tersi. Tüm taraflara, cephelere aynı mesafede dayanmışam. Ayrıca, sadece bize eks düşünenleri değil, kendi zehniyyətimizə yakın insanları da eleştiri bilmeliyiz. - Siz islami cameədən gelen insansınız. İmam Hatib məzunusunuz, Üniversitesi İlahiyat üzere bitirmisiniz. Ama bence, yazılarınızda daha çok hak ve liberal tutum sergiliyorsunuz. Haradan- nereye ?! - Ben islami dünyagörüşümü koruyorum. Müsəlmanlığımı, dine olan inancımı muhafaza ediyorum. Sadece ben İslam'ın tek bir yorumunun olamayacağını, bunun siyaset aracılığıyla baskı aracına dönüşmesinin doğru olmayacağı kanaatine vardım. Bu nedenle daha çok liberal bakış açısına yönelik oldum. Bakın, bu, çok önemlidir. Dinin özgürlükçü yorumu dinden çıkmak anlamına gelemez. Dini özgürlükçü şekilde yorumlamayı istiyoruz. Farklı yaklaşımlara da saygı duymalıyız. Ben böyle bir noktaya gelmiş. Burada teeccüblenecek şey de yoktur. Benim nazarımda doğru yol budur. - Peki bu yorum, tutucu bir toplumda çəlişgi yaratmırmı? Tutalım, Siz hem şarap içiyor, hem de kendinizi Müslüman sayarsınız. Bu arada çok güzel şarap zövqünüzün olduğu da söyleniyor. - Ben şarapla, yahut başka şeylerle ilgilenip-maraqlanmaım sırf özel hayatıma dahildir. Çəlişgiyə gelince, inanmak başka şeydir, suç işlemek başka. Hem inançlı, hem de suçlu olabilir. Neyinse günah olduğu bile bile de günah işlemek özgürlüğümüz var. Bu da ayrı bir konudur. O bakımdan rahatam. - Ancak bazen hissedilir ki, sosyal ağlarda, daha deqiqi, Twitter insanları amaçlı şekilde qıcıqlandırırsınız. Hatta şöyle de diyorlar ki, Ahmet Hakanın populyarlaşmasında Twitter'ın özel rolü olup. Gerçekten, Twitter-i her yazarı məşhurlaşdıracaq sosyal ağ? - Twitter her insanı meşhurlaşdıra olabilir, ama nasıl görünüyor? Ben bu sosyal ağa lap taze kurulduğundan katılan qəzetçiyəm. İlk günlerden onun aktif kullanıcısı oldum. Doğrusu, Twitter'ın yararını çok gördük. Ancak bu sosyal ağı populyarlaşmaq amacıyla, PR için kullanmaya başlamamışam. Twitter-i günün nabzı tutmak, trendiniz izlemek, insanların tepkisi ile tanışmak için bir araç olarak qullanıram. Bu sosyal ağı yine de geniş kullanıyorum. Tabii ki, onun məşhurlaşmağıma da etkisi olmuş olabilir. - Peki, Facebook'tan neden çok kullanmıyorsunuz? - Facebook hiç kalbime yatmıyor. Özel bir nedeni yok bunun. Facebook-dakı ovqatla da aşina değilim. Facebook'un nasıl bir platform olduğunu bilmiyorum. Ama Twitter i çok beğeniyorum. Dışarıdan gözlem ettim ki, Facebook zaman ondan çok alır. Ama Twitter öyle değil. - Hem Facebook'un, hem de Twitter'ın genel bir özelliği de var ki, bu da demin dediğiniz saldırgan tiplere de geniş bir fırsattır. Saldırı demişken, bu günlerde Paris'te Muhammed'in karikatürünü yayınlayan mizah dergisinin ofisine baskın yapıldı. Neden, örneğin, geçen yüzyılda dış baskılara, yoksulluğa maruz kalmış, eğitimin zayıf olduğu Vietnam'da yok, işte İslam coğrafyasındaki toplumlar dünyayı sarsan teröristler bitirir? - Terör Müslümanlığın algılanmış yaşam şeklindeki sorunlardan türer. Orada büyük sorunlar var. O toplumlarda çoğu Müslümanlar İslamiyet'i doğru yorumlamayı bilmiyorlar ve barbarlığa yuvarlanırlar. Elbette, bir çok başka nedenler de var. Ama bence esas neden budur. - Peki, "gerçek İslam" denilen kavram? - Çok önemli tartışmalara ihtiyaç var. Özgürlük ortamının oluşması, bireysel düşüncenin öne çıkması, dini yorumlamaqda kimsenin baskı altında kalmaması lazım. Başka türlü ortaya çıkmayacak. - Size bir şey söyleyeyim, Azerbaycan'ın çok büyük aydını Mirze Feteli Ahundov alfabe reformu yapmak istedi. 1850'li yıllardan başlayarak tüm Türklerin Latin Latin alfabesine geçmesine çalıştı. Buna göre hatta İstanbul'a gidip, sadrazam Fuad paşalarla, Ali paşalarla görüştü. "Bu alfabe daha faydalıdır, ama biz geçmeyelim" diye başlarından ettiler. Fakat Mustafa Kemal Atatürk devrim yaptı ve Latin alfabesine geçti. Sizce neden Müslüman coğrafyasında ne ise, en iyi fikirler bile zorla kabul edilir, ama gönüllü olarak alınmıyor? Sanki böyle bir enenemiz var ... - Doğru, böyle bir gelenek var. Bence, bu sorun yeni fikirlere kapanıklık, çok taraflı tartışmalardan, doğru kanaate ortak gelebilir bilmemekten kaynaklanıyor. Yeni fikirlere açık olmak üzere, tartışmalar yapmakla yeni pozisyon ortaya çıkarmak mümkündür. Ancak bizde işler böyle çözülmür. Temel sorunlardan biri de budur. - Türkiye bir kaç yıl öncesine kadar gerek Araplar, ister bögədədəki diğer halklar, isterse de Azerbaycan için model ülke oldu. Sanki son yıllarda Türkiye bu imajını kaybetti. Her millet düşünür ki, Türkiye zaten model devlet değil, biz kendi başımızın çaresine kendimiz bakalım, onu örnek almayalım. Bir Türkiye aydını olarak nasıl düşünüyorsunuz, Türkiye yeniden model olabilmek için ne yapmalıdır? - Türkiye hem Müslüman, hem özgürlükçü bir ülke idi. Tüm diğer sorunlara rağmen demokrasi, insan hakları ve ifade özgürlüyünün olduğu ülkeydi. Bu açıdan Orta Doğu'da birinciliği ele almıştı, model sayılırdı. Son yıllar demokrasiden uzaklaşma, ifade özgürlügü yönünde sıkıntıların olması, hukuki devlet geleneğinin yıpranması, dinin tek taraflı yorumunun topluma sunulması Türkiye'nin imajını zedeledi. Doğru, Türkiye tüm sıkıntılarına rağmen Orta Şərqdəkilərdən yine de farklı ve demokratik ülkedir. Ama örnek olamaz. Çünkü yıldızımız sönüp. Ulduzumuzun yeniden parlaması için bu sıkıntıları ortadan kaldırmalıyız. - Medya basqıları meselesine iyi değindiniz. Ünlü "25 Aralık" soruşdurmasında Sizi de dindirdiler. Neden çağırmışdılar? - Çok gereksiz bir durum idi. Bana hiçbir ilgisi yoktu. Gazeteci olarak yazdığım yazıdan dolayı ifadem alındı. Bu konuda geniş konuşmaya değmez. Önemsiz şeydi. - Ben Türkiye'yi, Türk medyasını yakından takip eden bir insanım. Her defasında sitelere bakınca, hissediyorum ki, sizin artık genel yayın yönetmeni olmak zamanınız ... - Çok teşekkür ederim. Türkiye'de medya sektöründe büyük sorunlar var. Iktidar-medya ilişkileri çok karışık durumda. Hükümetin kontrolündeki gazete ve televizyonlar var. Medyada sağlıklı rekabet ortamı yoktur. Herkes bir tarafa dağılıp. Böyle bir ortamda bir insanın kendi beynindəkilərini, düşüncelerini gerçekleşdirmesi, istidadına uygun bir gazeteye rehberlik etmesi çok zordur. O bakımdan bu durumda genel yayın yönetmeni olmam. Doğru, bir gazete çıkarmak, bir gazetenin genel yayın yönetmeni olmak isterim. Ama Türkiye'nin şimdiki durumunda bunu istemiyorum. - 2008 yılında, Bakü'den döndükten sonra bir yazı yazmışdınız. Bana öyle geliyor ki, Sizin o seferde Azerbaycan'ın insanını, yaşamını, mutfağını, kültürünü yakından tanımaya imkanınız olmayıp ... - Sadece fırsat olmadı. Tanımak istemek ayrı şeydir, tanıma fırsatı olmak ayrı. Azerbaycan'ı daha yakından tanımak istiyorum. Ama henüz nasip olmamıştı. Bakü'ye birkaç günlük gezi yapmıştım. Kısa zamanda ancak genel gözlemler yapma imkanı olur. Ziyaret sırasında kiminle, hangi çevreden insanlarla birarada olmak da çok önemlidir. Yazıyı genel gözlemlerle yazmıştım. Azerbaycan'a karşı herhangi önyarğım yoktur, olması da imkansız. - Sizin cocuqluğunuzun bir aşamasının geçtiği Acıdan, Amasya'da o zaman Sovyet esaretinde olan Azerbaycan nasıl görünüyordu? - Sınırlar bağlıydı. Azerbaycan'la ilişkiler şimdiki gibi değildi. Bir Anadolu cocuğu olarak Azerbaycan bana yabancı ülke idi. Adını duyuyorduk. Diyorlardı, esir Türklerin yurdudur. - Peki şimdi "Azerbaycan" adını duyunca, deyince aklınıza ilk ne geliyor? - Kardeş cumhuriyet! Hep rağbet gösterdiğim, olumlu görüşler, mesajlar aldığım ve marağıma neden olan ülkedir Azerbaycan. Kardeşlik bağlarımız, gönül bağlarımız çok kuvvetlidir. - Bir yazar olarak Karabağ sorunu ile ilgili ne düşünüyorsunuz? - Tamamen Azerbaycan'ın yanındayım. Azerbaycan'ın haklı olduğunu düşünüyorum. Bu konuda Azerbaycan ezilen, haksızlığa uğrayan terefdir. Bu hakkın bir gün mutlaka restore olunacağına inanıyorum. Hep Azerbaycan'ın yanında oldum ve olacağım. - Duyduk ki, geçenlerde İran'a gitmeyi düşünüyorsunuz. Bizim oradaki Azerbaycan'a da gedeceksinizmi? Oraya gitmek için Farsça öğrenmeye de ihtiyacınız olmayacak, bizimle, sizinle aynı dili konuşan 30 milyondan fazla Azerbaycan Türkü var ... - Tebriz benim için çok ilginçtir. O şehri görmek istiyorum. Biliyorum ki, orada herkes Türkçe konuşuyor. İsfahan eşitdiyime göre, çok güzel bir şehir. - Safevi Şah Abbas tarafından başkent yapılmış şehirdir. - Evet, tarihsel çok önemli bir şehir. Kum kenti marağıma neden olan yerdir. Oradaki dini atmosfer ile tanışmak istiyorum. Şiraza da gideceğim. - See more at: http://teleqraf.com/news/38312#sthash.YkUwJAON.dpufSesi çok uzaklardan geldi. Məsəfə açısından değil, röportajı telefonla aldığım için değil. Tarihimizin, türk kimliğimizin, türkülərmizin bizi götürebileceği en uzak çağlardan, ulusal bilincimizin en alt katlarında hay verdi bana. Bir anda sanki yüz yüze oturduk, canlı sohbet ettik. Bana göre, bir insan kendini teqdimatdan başlar. Odur ki, çok merak etmiştim, acaba, kendini nasıl tanıtacak? "Bana Ahmet Hakan derler" - söyledi, sadece. Qopuzun en sarı simi titredi. Bir destan söyleyecekti sanki. Destansı kişidir Ahmet Hakan. Ömür yoluyla, derin savadıyla, esnek aklıyla, keskin kalemiyle öyüləcək kişidir. Üstad yazarımız Hüseyin Cavit'in Emir Teymurdan bahseden dramında "bana Turağay oğlu Teymur derler" diyen ünlü kumandan düştü aklıma. Ahmet Hakan dünyayı kılıç gücüne fethetmek isteyen çılgın bir komutan değil, doğal, sadece fikir öncüsü. Bütün fikir adamları, düşünce yenilikçiləri, kendini yeniden yaratmış adamlar sayalım o da dramatik karekter. Qos-ihtiyar Doğu ülkelerindeki, qayım-eski Asya uluslarındakı, bu aralar Osmanlı nostaljisi körüklenen Anadolu topraklarındaki absürd tiyatronun Oktay Eloğlusudur belki de. Bilim ve kültür yanışı ile tüm Türk dünyasına "varsansa, yarat, yoksan çekil git tarih sahnesinden" diye haykıran Eloğlu (bizim Cafer Cabbarlının pyesindəki kahraman) gibi yoksul olmasa da, İstanbul'un en elit səmtində- görənlərimizin gördüğü, görməyənlərimizin de Orhan Pamuk'un "Masumiyet Müzesi" nden tanıdığı Nişantaşı'nda benzer görevi üstlenmiş ve 21 yüzyılın BATI platformunda hem özgür, hem de özgürlükçü aktörler olarak çıkmamızın zeminini hazırlayan "Hürriyet" derbi. Azerbaycan'da da çok büyük okuyucu auditoriyasının her gün açtığı, birçoklarının da işte onun köşe yazılarını okumak için açtığı Türkiye'nin en ünlü gazetesi "Hürriyet" in en çok polemik yaratan imzasıdır. Evet, ona Ahmet Hakan derler. Okuyun, bakalım, Ahmet Hakan "Günlük Telgraf" a neler dedi ... - Sadece Türkiye'de değil, Azerbaycan'da da çok tanınan ve okunan bir qəzetçisiniz. Kendinizi Azerbaycan'ın geniş okuyucu auditoriyasına nasıl sunarsınız? - Bana Ahmet Hakan derler. - Sanırım, pasportda isminiz Ahmet Hakan Çoşkun olarak yazılır. Onların her biri ayrıca isimdir. Bu üç isimden hangisi size daha yakın? - Ahmet. - Neden Ahmet? - Herkes beni o isimle çağırır, öyreşmişem. Özel bir nedeni yok. - Ben de dahil olmak üzere, Azerbaycan'da bir çok gazeteci Sizin üslubunuzu, yazı tarzınızı öğrenmeye çalışır. Aynı zamanda, bir gazeteci gibi zengin bioqrafiyanız var, çeşitli gazeteler, televizyon kanalları ... - Yaklaşık 20 yıldır, jurnalistikadayam. Türkiye'de çeşitli televizyon ve gazetelerde çalıştım. Düz on yıl "Kanal 7" de çalıştım. "Yeni Şafak," Sabah "gibi gazetelerde yazı yazmışım. Hazırda yazılarım "Hürriyet" gazetesinde yayınlanmıştır. CNN Türk kanalında ise "Tarafsız Bölge" veriliş götürüyorum. - Kendinizi ifade etmek açısından hangi iş yeriniz ruhunuza, karakterinize daha yakındır? - Yazı yazmayı insanın kendini ifade etmesi açısından önemli buluyorum. Ben kendimi daha çok yazılarda ifade ediyorum. "Hürriyet" deki fealiyyetim kendimi bulmama yol açtı. Çünkü yazı insanın kendini ifade etmesine daha fazla fırsat yaratır. - Bildiğim kadar, "Radyo 7" - de bir gece verilişi sunmusunuz. Bu verilişi stres atmak için hazırlayırdınız, yoksa profesyonel yaklaşım idi? - Kesinlikle profesyonel yaklaşım değildi. Radyo 7'de çok kısa süre içinde müzik, türkülerle ilgili yazılım hazırlamışdıq. Benim türkülere ilgim büyüktür. İşte bu yüzden bu programı bir amatör olarak hazırlayırdım, bir tür hobi idi. - Abi, babanız memur olup. Ancak nedense Sizi hiçbir zaman bir memur olarak tasavvur etmek olmaz. İşte Türkiye'de de zannediyorlar ki, Sizden ofis adamı olmaz. Peki, bir memur oğlu nasıl bu kadar özgür karakterli olabildi? - Babamın memur olmasının benim özgür ve özgürlükçü olmağımla öyle bir ilgisi yoktur. Özgürlükçü olmamızı hayata bakışımız, yaklaşım tarzımız, üslubumuz belirler. - "Eksisozluk" de Sizinle ilgili bir reye rastladım. Şöyle yazılmıştı: "İslamcıların sevmediği, solcuların adam yerine koymadığı, layiqlərin nefret ettiği ADAM GİBİ ADAM". Size öyle gelmiyor ki, Ahmet Hakan olarak işte bu çatışması yaratabildiğiniz için güçlüsünüz? - Bizde herkes herhangi meselede terefdir. Hiç kimse kendi tarafına, kendi sefine eleştirel etmiyor. Sürekli olarak karşı tarafa saldırmak istiyor, ona "gol" vurmağu istiyor, "penaltı" fırsatı bekliyor. Genellikle, insanlarımız daha çok saldırgan. Malisəf, doğruya doğru, eyriye eğri diyen insanlar ya yoktur, ya da sayıları çok azdır. Ben ise bir gazeteci olarak neyinse, birilerinin tarafını tutmuyorum. Bugün iyi bir çalışmasına göre takdir ettiğim kişiyi, partiyi sabah eleştiri yapabilirim, ya da tersi. Tüm taraflara, cephelere aynı mesafede dayanmışam. Ayrıca, sadece bize eks düşünenleri değil, kendi zehniyyətimizə yakın insanları da eleştiri bilmeliyiz. - Siz islami cameədən gelen insansınız. İmam Hatib məzunusunuz, Üniversitesi İlahiyat üzere bitirmisiniz. Ama bence, yazılarınızda daha çok hak ve liberal tutum sergiliyorsunuz. Haradan- nereye ?! - Ben islami dünyagörüşümü koruyorum. Müsəlmanlığımı, dine olan inancımı muhafaza ediyorum. Sadece ben İslam'ın tek bir yorumunun olamayacağını, bunun siyaset aracılığıyla baskı aracına dönüşmesinin doğru olmayacağı kanaatine vardım. Bu nedenle daha çok liberal bakış açısına yönelik oldum. Bakın, bu, çok önemlidir. Dinin özgürlükçü yorumu dinden çıkmak anlamına gelemez. Dini özgürlükçü şekilde yorumlamayı istiyoruz. Farklı yaklaşımlara da saygı duymalıyız. Ben böyle bir noktaya gelmiş. Burada teeccüblenecek şey de yoktur. Benim nazarımda doğru yol budur. - Peki bu yorum, tutucu bir toplumda çəlişgi yaratmırmı? Tutalım, Siz hem şarap içiyor, hem de kendinizi Müslüman sayarsınız. Bu arada çok güzel şarap zövqünüzün olduğu da söyleniyor. - Ben şarapla, yahut başka şeylerle ilgilenip-maraqlanmaım sırf özel hayatıma dahildir. Çəlişgiyə gelince, inanmak başka şeydir, suç işlemek başka. Hem inançlı, hem de suçlu olabilir. Neyinse günah olduğu bile bile de günah işlemek özgürlüğümüz var. Bu da ayrı bir konudur. O bakımdan rahatam. - Ancak bazen hissedilir ki, sosyal ağlarda, daha deqiqi, Twitter insanları amaçlı şekilde qıcıqlandırırsınız. Hatta şöyle de diyorlar ki, Ahmet Hakanın populyarlaşmasında Twitter'ın özel rolü olup. Gerçekten, Twitter-i her yazarı məşhurlaşdıracaq sosyal ağ? - Twitter her insanı meşhurlaşdıra olabilir, ama nasıl görünüyor? Ben bu sosyal ağa lap taze kurulduğundan katılan qəzetçiyəm. İlk günlerden onun aktif kullanıcısı oldum. Doğrusu, Twitter'ın yararını çok gördük. Ancak bu sosyal ağı populyarlaşmaq amacıyla, PR için kullanmaya başlamamışam. Twitter-i günün nabzı tutmak, trendiniz izlemek, insanların tepkisi ile tanışmak için bir araç olarak qullanıram. Bu sosyal ağı yine de geniş kullanıyorum. Tabii ki, onun məşhurlaşmağıma da etkisi olmuş olabilir. - Peki, Facebook'tan neden çok kullanmıyorsunuz? - Facebook hiç kalbime yatmıyor. Özel bir nedeni yok bunun. Facebook-dakı ovqatla da aşina değilim. Facebook'un nasıl bir platform olduğunu bilmiyorum. Ama Twitter i çok beğeniyorum. Dışarıdan gözlem ettim ki, Facebook zaman ondan çok alır. Ama Twitter öyle değil. - Hem Facebook'un, hem de Twitter'ın genel bir özelliği de var ki, bu da demin dediğiniz saldırgan tiplere de geniş bir fırsattır. Saldırı demişken, bu günlerde Paris'te Muhammed'in karikatürünü yayınlayan mizah dergisinin ofisine baskın yapıldı. Neden, örneğin, geçen yüzyılda dış baskılara, yoksulluğa maruz kalmış, eğitimin zayıf olduğu Vietnam'da yok, işte İslam coğrafyasındaki toplumlar dünyayı sarsan teröristler bitirir? - Terör Müslümanlığın algılanmış yaşam şeklindeki sorunlardan türer. Orada büyük sorunlar var. O toplumlarda çoğu Müslümanlar İslamiyet'i doğru yorumlamayı bilmiyorlar ve barbarlığa yuvarlanırlar. Elbette, bir çok başka nedenler de var. Ama bence esas neden budur. - Peki, "gerçek İslam" denilen kavram? - Çok önemli tartışmalara ihtiyaç var. Özgürlük ortamının oluşması, bireysel düşüncenin öne çıkması, dini yorumlamaqda kimsenin baskı altında kalmaması lazım. Başka türlü ortaya çıkmayacak. - Size bir şey söyleyeyim, Azerbaycan'ın çok büyük aydını Mirze Feteli Ahundov alfabe reformu yapmak istedi. 1850'li yıllardan başlayarak tüm Türklerin Latin Latin alfabesine geçmesine çalıştı. Buna göre hatta İstanbul'a gidip, sadrazam Fuad paşalarla, Ali paşalarla görüştü. "Bu alfabe daha faydalıdır, ama biz geçmeyelim" diye başlarından ettiler. Fakat Mustafa Kemal Atatürk devrim yaptı ve Latin alfabesine geçti. Sizce neden Müslüman coğrafyasında ne ise, en iyi fikirler bile zorla kabul edilir, ama gönüllü olarak alınmıyor? Sanki böyle bir enenemiz var ... - Doğru, böyle bir gelenek var. Bence, bu sorun yeni fikirlere kapanıklık, çok taraflı tartışmalardan, doğru kanaate ortak gelebilir bilmemekten kaynaklanıyor. Yeni fikirlere açık olmak üzere, tartışmalar yapmakla yeni pozisyon ortaya çıkarmak mümkündür. Ancak bizde işler böyle çözülmür. Temel sorunlardan biri de budur. - Türkiye bir kaç yıl öncesine kadar gerek Araplar, ister bögədədəki diğer halklar, isterse de Azerbaycan için model ülke oldu. Sanki son yıllarda Türkiye bu imajını kaybetti. Her millet düşünür ki, Türkiye zaten model devlet değil, biz kendi başımızın çaresine kendimiz bakalım, onu örnek almayalım. Bir Türkiye aydını olarak nasıl düşünüyorsunuz, Türkiye yeniden model olabilmek için ne yapmalıdır? - Türkiye hem Müslüman, hem özgürlükçü bir ülke idi. Tüm diğer sorunlara rağmen demokrasi, insan hakları ve ifade özgürlüyünün olduğu ülkeydi. Bu açıdan Orta Doğu'da birinciliği ele almıştı, model sayılırdı. Son yıllar demokrasiden uzaklaşma, ifade özgürlügü yönünde sıkıntıların olması, hukuki devlet geleneğinin yıpranması, dinin tek taraflı yorumunun topluma sunulması Türkiye'nin imajını zedeledi. Doğru, Türkiye tüm sıkıntılarına rağmen Orta Şərqdəkilərdən yine de farklı ve demokratik ülkedir. Ama örnek olamaz. Çünkü yıldızımız sönüp. Ulduzumuzun yeniden parlaması için bu sıkıntıları ortadan kaldırmalıyız. - Medya basqıları meselesine iyi değindiniz. Ünlü "25 Aralık" soruşdurmasında Sizi de dindirdiler. Neden çağırmışdılar? - Çok gereksiz bir durum idi. Bana hiçbir ilgisi yoktu. Gazeteci olarak yazdığım yazıdan dolayı ifadem alındı. Bu konuda geniş konuşmaya değmez. Önemsiz şeydi. - Ben Türkiye'yi, Türk medyasını yakından takip eden bir insanım. Her defasında sitelere bakınca, hissediyorum ki, sizin artık genel yayın yönetmeni olmak zamanınız ... - Çok teşekkür ederim. Türkiye'de medya sektöründe büyük sorunlar var. Iktidar-medya ilişkileri çok karışık durumda. Hükümetin kontrolündeki gazete ve televizyonlar var. Medyada sağlıklı rekabet ortamı yoktur. Herkes bir tarafa dağılıp. Böyle bir ortamda bir insanın kendi beynindəkilərini, düşüncelerini gerçekleşdirmesi, istidadına uygun bir gazeteye rehberlik etmesi çok zordur. O bakımdan bu durumda genel yayın yönetmeni olmam. Doğru, bir gazete çıkarmak, bir gazetenin genel yayın yönetmeni olmak isterim. Ama Türkiye'nin şimdiki durumunda bunu istemiyorum. - 2008 yılında, Bakü'den döndükten sonra bir yazı yazmışdınız. Bana öyle geliyor ki, Sizin o seferde Azerbaycan'ın insanını, yaşamını, mutfağını, kültürünü yakından tanımaya imkanınız olmayıp ... - Sadece fırsat olmadı. Tanımak istemek ayrı şeydir, tanıma fırsatı olmak ayrı. Azerbaycan'ı daha yakından tanımak istiyorum. Ama henüz nasip olmamıştı. Bakü'ye birkaç günlük gezi yapmıştım. Kısa zamanda ancak genel gözlemler yapma imkanı olur. Ziyaret sırasında kiminle, hangi çevreden insanlarla birarada olmak da çok önemlidir. Yazıyı genel gözlemlerle yazmıştım. Azerbaycan'a karşı herhangi önyarğım yoktur, olması da imkansız. - Sizin cocuqluğunuzun bir aşamasının geçtiği Acıdan, Amasya'da o zaman Sovyet esaretinde olan Azerbaycan nasıl görünüyordu? - Sınırlar bağlıydı. Azerbaycan'la ilişkiler şimdiki gibi değildi. Bir Anadolu cocuğu olarak Azerbaycan bana yabancı ülke idi. Adını duyuyorduk. Diyorlardı, esir Türklerin yurdudur. - Peki şimdi "Azerbaycan" adını duyunca, deyince aklınıza ilk ne geliyor? - Kardeş cumhuriyet! Hep rağbet gösterdiğim, olumlu görüşler, mesajlar aldığım ve marağıma neden olan ülkedir Azerbaycan. Kardeşlik bağlarımız, gönül bağlarımız çok kuvvetlidir. - Bir yazar olarak Karabağ sorunu ile ilgili ne düşünüyorsunuz? - Tamamen Azerbaycan'ın yanındayım. Azerbaycan'ın haklı olduğunu düşünüyorum. Bu konuda Azerbaycan ezilen, haksızlığa uğrayan terefdir. Bu hakkın bir gün mutlaka restore olunacağına inanıyorum. Hep Azerbaycan'ın yanında oldum ve olacağım. - Duyduk ki, geçenlerde İran'a gitmeyi düşünüyorsunuz. Bizim oradaki Azerbaycan'a da gedeceksinizmi? Oraya gitmek için Farsça öğrenmeye de ihtiyacınız olmayacak, bizimle, sizinle aynı dili konuşan 30 milyondan fazla Azerbaycan Türkü var ... - Tebriz benim için çok ilginçtir. O şehri görmek istiyorum. Biliyorum ki, orada herkes Türkçe konuşuyor. İsfahan eşitdiyime göre, çok güzel bir şehir. - Safevi Şah Abbas tarafından başkent yapılmış şehirdir. - Evet, tarihsel çok önemli bir şehir. Kum kenti marağıma neden olan yerdir. Oradaki dini atmosfer ile tanışmak istiyorum. Şiraza da gideceğim.
- Bizim bir muğamımız var: "Bayatı-Şiraz". Besteci Fikret Amirov, Süleyman Elesgerov o muğam üstünde çok güzel senfonik eserler de yazmışlardır. Ayrılmadan önce onu da dinlemenizi rica ediyorum. Sizi hayran edecek, bence.
- Mutlaka, dinlemeye çalışırım. Bir daha kardeş Azerbaycan'a salamlar söylemek istiyorum. Herkese sayğılarımı ifade ediyorum.
Söhbətləşdi: Taleh Şahsuvarlı
Kaleme aldı: Nergiz Ehlamqızı
Teleqraf.com
