Alpaslan Çelik Hiç Konuşmadıklarını A.Gökçen Güven'e Anlattı
Yazarımız Ayşe Gökçen Güven bomba bir roportaja imza attı.Bayır Bucak Türkmen dağında mücadele eden kardeşlerimizin saflarında bulunan efsane ülkücü komutan Alpaslan Çelikle Buluşarak BAYIRBUCAK Mücadelesini sorguladı.

Soru: Merhaba, öncelikle sizi tanımak isteriz. Bize kısaca kendinizden bahseder misiniz?
Cevap: Ben Alparslan ÇELİK. Elazığ – Kebanlıyım. 4 çocuklu bir ailenin tek erkek evladıyım. 1981 doğumluyum.
Soru: Bayır - Bucak Türkmen Dağındaki göreviniz tam olarak nedir?
Cevap: Türkmen Dağı 2. Sahil Tümeni komutan yardımcısıyım.
Soru: Kaç senedir Bayır-Bucak’tasınız?
Cevap: İki senedir gönüllü olarak orada savaşmaktayım.
Soru: Gönüllü olarak savaşa katılma kararı herkesin alabileceği bir karar değildir. Oradaki mücadeleye katılmaya nasıl karar verdiniz?
Cevap: Öncelikle şunu belirtmem gerekiyor ki ben Ülkü Ocaklarında yetişmiş, Ocağın kültürünü ruhuna sindirmiş bir neferim. Ülkücü olmak bunu gerektiriyor. Bir adım ötemizde soydaşlarımız zulüm görürken ben rahat rahat yatağımda uyuyamazdım. Mehmet Akif’in Asımın Nesli olarak nitelendirdiği insanlarız. Küçüklüğümden beri teşkilatçılığa alışık olduğum için şu an üst mertebeye ulaştım. Gittiğimde sadece mücahittim. Ülkücülük bir yaşam şeklidir. Fiiliyata dökülmeyen fikir boştur benim için. Söz konusu olan Müslüman-Türk topraklarında ezanın susması, bayrağın inmesi bahsi… Bir ülkücü bu durumda mücadele etmeyecekse “Neden ülkücüsün?” diye sormazlar mı? Bu karar hayatta aldığım en doğru karardır. İnşallah Allah’ın rızasını böyle kazanmayı ümit ediyorum.
Soru: Türkmen Dağı’na gittiğinizde durum neydi? Şu anki şartlarla karşılaşma yapar mısınız?
Cevap: Oraya ilk gittiğimde bir tugay vardı. Şu an beş tugayımız var. Orada ben Akıncılar 1071’i kurdum. Mücahitlerimin ismi bu. Bu mücahitle operasyon timinin adıydı. Şimdi genelinin adı. Mücahit sayımız 3000’in üzerindeyken, son iki aylık süreçte 650’ye yakın gazimiz,270 tane şehidimiz oldu. İnanın her askerimiz, 100 düşman askerine bedel Çünkü hepimiz biliyoruz ki bu işin sonunda şehit mertebesine ulaşmak var. Bundan daha güzel bir mükâfat olabilir mi? Türkmen Dağı günümüzün Çanakkale’sidir. Oraya Türkiye’den gelen ilk gönüllü mücahit bendim. Şimdi gelen arkadaşlarımız var. Hatta iki tanesi benim askerim iken şehadet şerbetini içtiler. Ellerimle uğurladım Türkiye’ye.
Soru: Peki Türkmen Dağındaki halkın durumu hakkında bilgi verebilir misin?
Cevap: 25 000 – 30 000 arasında sivil halk var orada. Bu insanlar çadırda yaşıyorlar. Sivil halkın çoğu Türkmen ama Arap da mevcut. Özellikle Türkmen kadınları inanın Nene Hatun ruhu taşıyor. En zor şartlarda dahi her anlamda bize destek olmaya çalışıyorlar. Hele çocukları görmelisiniz… Savaş onları öyle olgunlaştırıyor ki… Ama çocuk her yerde çocuk… Bomba seslerinin olduğu yerde oyun oynayabiliyorlar, gülebiliyorlar… Onların gözlerine baktıkça umudum daha da çok artıyor. Bu Türkmen balaları için bu aziz topraklara düşman ayağı bastırmayacağız diyoruz. Çocuklar en çok uçak sesinden korkuyorlar. Hiç unutmam bir uçak sesinden çok korkarak kucağıma atlayıp bana sığınan üç yaşındaki Türkmen çocuğunu… İsteyen Türkmen Türkiye’ye gelebiliyor… Türkiye’de şu an Suriyeli görülen birçok insan Türkmen’dir.
Soru: Türkmen Dağı’nda en büyük eksiklik ya da ihtiyaç nedir?
Cevap: Karşımızda bir devlet var. Ve bu devletin gücü… Devletlere cevap verecek devlet gücümüz yok. Ağır silahlarımız eksik. İnsani yardım noktasında artık hiçbir şeye ihtiyacımız yok. Hatta o kadar yardım geldi ki bu yardımların çoğunu Halep’e gönderdik. Bu konuda Suriye Türkmenlerinin motivasyonunu arttırıcı tedbirler alınmalı.
Soru: Bu tedbir konusunu biraz daha açabilir misiniz?
Cevap: Askeri strateji olduğu için bu konuda daha fazla konuşmam doğru olmaz.
Soru: Şu anki cephanenin kaynağı nedir?
Cevap: Cephane kaynağımız Türkiye’dir. Devlet desteği var. Devlet politikası içerisinde bize destek veriliyor. Türkiye’den başka desteği olmayan tek grup biziz. Işid, Rusya, Esad’a karşı savaşan tek grubuz. Diğerlerinin başka amaçları var. Ama bizim amacımız belli. Bayır-Bucak aşıldığı zaman bir Kürt devleti kurulmuş demektir. Bayır-Bucak şah damarı yani. O sebeple diyorum ya Türkmen Dağı günümüz ÇANAKKALESİDİR.
Soru: Biliyoruz ve görüyoruz ki, işgalci güçler Rusya şahsınızı ve komutanlarımızı fişlemiş durumda. Bu anlamda görünen sizsiniz. Fikirleriniz nelerdir?
Cevap: Bu tehdit karşılıklıdır. Bizim Allah’tan başka kimseden korkumuz yoktur. Zamanında Ermenilerin yaptığı zulmü şu ana Rusya yapıyor. Kadınların ırzına geçiliyor, çocuklar işkencelerle öldürülüyor. Siz hiç eli ayağı kopmuş insanlar taşıdınız mı? Bir annenin feryadına şahit oldunuz mu? En sevdiğiniz kucağınızda şehit oldu mu? Biz bunları her gün yaşıyoruz. O sebeple bir canımız var o da emanet. Vatanımıza seve seve kurban oluruz. Niyetimiz Allah rızasını kazanmaktır.
Soru: Bu mücadele ne kadar sürecek Alparslan komutanım?
Cevap: Bayır-Bucak özgür kalasıya kadar.
Soru: Bu kutlu mücadelede en fazla desteği kimlerden, hangi gruplardan ya da kurumlardan gördünüz?
Cevap: Bu mübarek davaya en fazla ülkücü kardeşlerimiz destek verdi. Fakat cemaatlerin, bazı tarikatların, cemiyetlerin destek olduklarını da asla inkâr edemem. Şunu da belirtmeliyim ki yapılacak yardımlar kurumsal yapılarla yapılmalıdır. Böyle bir konuda suistimaller yaşansın istemeyiz.
Soru: Daha çok şahsımın merak ettiği bir sorum olacak. Biz okulumuzda bir kampanya başlatmıştık. Türkmen çocukların eğitimine katkı sağlamak amaçlı. Bu yardımlar size ulaştı mı? Bu çocuklar nasıl eğitim alıyorlar?
Cevap: Evet. Sizin gönderdiğiniz kitaplar şu an okullarımızda. Bölgede dört tane okul var. Birini tümen olarak destekliyoruz. Okulu biz yaptık. Gönüllü çalışan elliye yakın öğretmenimiz var. Okulda 700 öğrenci bulunmaktadır. Burada öğrencilerimize yeni meclis oluruyla ilkokul ve ortaokul diploması veriliyor. Öğrenciler bu diplomalarla Türkiye’de liseden eğitime devam edebiliyorlar.
Soru: Askeri eğitim nasıl gerçekleşiyor?
Cevap: 40 sayısının bizim kültürümüzde ve dinimizde önemi vardır. Bu sebeple yeni gelenler, ilk kırk gün askeri eğitime alınıyorlar. Peygamber ocağında her konuda devamlılık esastır. Nöbette devamlılık, namazda devamlılık bunlardan sadece bir kaçı. Bazen 10 - 15 gün süren çatışmalar oluyor. Durum böyleyken bir gün dahi namaz ihmal edilmiyor. Düzenli olarak hatim indiriliyor. Beslenme konusunda genellikle kuru gıdalar ve konserveler tüketiliyor.
Soru: Özel olacak belki ama bizimle unutamadığınız bir anınızı paylaşır mısınız?
Cevap: O ortamda o anı yaşarken insana her şey normal geliyor. Ama çatışma bitip, kendimi dinlediğimde, Allah’ın ve Resul’ünün her an bize yardım ettiğini hissediyorum. Bölgede bir çatışma başlamıştı. İnanın düşman sayıca bizim 7-8 katımızdı. Bu sefer bitti dedim kendimce. Biz alana çok hâkimiz, karşı taraf değil. İnanın Gökçen Hocam o anda bir sis çöktü, çatışma bitesiye dek geçmedi. Biz alana hâkim olduğumuz için düşmanı yara yara geçtik. Bu Allah’ın lütfu değil de nedir?
Soru: Şu an gördüğünüz gibi gözyaşlarımı tutamıyorum. Karşımda canlı bir tarih var. Ve gerçekten Çanakkale’yi anlatıyorsunuz sanki. Sizinle tanışmak bana onur verdi. Size çok teşekkür ediyorum tüm Gönüldaşlarım adına. Allah yar ve yardımcınız olsun Alparslan Komutanım
Cevap: Bana bu imkânı tanıdığınız için ben size teşekkür ederim Gökçen Hocam. Tüm gönüldaşlarımızdan ve bize dualarla destek olan her kardeşimizden Allah razı olsun. Kanımızın son damlasına kadar mücadele edecek ve zafer her zaman İSLAM’ın olacaktır.
