AYNI MAHALLENİN KAVGACI ÇOCUKLARI

Bundan sonra 3 Mayıs Türkçülerin günüdür… Ona bir bayram diyemeyeceğiz. Çünkü yıllarca süren büyük ızdırabımız “o gün” başlamıştır..! Hüseyin Nihal ATSIZ
Haber Merkezi
4 dk Sesli Dinle 0
AYNI MAHALLENİN KAVGACI  ÇOCUKLARI

~~AYNI MAHALLENİN KAVGACI  ÇOCUKLARI 
Bundan sonra 3 Mayıs Türkçülerin günüdür…
Ona bir bayram diyemeyeceğiz. Çünkü yıllarca süren büyük ızdırabımız “o gün” başlamıştır..!
Hüseyin Nihal ATSIZ
Demişti büyük Türkçü Hüseyin Nihal ATSIZ… Bu sebepten dolayı da her yıl 3 Mayıs günü Türkçüler Günü olarak kutlanmaktadır. Belki milyonlarca kişi tarafından meydanlarda kutlanmasa da milyonlarca Bozkurt’un sessiz sedasız da olsa kutladığı bir gündür bugün. Parasız pulsuz işsiz güçsüz bırakılmış bir Edebiyat Öğretmeni için Ankara’yı sallayan isimsiz genç Atsızların yazdığı bir destandır çünkü o gün.  Ama her nedense son yıllarda her 3 Mayıs öncesi yaşanan bir gerginlik mevcut. Sürekli bir Türkçü – Milliyetçi ayrılığı gündeme getirilip duruyor. Bu sene ne yazık ki bu gerginlik tavan yapmış durumda. 3 Mayıs Türkçüler Günü kimi gruplarca “Milliyetçiler Günü” olarak anılmaya başlandı. Tabii ki bu durum Türkçüler tarafından da sert tepkiler gelmesine sebep oldu.
Günlerdir özellikle sosyal medyada inanılmaz derecede bir tartışma almış başını gidiyor. Türkiye’de Türk Milliyetçilerinin büyük çoğunluğunun oy vermiş olduğu bir partinin önde gelenlerinden birinin Türkçülük hakkında yapmış olduğu “gereksiz” bir o kadar da mesnetsiz ve yakışıksız açıklamalar sayesinde de ortalık iyice gerildi. Bu tartışmalar ile amaçlanan nedir? Ben kendine Türkçü diyen aynı zamanda da bir partili olarak bu tip zarar verici tartışmalardan her zaman uzak durmaya çalışırım ve bu tartışmaları yaratanların samimiyetlerinden hep şüphe duyarım. Çünkü Türkçü ile Milliyetçiyi karşı karşıya getirmek ancak Türk düşmanların işine yarar Türk Milliyetçilerinin değil. Bu sebeple kavramların altını insanlar kendilerine göre doldurup ayrık otları ekmemeliler ülkülerin üstüne…
Meşhur Adana kongresinden ve keşke geçmişe dönülse de o gün hiç yaşanmasa dediğimiz Türkçü Ali Balseven’in öldürülmesinden sonra ne yazık ki Türkçüler ve Milliyetçiler arasında bir ayrım olduğu hepimizce kabul edilen bir durumdur ama özellikle 80 darbesinde zulüm çekenler aynı ülküyü güden Türkçüler ve Milliyetçiler değil miydi? İşkencehanelerde, taş medreselerde birlikte yanyana göğüs germediler mi öz evlatlarına zulüm eden sisteme? Evet belki özünde herkesin ülküsü aynıyken kimi Milliyetçiliği yumuşak bulup kabul etmiyor kimi Türkçülüğü sert bulup isminden bile rahatsız oluyor. Sonuçta Milliyetçilik ve Türkçülük her ikisinde de ortak gaye Türk Milliyetçisi olmak değil midir?
Geçmişi ortak… Değerleri ortak… Ülküsü ortak olanların yolları ayrı olabilir mi?  Kimi taşlara vura vura gider o yoldan kimi taşları dolanarak ama sonuçta ulaşılmak istenen hedef tektir. Türkçü ile Milliyetçiyi istediğiniz kadar ayırmaya çalışın öyle bir an gelir ki ikisininde kolu kanadı kırılır birbirinin omzunda teselli eder kendini. Bunun en büyük örneği geçtiğimiz Ocak ayında hep birlikte yaşadık
26 Ocak 2014 akşam üstü dört suları, sosyal medyaya bir haber düştü… “MHP Esenyurt Seçim İrtibat Bürosuna silahlı bir grup tarafından saldırı düzenlendi. Biri  ağır olmak üzere 6 tane yaralı için acil kan gerekmektedir” önce haberi okuyan herkes bir afalladı. Kimi dondu kaldı. Tamam alışkındık ufak tefek saldırılara, kavgalara, taşlara, sopalara ama ilk defa “ağır yaralı”  ifadesini duymuştuk uzun zamandan sonra…
Haberin ilk şoku atlatıldıkdan sonra  yazışmalar, aramalar, gelen haberler  sonucunda MHP’nin Esenyurt Seçim İrtibat Bürosu açılışı sırasında 30 kişilik sopalı, bıçaklı ve silahlı bir grup tarafından saldırıya uğramıştı ülküdaşlarımız. Bir tane ağır yaralımız vardı durumu çok hassas olan “Cengiz AKYILDIZ” nam-ı diyar Yusufiyeli Cengiz ağabeyimiz…  Hani 19 kez idamla yargılanmış, 11 sene zindanlarda işkence ve eziyet görmüş, en yakın arkadaşlarının bu dava uğruna şehadete yürüyüşlerine tanıklık etmiş. Ülkü uğruna şehit olanlar için “Unutmak İhanettir” diyen ağabeyimiz…
Yıllardır birbiri ile kavga eden, birbirinin milliyetçiliğini beğenmeyen artık neredeyse kanlı bıçaklı duruma gelmiş Türkçüler ve Milliyetçiler 27 Ocak İkindi vakti aynı camiinin avlusunda safa durdular Yusufiyeli Cengiz Ağabeyleri için… Birlikte omuzladılar tabutunu, birlikte acı çektiler, birlikte ağladılar, birlikte verdiler helalliklerini ve yine birlikte bağırdılar ağabeylerinin arkasından “Şehidim hakkını helal et bize” diye… 
Acısı ortak olanın gideceği yol ayrı olur mu? Aynı acıya yanan yürek aynı sevinçle mutlu olmaz mı? Gördük ki bu çocukların hepsi aynı mahallenin çocukları… Bazen birlikte oynayıp, bazen kavga da etseler bu çocuklar aynı mahallenin çocukları… Dışarıdan biri gelipte bir arkadaşlarına zarar verse hepsinin canı yanıyor…
Gün ayrışma vakti değildir... Türk düşmanları bu derece çok ve ortak noktaları “Türk’e düşmanlık” olan bir birliğin içindeyken,  Türk Milliyetçilerinin bu derece birbirinden ayrı olması bizlere sadece zarar vermektedir… Şunu kabul etmeliyiz artık biz ayrı ayrı değil sadece birlikteyken güçlüyüz… Acıda , sevinçte , kavgada ve ölümde de birlik olmak zorundayız…
Üstad ne güzel söylemiş;
Göğümüzden mavi rengi çaldılar
Tanrıdağ’da Tuğumuzu yoldular,
Yurdumuzu bölük bölük böldüler,
Türk’ün Türk’e küseceği çağ mıdır?
Sözün kısası; Biz birlik olalım ki; TANRI TÜRK’Ü KORUSUN!
Ayyıldız düşmesin diye yere düşen AKYILDIZ  Yusufiyeli Cengiz Abimize de yüce Allahtan rahmet diliyoruz… Ruhu şad mekanı cennet olsun…
Özlem BÜLEGEN
12  Mayıs 2014
 

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

Bu Yazıyı Paylaş