BAFRA KONGRESİNİN ARDINDAN…
Cengiz Tunç'un kaleminden Bafra kongresi...

BAFRA KONGRESİNİN ARDINDAN…
Bugün salona girdim, o zaman gerçekle yüzleştim. Ben nefis yapıp elli-atmış delege yapmış diye düşünüyordum.
Yanılmışım…
MHP'sinin bayrakları olmasa AKP'nin kongresine geldiğimi sanacaktım. Karşımda gördüklerimin büyük bir kısmı MHP'sinin yerini dahi bilmiyorlardı.
Ve ömürlerinde MHP'sine bir kere olsun oyları nasip olmamıştı. Salonda o delegelerin içinde Ülkücüler yabancı gibi sırıtıyorlardı. Sizin anlayacağınız yolcular hancı, hancılar yolcu olmuştu. Seçimlerde çoğunu diğer siyasi parti konvoylarında görmüştüm.
Hele Şirinköy delegesi kına saçlı olan gözlerimin önünden hiç gitmiyor.
İlk önce bizi gördüklerinde başlarını yere eğdiler, bir müddet sonra alıştılar sonra salonda biz yabancı olduk…
Genel Merkezden gelen misafir ateşli bir konuşma yaptı.
Şehitlerimizden, geçmişteki mücadelemizden ve gelecekte yine aynısını yaparız derken istemeden kalabalıkların alkışlarına eşlik ettiler. Vatanın, bayrağın, mukaddes değerlerimizin ne olduğunu bilmeyen yığma topluluk misafirin ses tonuna, vurgusuna göre alkışladı, o kadar.
Salonda Ülkücülük adına hiç bir şey yoktu…
Çok sevdiğim Bengülü arkadaşlar bile yaptıklarından utanırcasına beni gördüklerinde gözlerini başka taraflara çevirip yüz yüze gelmekten kaçıyorlardı, kim bilir belki de yapılanlardan utanıyorlardı.
Köyümüzden bir komşumuzun çocuğunun oy kullanmak için sıraya girdiğini gördüm. Merak edip sordum. Bir mahalleye delege yapıldığını öğrendim.
Ömründe hiç MHP'sine oy verdiğini sanmıyorum…
Sonradan öğrendim ki bir Bengülü ile evliymiş. Yine köyümüzün Bengülüler mahallesinden genç birisini oy kuyruğunda gördüm, onu da mahalleden delege yapmışlardı. Fikir yürütebilmeniz için birkaç köyden örnek vereceğim, gerisini siz düşünün. Azay köyünden Nurhan KOCA'nın eşi teyzesinin kızı. Barış köyünden Hüseyin ASLAN'IN hanımı yine öyle. İlyaslı’dan Mehmet KARA ile dünür olmuşlar. Evren Uşağından yengeleri Hasan ÖZTÜRK'ün yeğeni. Orta Durak köyünden Kerim Tunç damatları…
Daha sayayım mı?
***
( Hikaye şöyle… )
Durum çok hassas…
Delege tespiti yapması lazım…
Güvendiği köylülerini gizlice Mahamatlık odasına çağırıyor.
İdare lambasının loş ışıkları altında masa başına çöreklenip, yeni zaferlerini pekiştirmek için toplanıyorlar. Havlulu köyünün böyüklerinden Askeriyede ali okulundan diploma almış Fesli Üsmen, Tecir Memo, Zerzevatcı Mao, Ulakçı Hüso, Civcivatcı Cenkci,,Mahamat Alo vs..
Çok gizlidir ibaresiyle toplantı yapıyorlar. İsen başlıyor konuşmaya;
Arkedeşler yerimizi sağlamlaştırmalıyız, sonra bir gazaya uğramayalım.
Nasıl olacak o?
Şimdi yaklaşın, beni iyicene dinleyin. Delegeleri emir erleri yapacağız. İşaret ettiğimiz yere firesiz oy verecekler.
Ters tepmesin bizi zora sokmasın sonra?
Karşınızda bugüne bugün İsen var. Ben yağdan kıl çeker gibi işimi yaparım.
Peki seçim yapmadan olur mu?
Olur. Bizim Havlulu köyü olarak böyük hedeflerimiz var.
Doğru çok böyük hedeflerimiz var.
Hedeflerimiz var.
Şimdi köylerin, mahallelerin listesini önünüze açın, üzerinde biraz çalışalım.
Kayabaşı Köyünden başlayalım. O köyden bizden biri var mı?
İsen birine Hacımamın gızı Emineyi verdik ya.
Verdik mi?
Verdik.
Kim?
Fari.
Yaz Fari'yi. Ama İsen o köyde deli partililer var.
Yahu sana yaz dediysek köye yaz demedik kasabaya kaydırıver.
Hangi mahalleye yazayım?
Kasabanın girişindeki Semazen mahallesine…
Yine bizim köyden o köyde bir mahalle var.
Biliyorum. Yaz Semazen mahallesine. Şeno'yu
Dikkat çekmesin diye yazıyorum değil mi?
Geldik Malaklar köyüne.
Orada kim var?
Az kafanızı çalıştırın.
İsen yengen oralı değil mi? Bir akrabasını yazalım gitsin.
Yaz akrabası Haso'yu.
İsen ama bunlar bizim partiden değil.
Lan yaz bana bizim partiden adam lazım değil, sözümden çıkmayan deleğe lazım.
Tamam anladık.
Ama İsen bunlar partinin kapısının nereden açıldığını bile bilmiyorlar.
Öğrenirler...
Öğrenirler…
***
Kavurma çukuru köyüne geldik.
Amcamın kızıyla evli olan o çocuğun ismi neydi?
Nuro!..
Hah işte Nuro'yu yaz.
Savaş köyünde teyzemin kızının damadı İsen'i yaz.
Oturak köyünde damadımız Kerimo'yu yaz..
Kapı mahallesine yeğenimi yaz…
Çeşme mahallesine abimin oğlunu yaz…
Efendi mahallesine Memo'nun yeğenini yaz…
Kötü köye bizden alışveriş yapan Fiko ile Keno'yu yaz…
Çeşme köyüne şu akrabamı yaz…
Turuncu köye falanı yaz…
Kaç kişi oldu?
İsen epey oldu.
Bu yazdığım ile 189 oldu…
Tamam!.. Yarın da bir kaç kişi daha yazarız.
Arkedeşler, değerli akrabalarım bugün çok verimli çalışma yaptık.
Yalnız sizden ricam bu yazdıklarımızın çok gizli kalması…
Kongre günü salona giden partililer gördükleri manzara karşısında şaşırdılar. Bir kaç kişi kenara çekilmiş aralarında gizlice konuşuyorlardı.
- “Arkadaşlar yoksa yanlış salona mı geldik. Ben bizim partiden burada kimseyi göremiyorum”
Öbürü;
- "Bize kötü kötü bakıyorlar, acaba kimse görmeden savuşsak mı? Başımıza bir şey gelmesinden endişe ediyorum de," dedi.
Diğeri ;
- “Bunları ben ömrümde hiç görmedim," dedi. Yaşlısı "Ama bu bayraklar bizim, Şu bayraklara bir dokunun yoksa serap mı görüyoruz biz," dedi.
Partiye yıllarını vermiş, uğrunda çileler çekmişler şaşkın bakışları arasında akrabalar, alışverişçiler, davalılar sıraya girdiler, kimisinin ağzında sakız "çart, çart" çiğneyerek, gülerek oylarını kullandılar.
İşte çocuklar böyle olmuş…
Bu Havlulu köylülerinin zekâsına akıl sır ermez.
Siz siz olun!..
Havlulu köylüleriyle konuşurken dikkatli olun.
Soba güldür güldür yanıyordu. Bütün bu dedemin anlattı sandığım her şey rüyaymış. Kongre diye bir şey olmamış.
Ben sıcaktan kendimden öyle geçmişim ki.
(Bafra’da yaşanan bu durum gelecek nesillere ancak bu şekilde hikaye ile anlatılabilirdi…)
***
Kimisini gübre ticaretiyle bağlamışlar, Şirin köy delegeleri gibi.
Size iki yüz delege sıralayabilirim.
Salona baktım cezaevinde çile çeken ülkücüler, ömürlerini MHP'sinin yükselmesi ve yücelmesi için siyasi kaygıdan uzak Ülkücüler, delegelikten silinen öğretmenler, bir kaç kanserli ülkücü koltuklara büzülmüş garip gibi Ülkücü olmayanların oylarıyla gelecekte Milliyetçi Hareketin kaderini belirleyecek seçimi yapanlara şaşkın ve ürkek bakıyorlardı.
Hemen Bafra' nın sokaklarında verilen mücadele, mücadele veren Ülküdaşlarım aklıma geldi.
Evet!..
Bugün salonda Ülkücüler, akraba siyasetine, gübre ticaretine ve mahkeme davalılarına yenildi.
Salondakilerin tek ortak özelliği vardı MHP'li olmamak.
Kısa bir zaman sonra yapılacak Milletvekilliği ve Belediye Başkanlığı seçimlerinde aday olmak için yanıp tutuşan etnik bir köy (BENGÜLÜ) düşüncesine “Türk Milliyetçileri yenildi”.
Bunca yıllık heyecan ve çalışmalarımız bitti.
1972 yılının sonbaharında tanışıp hayallerimi süslediğim Milliyetçi Hareket Partisini yine 2015'in güzel bir kış gününde bitirecek son noktayı koydum.
Haydi Allah’a ısmarladık.
Benden bu kadar…
Cengiz Tunç
