'BİR AVUÇ ÇAPULCU'

1984 yılında "bir avuç çapulcu" diye tanımlananlar kanlı terör örgütü mensupları iken; bugün bizlerin bu tanımlamayla anılmamızı dahi yadırgamadan azim, akıl ve demokratik yöntemlerle elimizden geldiğince, ömrümüz yettiğince mücadeleye devam etmek, gelece
Haber Merkezi
4 dk Sesli Dinle 0
'BİR AVUÇ ÇAPULCU'

“BİR AVUÇ ÇAPULCU”


Terör örgütü, ilk sansasyonel eylemini 1984 yılında Eruh ve Şemdinli baskınlarıyla gerçekleştirdikten bir gün sonra, zamanın Başbakanı Özal;" Devlet 3-5 çapulcuya pabuç bırakmaz" diyordu. O zihniyet, biz bildik bileli ayrılıkçı/bölücü Kürtçü terör örgütüyle layıki ile mücadele yerine, her daim uzlaşma ve anlaşma peşinde olmuştur. Hatırlayınız 80'li yılların ikinci yarısını ve 90'lı yılların başlarını;
Bölge'de görevli askerimiz, polisimiz teröre karşı özel eğitilmiş timleriyle dişe diş bir mücadelenin içine girip her defasında örgüte araziyi dar ettikçe, it sürüsü gibi terörist leşlerini tv ve gazetelerde teşhir ettikçe sanki birileri Ankara'da rahatsızlık duyarlardı.
O zaman henüz yakalanmamış ve Suriye'de kendisine tahsis edilen ikametgahlarda harem hayatı yaşayan, aslında Kürtlüğü bile şüpheli olan teröristbaşı'na hemen aracılar ve haberciler gönderilir ; "benim de annem kürt" içerikli mesajlarla uzlaşmadan ve barış'tan dem vurulurdu. Teröristbaşı ise devletin en üst makamlarından ayağına gönderilen postacıların verdiği coşkuyla göbeğini kaşıyarak "ateşkes yaptım" diye kendince jestler(!) yapardı.
Sonra o koca koca devlet adamları, marifet imiş gibi etraflarına hava atarlardı : "Apo'ya haber saldım, ateşkes sağlandı" diye. Oysa o haber salmalarınız olmasaydı, ramak kalmıştı örgütün kökünün kazınmasına.. Kaç defa seyrettik biz o sahneleri kaç defa..
Bölgede terörle mücadele'de cansiperane görev yapan yiğit askerlerimiz ve Özel Harekatçı polislerimizden çok işitmişizdir: " pusuyu kurduk hepsini imha edebilirdik ’ ........ ‘ bölgesinde tam 200 kişilik örgüt mensubunun geçişini gözyaşımızla izlemek zorunda kaldık." dediklerini. Sebebini sorduğumuzda ise, "Ankara'dan gelen talimat" ya da "Basiretsiz, emir vermede geciken komutan" unsurlarını sayarlardı.
Şimdi bunları sıralamaya kalksak, sadece bizim duyduklarımız ayrı bir yazı konusu olur. Bizim yaş grubunda olanlar mutlaka bu ve buna benzer pek çok bilgiye sahiptir. Yaşı genç olanların bilmeleri açısından yazdım bunları. Bu arada günümüzde tv ekranlarında -yeni moda adıyla- kendilerini "stratejist" olarak tanımlayan, kahraman gibi edalar takınan bazı emekli askerlerin de bu pespayelikte adlarının geçtiğini belirtelim. Bakmayın şimdi karşılarındaki spikerlerin yılışmaları ile kahramanlık naraları attıklarına..
Bugün yaşanan ve adına "süreç" denilen döngü yeni bir şey değildir. Bu döngüler 1984 yılından bu yana habire tekrarlanmıştır. Ne gariptir ki, "ateşkes", "silahsızlanma", "barış", "analar ağlamasın" söylemleri de her zaman, ama her zaman kanlı terör örgütü ve liderlerinin en zorlandıkları, mücadele gücünü yitirdikleri dönemlerde ya da örgütün yeni strateji arayışında olduğu zamanlarda -adeta onlara vakit kazandırmak için -Ankara'da kurulan korolar ve onların hoparlörü olan basın- yayın organlarınca yüksek dozda seslendirilmiştir.
Günümüze gelecek olursak değişen fazla bir şey yok.. Yabancısı olmadığımız oyunlar yeniden sahneleniyor. Ancak bu defa 30 küsür yıllık şımarıklığının zirvesine çıkarılan örgüt ve liderleri artık sadece küçük dinlenmeler, ufak tefek talepler değil tüm milli unsurlarımıza kast eden, can damarlarımızı kesmeye yönelik kesin bir hakimiyet peşindeler. Yani artık önlerine ABD/AB tarafından konulmuş büyük bir stratejinin taktiksel uygulayıcıları, enstrümanları olmuşlardır. 
Ne çıkar tüm bunlardan? derseniz, önce bir şey çıkmaz. Hatta hoş gösterilen bazı repliklerle şirinlikler atfedilir bazı eli kanlılara. Yenilmeyen bir ordu'nun barış(!) a razı edildiği, belki de tarihin ilk barış gösterisi, zaten sergilenmekte. Milli olma vasfını kaybetmemiş ve kaybetmeye niyeti olmayanların tepkileri yumuşatılmaya çalışılır v.s.. Verilen sözlerin ve vaat edilenlerin neler olduğunu henüz tam olarak bilmemekle beraber, önümüzde ki günler de yavaş yavaş servis edileceğini tahmin etmek zor değil. Günü geldiğinde, yani toplum alıştırıldığında göreceğiz bunları.
Lakin bu defa oyun büyük ve senaryo, dünya devleri tarafından yazıldı. Milli unsurların en başlıcası olan Türk Milliyetçiliği’nin kırılması, zaafiyet’e uğratılması yönünde çabalar ağırlaşarak arttırılacaktır. Zira BOP'un ana eksenini oluşturan ve ülkemizden de toprak talebi olan "Genişletilmiş İsrail" projesi ancak ükemiz'de milli unsurların susturulması ile gerçekleştirilebilecektir. Milli olma vasfından tarihleri itibariyle uzak olan arap ülkelerinin durumu ortada.. Her biri toplam 2-3 yıl gibi kısa zaman aralığında tesbih tanesi gibi dağılıp gittiler.
Bahsettiğimiz projenin gerçekleştirilmesinde en önemli engelin Türkiye ve Türk Milliyetçileri olduğu gerçeğini dünya alem bilmekte ve kabul etmekte iken bizim bu gerçeği idrak etmememiz söz konusu olamaz. Bu sebeple Türk Milliyetçileri'ne "ırkçı", "faşist", "çağın gerisinde kalmış", "zamanın ruhunu anlayamayan bir avuç zavallı" ve "çapulcu" gibi tanımlamalarla üzerimize gelinmesini yadırgamamalıyız.
1984 yılında "bir avuç çapulcu" diye tanımlananlar kanlı terör örgütü mensupları iken; bugün bizlerin bu tanımlamayla anılmamızı dahi yadırgamadan azim, akıl ve demokratik yöntemlerle elimizden geldiğince, ömrümüz yettiğince mücadeleye devam etmek, gelecek nesillerimize yaşayabilecekleri bir vatanı; bir avuç dahi toprak kaybı olmadan devretmek boynumuzun borcu olmalıdır. 
(25/04/2013, Seyit YÜCEL)

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

Bu Yazıyı Paylaş