Bir yıla kalmaz AK Parti gider
Unutmayalım krizden önce Putin Rusyası’nın bütçe fazlası, kasasında 520 milyar dolar gerçek parası ve petrolü vardı. Erdoğan’ın Türkiyesi’nin ise petrolü yok, bütçe açığı var ve kasasında kredilerden kalan esasen kendine ait olmayan topu topu 40 milyar do

“Malum bakanlar”ın komisyonda AKlanma’larından sonra Kılıçdaroğlu bir beyanat vermiş. Zehir zemberek ! O denli ağır ki, düşman başına…Hazırcevap muhataplar bu sefer sus pus. Laflar yenilir yutulur gibi değil. Laflar hakaretamiz. Beylerden tık yok.
Malum ağabey’in babadan oğula geçen özellikleri vurgulayan sözü de akla gelince vaziyet “Rabbim hiçbir babayı bu hale düşürmesin inşaAllah”dedirtecek kadar vahim.
Anlaşılan bunların Kılıçdaroğlu nezdinde kırıntı kadar saygınlığı kalmamış. Hitabette nezakete bile layık bulunmamışlar. Saygınlığı kaybetmek, nezakete layık bulunmamak düşüşün esaslı işaretleridir. Siyasette yüksek oy alabilmek saygıya değer bir vaziyet olmakla birlikte,
Sadece yüksek oy almak iktidarda kalmayı garantilemez.
Örnekler çok. Hitler, Pinochet, Saddam, Kaddafi, Çavuşevsku. Bitmez. Say sayabildiğin kadar. Büyük hatalar yapan, koltuğa yapışıp istifa etmeyen, uyarılara kulak tıkayan lider hem vicdanlar hem de uluslararası arenada yalnız kalır. Dost bildiği güçler yanından usulca uzaklaşır.
Mesela Katar Emiri. Ankara ziyaretinin ertesi günü Mısır’a gitti. Kahire’de Erdoğan ile arası hiç iyi olmayan başkanSisi ile görüştü. Yetmedi. Erdoğan ile gerginliğini dünyanın bildiği İsrail ordusuna iki milyon euro bağışta bulundu. Belli ki ekselansları Suriye politikasını değiştirmiş. Katar Emiri’nin Erdoğan ile artık aynı düşünmediği görülüyor. Ankara ziyareti meğer acı bir ideolojik veda imiş.
İktidarı bu noktaya danışmanların aceleci Suriye politikası getirdi. Erdoğan’ın Esad düşmanlığı üzerinden yürüttüğü Suriye politikası, atılan yanlış ve büyük adımlar ile elastikiyetini kaybetti. Geri dönülmez hale geldi.
Erdoğan Batı’nın eline tutuşturmayı planlarken, tavır değiştiren Amerika ve NATO ortadoğu’nun kızgın kestane’si Suriye’yi Türkiye’nin kucağına bırakıverdi. Dile kolay bir buçuk milyon göçmen geldi. Askeri harcamalar aldı başını yükseldi. İster istemez zamlar yapıldı. Öyle ya, maliyet kime yüklenecek? Vatandaşa elbet.
Vatandaş “buna da şükür” demeye hazırdı. Fakat uluslararası kamuoyu daha büyük bir yanlışı dile getirmeye başladı. İktidar taktik değiştirmişti. Suriye konusunda pasif agressif direniş politikası benimsenmişti.
Yeni politika çerçevesinde Sunni-Şii gerilimi cambaz olarak gösterilecek, İŞİD’in Kürt nüfusa saldırıları - hafifletilmiş tabirle - görmezden gelinecekti. Böylece danışmanların aklınca, Amerika’nın kuzey Suriye ile kuzey Irak’ta hayal ettiği Kürt Devleti projesi engellenecek ve bölgede Türkiye’siz iş yapılamayacağı gösterilerek ders verilmiş olacaktı.
Bu noktada durumu fark eden global güçlerle ortam gerildi. Amerika, Avrupa Birliği ve Arap’lar İŞİD’i düşman ilan etti. Üstün zekalı danışmanlar sayesinde II. Dünya savaşından bu yana,
Bütün dünya Suriye konusunda, Esad dostu İran Çin ve Rusya ile, aynı çizgiye gelmiş oldu.
Bu büyük başarıya (!) imza atan Erdoğan’ı candan kutluyoruz.Üstün başarılı Dışişleri Müsteşarı Sinirlioğlu’nu da unutmamak lazım.
Kendileri Kobani konusunda ne düşünür bilemeyiz. Fakat uyarmak görevimiz. Zat-ı ali’leri görev başında iken gelinen noktada uluslararası kamuoyunda Türkiye’nin NATO üyeliğinden çıkarılması dahi konuşulur hale geldi.
Dünya kamuoyu,
AK Parti iktidarının İsrail’e olan tavrını yapıcı bulmuyor, Mısır ile ilişkilerin büyükelçilik düzeyi altına çekilmesine olumlu puan vermiyor. Üstüne üstlük Erdoğan’ın hukuka müdahale ettiğini, muhalifleri ve gazetecileri sindirmeye çalıştığını düşünüyor.
Tayyip Erdoğan’ın, İran’a karşı İsrail’in ve Mezopotamya petrolleri’nin güvenliği için - Türkiye sınırları haricinde - kurulması planlanan Kürt Devleti’ni engellemeye çalıştığını düşünüyor.
Bu konjonktürde bir kent önem kazandı.Kobani. Suriye’nin Kürt’lerin azınlıkta bulunduğu geniş kuzey şeridinde küçücük de olsa Kürt hakimiyetindeki tek yerleşim birimi. Kobani bu özelliği ve mevcut şartların katkısı ile global ittifakın Erdoğan’ı test ettiği Kırım benzeri bir alana dönüştü. Nasıl mı?
Anlatalım. Günümüzde bilim ile yapılan siyaset başarılı oluyor. Film ile yapılan siyaset muhakkak çuvallıyor. Ukrayna ve Kırım olaylarında film ve bilim siyasetlerini görüyoruz.
Rekor oy ile seçilen Putin Kırım’da geri adım atmamasının bedelini petrol fiyatlarının düşürülmesi ile çıkan ağır bir ekonomik fatura ile ödüyor. Rusya’da enflasyon arttı. Devalüasyon oldu. Eriyen döviz rezervleri 120 milyar doları geçti. Muhalif protestolar arttı.
Amerika “Bilim Siyaseti” ile, işgale uğrayan Kırım’dan dolayı Putin’e karşı tek mermi atmadan ağır bir savaş yürütüyor ve kazanıyor.
Kobani’nin düşmesi ve İŞİD’in güçlenmeye devam etmesi’nin Kırım’dakine benzer nedenler ile iktidara ve Türkiye’ye ağır fatura olarak yansımasını arzu etmeyiz.
Unutmayalım krizden önce Putin Rusyası’nın bütçe fazlası, kasasında 520 milyar dolar gerçek parası ve petrolü vardı. Erdoğan’ın Türkiyesi’nin ise petrolü yok, bütçe açığı var ve kasasında kredilerden kalan esasen kendine ait olmayan topu topu 40 milyar doları var.
Hesap ortada. Bu gidişle alacak verecek defterleri açılırsa,
Önümüzdeki yıla kalmaz AK Parti iktidarı dönemi kapanır.
