Gül'ün hazin hikâyesi
Temel’in meşhur fıkrada ‘hangi biri, hangi biri’ dediği gibi 17 Aralık’tan sonra AKP akillerinin neredeyse hepsinin hikâyesi hazin.

Erdoğan’ın itibarının zir ü zeber olması ile birlikte etrafındakiler de sıraya girmişçesine saygınlıklarını iki paralık ederek başbakanlarının sonu belli ‘yeni İstiklal Savaşı’na’ destek verdiler. İngiltere’de finans dünyasının gözdelerindeyken BBC’de Twitter yasağını savunacak kadar savrulan Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’ten Cumhuriyet tarihinde ilk defa işkence özrü dileyen Adalet Bakanı sıfatıyla AB raporlarında takdir edilirken, ‘yargının imamı’ iftirasıyla kendini sıfırlayan Mehmet Ali Şahin’e kadar 17 Aralık sürecinin itibarsızlaştırdığı mebzul miktarda AKP’li var karşımızda.
‘İtibar kaybetme’ müsabakasında en hazin hikâyenin kime ait olduğu Brüksel’de sık gündeme getirilen suallerden. Sorunun cevabını arayanlarda Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün hikâyesi öne çıkıyor.
17 Aralık süreci ve iktidarın demokrasiyi tahrip eden müteselsil hamlelerinin ardından bir süre şaşkınlığını saklayamayan Avrupa, Gül’ü sigorta olarak görüyordu. Gül, başbakan yardımcısı ve dışişleri bakanı olarak Avrupa Birliği müzakerelerini başlatan iradenin merkez üssüydü, kriz anlarında Erdoğan’ı o ikna ediyor, akl-ı selimin sesi oluyor, eski Genişleme Komiseri Günther Verheugen’in bizzat kendisine söylediği gibi ‘reformlarla tarihe şimdiden geçmiş’ AKP’li olarak Avrupa standartlarını yakalaması için destansı mücadele veriyordu. Bir zamanlar Avrupa’da çok yaygın olan Erdoğan’ın gizli gündemi olup olmadığı, takiyyeci bir siyaset güdüp gütmediği tartışmaları genelde ‘Ankara’da Gül var. Onun demokratlığından şüphemiz yok.’ diye neticeleniyordu. AKP itibarının şahikasını yaşadığı günlerde bir iki şüpheci Avrupalı Erdoğan’la ilgili ufak tefek istifhamlar izhar ettiğinde Gül faktörü ile püskürtülüyordu.
1998’den bu yana yayınlanan AB Komisyonu Türkiye ilerleme raporlarında en fazla övülen yetkilinin açık ara Gül olduğu bir hakikat. Raporlara baktığınızda Gül’ün, selefi Sezer’in tam tersine, uzlaştırıcı yaklaşımı, Kürt meselesinin çözümüne verdiği destek, AB reformlarının ısrarla takipçiliğini yapması, Hrant Dink cinayetinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına rağmen çözülememesinin utanç verici olduğunu ikrar etmesi gibi birçok tavrından dolayı sürekli alkışlandığı görülüyor. En son yani 2013 Ekim’inde yayınlanan rapor Erdoğan’ı tenkit ederken, Gül’ü Gezi Parkı olayları sırasında demokrasiden yana tavır aldığı için takdir ediyor.
Gül’ün iki hafta önce Ankara’da bir araya geldiği Genişleme Komiseri Stefan Füle’yi AB hedeflerinden bir sapma olmadığı konusunda temin ettiği konuşuluyor Brüksel’de. Toplantıya katılan üst düzey bir Avrupalı ‘Ama bu defa etkilendiğimizi söyleyemem.’ dedi. Sebebi basit. Gül’ün artık söyledikleri ile yaptıkları örtüşmüyor. Söylemle eylem arasındaki makas 17 Aralık’tan sonra öyle açıldı ki Gül’le ilgili hayal kırıklığı diğerlerini geride bıraktı.
AKP’nin 12 yıllık iktidarında bizzat kendisinin büyük mücadelesi ile yaklaşılan Avrupa standartlarına sırt çevrilmesi sürecinin en önemli figürlerinden birine dönüşüverdi Gül. Vesayete karşı kazanılmış mevzileri eski sahiplerine teslim eden kanunları birer birer imzalarken, kamuoyuna şirin görünme çabaları ile mücadelesini sınırlayan (internet kanununu imzalayıp Twitter yasağını delme; yolsuzluk soruşturmalarının üzerini örtecek bütün düzenlemelerini onaylayıp, adı yolsuzluğa bulaşmış işadamlarının yapacağı 3. havalimanı temel atma törenine katılmama; vetolamak yerine kanunların muhalefet tarafından Anayasa Mahkemesi’ne (AYM) götürülmesini bekleme, AYM iptal edince de üyelerinin çoğunu atamakla övünme vs.) bir cumhurbaşkanı olarak Çankaya Köşkü’nü terk edecek. Gül’ün uygun zamanı beklediği, ‘o’ zaman geldiğinde müdahale edeceği ve yepyeni bir demokratik mücadele başlatacağını düşünenler de var. Ama kahir ekseriyet, Türkiye’nin ‘sessiz devrimi’nin mimarlarından biri olarak tarihe geçtiği söylenen bir liderin siyasi ikbali için kısa vadeyi önceleyen taşra politikacısına; AB reformlarının hamisi, banisi olarak selamlanırken ülkesi AB’den uzaklaşırken lal kesilen bir lidere dönüştüğüne inanıyor. Değer miydi?
http://www.zaman.com.tr/selcuk-gultasli/gulun-hazin-hikayesi_2229428.html
