KANDİLLER İSLAM'IN NERESİNDE?
Kur’an ve Sahih Sünnette kandil geceleri diye bir şey yoktur. Ne Peygamberimiz ne de Selef-i salihin böyle kandil geceleri kutlamıştır.

İlk olarak hicretten 300 yıl sonra ilk kez Mısır'da,
Şii Fatimiler döneminde Mevlit; 400 yıl sonra da Kudüs'te Miraç, Regaip ve
Berat geceleri kutlanmaya, bu geceler camilerde toplu biçimde yapılan
ibadetlerle geçirilmeye başlandı. Daha sonra bu kutlamalar İslam dünyasının
bazı bölgelerine yayılarak gelenekleşti.
Diyanet İslam Ansiklopedisi’nde bu mesele şöyle izah
edilmektedir:
“Türkiye’de her
sene “dinin kesin bir emri, fıkhi bir vecibeymiş” gibi kutlanılan özel
gecelerin aslında hem İslam’ın iki ana kaynağı (Kur’an ve sünnet) tarafından
“kutsal” ilan edilmedikleri bir hakikattir. Kandil geceleri diye bilinen geceler;
Mevlid, Regaip, Mirac, Beraat ve Kadir Gecesidir. Bu gecelere Kandil denmesinin
sebebi Osmanlı padişahı 2. Selim (1566-1574) zamanında başlayarak, minarelerde
kandiller yakılarak duyurulup kutlandığı için "Kandil" olarak
anılmaya başlamıştır.” [Nebi Bozkurt, “Kandil”; Halit Ünal, Berat Gecesi
maddesi. Diyanet İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul, 2001, c. 24, s. 300]
Devletin resmi din kurumu Diyanet’in hazırladığı
ansiklopedide “kandil” maddesinde bunlar yazıyor.
Fakat kandil gecelerini bizzat organize eden,
camilerde mevlit ve dua merasimleri düzenleyen, bu geceler münasebetiyle
kutlama mesajları yayınlayan ve halkın kandilini kutlayan da yine Diyanet’in
kendisi!!!
Peki, bu nasıl oluyor?
Çünkü bu
gecelerin kutlanması bir halk geleneği değil; devlet politikası da ondan.
Nedir devlet
politikası?
İslam’ı doğuş tabiatına uygun olarak bir “pratiği
olan hayat dini” olmaktan çıkarıp, “mübarek gün ve geceler dini” haline
getirmek…
Gündüzün ortasında, hayatın kalbinde atan bir din
olmaktan çıkarıp, el ayak çekilince, hayatın tümüyle uykuya çekildiği gece
vakitlerinde hatırlanan bir “tapınak ve ayin” dini haline sokmak…
Çünkü Fransız laiklerin Hıristiyanlığa layık gördüğü
muamele buydu. Türk laiklerin de İslamiyet’e layık göreceği muamele de bundan
başkası olamazdı…
İlk olarak hicretten 300 yıl sonra ilk kez Mısır'da,
Şii Fatimiler döneminde Mevlid; 400 yıl sonra da Kudüs'te Mirac, Regaib ve
Berat geceleri kutlanmaya, bu geceler camilerde toplu biçimde yapılan
ibadetlerle geçirilmeye başlandı. Daha sonra bu kutlamalar İslam dünyasının bazı
bölgelerine yayılarak gelenekleşti.
Kadir gecesi haricinde ne Kur’an-ı Kerim’de ne
hadis-i şeriflerde sahih bir bilgi vardır.
Peygamberimiz Kadir Gecesi hakkında bile "Onu bütün
bir yıl içinde arayınız" demiştir.
Şaban ayının 14. gününü 15. gününe bağlayan gecenin
Berat gecesi olduğu kabul edilir. II. Selim'den itibaren minarelerde kandil
yakılmasıyla Beraat gecesi; Beraat kandili adını almıştır. Berat /Berâet;
Arapça'da berat etme, temize çıkma, günahtan arınma anlamına gelir.
Tefsirler Kur’an’ın, Levh-i Mahfuz’dan dünya semasına
Beraat Gecesi indirildiğini yazarlar. Âlimler “İnzal ve Tenzil” diye iki kavram
uydurmuşlardır. Klasik ulema, “İnzal”i, bir kerede indirme, “Tenzil”i;
peyderpey indirme olarak yorumlamıştır. Güya, Kur’an Beraat gecesinde dünya
semasına/Beyt’ül- Izzet’e bir kerede indirilmiş, oradan da yeryüzüne 23 yılda
indirilmiştir. Bu konuda bir Nebevî haber /hadis de yoktur. Üstelik “İnzal”
kelimesi, tek bir defada indirme anlamına da gelmez. Bu teori, Müşriklerin
“Kur’an bir defa da indirilmeli değil miydi?” [Furkan/32] itirazlarına bir nevi cevap bulmak için geliştirilmiş olmalıdır. Bunun bir başka anlaşılabilir nedeni de şudur; Kur'an’ın Levh-i Mahfûz'dan Dünya semasına toptan indirilmesine “İnzal”, oradan da Peygamber'e parça parça indirilmesine "Tenzil" demeleri,
Beraat gecesine yer açabilmek içindir!
“Apaçık kitaba yemin olsun ki, Biz Kur'an’ı mübarek bir gecede indirdik. Biz, gerçekten uyarıcıyız. O mübarek gecede, her hikmetli iş katımızdan bir emirle ayırt edilir...” [Duhan/1-4] [Duhan /2] ayetinde geçen “Mübarek Geceyi” Beraat gecesi olarak yorumlamışlardır! Çok tabii ki bu gece, beraat gecesi değil, Kadir gecesidir. O da ramazan ayındadır!
Şaban ayının 15. gecesi değildir!
Beraat kandili hakkında bir takım hadis diye rivayet edilen uydurma sözler vardır. Şöyle ki:
“Şaban’ın 15. gecesini ibadetle, gündüzünü de oruçla geçirin! Allah-u Teâlâ o gece en yakın dünya semasına tecelli ederek; buyurur ki: “Af isteyen yok mu, affedeyim. Rızk isteyen yok mu, rızk vereyim. Dertli yok mu, sıhhat, afiyet vereyim. Ne isteyen varsa istesin, vereyim.” Bu hâl, sabaha kadar devam eder.
“Cenabı Hak bu gecede Benî Kelb kabilesi koyunlarının sayısı kadar kimseyi cehennemden âzâd eder.”
--- "Her kim bu gece yüz rekat namaz kılarsa yüce Allah ona yüz melek gönderir. Otuzu ona cenneti müjdeler, otuzu ona
cehennem azabından teminat verir. Otuzu; ondan dünya afetlerini savar, On'u da ondan şeytanın tuzaklarını savar."
--- Her sene, Şaban ayının 15. Gecesinde (Berat Kandilinde), o senede olacak şeyler, ameller, ömürler, ölüm sebepleri, yükselmeler, alçalmalar, yani her şey Levh-i mahfuza yazılır. Ya da; Kader
(ömürlerin artması ve kısalması), ezelde Levh-i mahfuza yazılmıştır. Bunlar sonradan değişmez! Bu nedenle; bir yıl içinde olacak her şeyi Allah, Berat gecesinde meleklere bildirir (!)
BERAAT GECESİ; YAHUDİLİKTEKİ YOM KİPUR /KEFARET GÜNÜ’NÜN BİZE ADAPTASYONUNDAN İBARETTİR!
Yom Kipur günü, Yahudiler için en kutsal gündür. (Youm=yevm/ gün, Kippur= kefaret demektir.) Onların kefaret ve tövbe günüdür. Yahudiler genel olarak bu günü 25 saatlik bir oruç ve yoğun olarak dualarla günü büyük kısmını sinagogda geçirirler. Yapılan ibadetler sonucunda Yahudiler günahlarından kurtulurlar
Beraat ederler! Yahudi geleneklerine göre, Tanrı, Roş Aşana'da insanların kader kitaplarını açar ve onların durumlarına göre, Yom Kipur'da karar alıp, kader kitaplarını kapatır.
--- İşte biz de bu geceyi ibadetle geçirirsek, bol bol dua edersek, kaderimizi değiştirebilirmişiz! Size uzatılan bu piyango biletini geri çevirmek akıl karı değil (!) Berâat gecesinde 100 rek'atlı Hayır
Namazı vardır ki, kılan kimse o sene ölürse, şehitlik mertebesine nâil olur. *
Ya da en azından Tesbih namazı kılınmalıdır!
Ayrıca geleneksel kabullere göre/ rivayetlere göre bu gecede Peygamberimize şefaat yetkisinin tamamı verilmiştir. Bu yetkinin üçte biri Şaban'ın 13, günü, üçte biri Şaban'ın 14. günü, geri kalan üçte biri de Şaban'ın 15. günü verilmiştir.
Görüldüğü üzere, Kuran’ın indiği gece, Kuran’ın hükmünü değiştirme gecesine dönüştürülmüştür!
Bilindiği üzere Kuran; Şefaat tümüyle Allah’ındır! Ey Muhammed! Ateşte olanı sen mi kurtaracaksın? De ki; ben kendime bile ne yapılacağını bilmiyorum” şeklindeki onlarca ayet-i kerimede kıyamet günü kimsenin kimseye şefaat edemeyeceği belirtir!
KANDİL GECELERİ NEDEN DİĞER GECELERDEN FARKLI İBADETLER YAPILAMAZ?
--- Şu konuda herkes hem fikirdir; Ne Peygamberimiz ve ne de Selef-i salihin böyle kandil geceleri kutlamıştı. Peygamberimiz Kadir Gecesi hakkında bile "Onu bütün bir yıl içinde arayınız" demiştir.
Eğer Peygamberimiz Kadir Gecesinde farklı bir şekilde ibadet etseydi veya ibadete yoğunlaşsa idi, bunu mutlaka Hz. Aişe Annemiz gibi zeki hanımları fark eder ve bize naklederlerdi... Oysa Peygamberin Kuran'ın inmeye başladığı o geceyi, Ramazan Ayındaki o geceyi unutması mümkün değildir!
--- İbadetlerin kabul edilmesi için iki şart vardır; Birincisi: ihlâs ile/ Allah rızası için yapılması lazımdır. Yani; niyetimiz mutlaka halis olmalı, riya ve sum’a’dan uzak olmalı, içine şirk karışmamalıdır.
--- İkincisi ise: Allah’ın emrettiği şekilde / sünnet üzere yapılması gerekir. Yani peygamberimizin yapmadığı bir şey ibadet olamaz.
Yeni ibadetler icad edilemez. Zira ibadetler tevkîfidir. Allah ve Resulünün bildirdiği biçimiyle yapılması gereklidir.
Allah’a meşru yollarla, ibadet edilir. O, dinini, bizim nasıl ibadet edeceğimizi öğretmek için göndermiştir.
--- İbadetler teabbüdîdir. Yani akıl yürütmeye/içtihada ve kıyasa kapalıdır. Resulullah’ın yapmadığı ibadetler ibadet olamaz. Peygamberin takvası az bulunamaz! Eksiltme ve arttırma yapılamaz.
--- Yeni ibadetler icad edilirse bid’at olur. Bırakın sevap kazanmayı, sahibini dalâlete sürükler.
--- Hakkında kitap ve sünnette bir delil bulunmayan bütün ibadetler merduttur, bid’atttir. Tüm bid’atler sapıklıktır, dalalettir.
Her sapıklık ta sahibini cehenneme sürükler. Bu konuda tüm âlimler ittifak halindedir.
-- Ulemamız; “bir şey sünnet mi, yoksa bid’at mi olduğu konusunda tereddüt edilse, o şeyin terki vaciptir” demişlerdir.
Selim Çoraklı
