Turan Dünyası

Kerkük’ten Yükselen Sessiz Gerçek: Türkmenler Yok Sayılmak İstemiyor

Silahsız bırakılan, siyasette ve ekonomide dışlanan Türkmenlerin Kerkük’te verdiği sessiz mücadele, gazeteci Vedat Yenerer’in sahadan aktardığı gözlemlerle bu özel dosyada ele alınıyor.
HABER MERKEZİ
HABER MERKEZİ
2 dk Sesli Dinle 1
Kerkük’ten Yükselen Sessiz Gerçek: Türkmenler Yok Sayılmak İstemiyor

Kerkük, yıllardır haritalar üzerinde konuşulan; petrol, jeopolitik ve güç dengeleriyle anılan bir şehir. Ancak bu kadim coğrafyada bugün yaşanan asıl mesele, bir halkın sistemli biçimde görünmez hâle gelmesi.

Duayen gazeteci Vedat Yenerer’in Kerkük’te gerçekleştirdiği saha ziyaretleri ve birebir görüşmeler, Türkmenlerin güvenlikten eğitime, siyasetten ekonomiye uzanan çok katmanlı sorunlarını bütünlüklü bir tablo hâlinde ortaya koyuyor. Bu dosya, masa başı değerlendirmelerden değil; sahada konuşulanlardan, yaşananlardan ve gözlemlerden besleniyor.

Türkmenlerin Kerkük’te dile getirdiği en temel sorun, 1991’den bu yana süren silahsızlık ve savunmasızlık. Askeri gücü olmayan bir toplum, bunun bedelini yıllardır suikastlarla, bombalarla ve sürekli baskıyla ödüyor. Güvenlik meselesi, Türkmenler için bir hak olmaktan çıkmış durumda.

Bu tabloyu derinleştiren ikinci başlık ise ekonomik ve siyasi dışlanma. Irak siyasetinde en yoksul bırakılan yapılar Türkmen partileri olarak öne çıkıyor. Türkiye menşeli büyük markaların bayiliklerinin dahi çoğunlukla Kürt ve Araplara verilmesi, sahada ciddi bir kırgınlık ve terk edilmişlik hissi oluşturmuş durumda.

“3,5 milyon Türkmen var ama yalnızca 350 bin seçmen” eleştirisi Kerkük’te neredeyse herkesin dilinde. Bunun sebebi ideolojik savrulmalar değil; iş, maaş ve güvenlik kaygısıyla şekillenen bir çaresizlik. Birçok Türkmen, hayatta kalma refleksiyle farklı siyasi yapılara yönelmek zorunda kaldığını açıkça ifade ediyor.

Eğitim cephesinde ise alarm çoktan verilmiş durumda. Kerkük’te 26 Türkmen okulu bulunmasına rağmen bütçe yetersizliği, öğretmen eksikliği ve fiziki şartların kötülüğü nedeniyle okullar hızla boşalıyor. Bir dönem 900’leri bulan öğrenci başvurularının bugün 50’lere kadar düşmesi, bir milletin geleceğinin sessizce eridiğini gösteriyor. Türkmen ailelerin çocuklarını Arap ve Kürt okullarına göndermeye başlaması, kimlik açısından en kritik kırılma noktalarından biri olarak değerlendiriliyor.

Bu tabloyu tamamlayan bir diğer başlık ise yükseköğretim eksikliği. Kerkük’te Kürtlerin ve Arapların üniversiteleri bulunurken, Türkçe eğitim veren bir üniversitenin olmaması sahada ciddi bir tepki yaratıyor. Binlerce Türkmen öğrenci, yüksek ücretlerle başka üniversitelere gitmek zorunda kalıyor.

Vedat Yenerer’in aktardığı saha gözlemlerinde öne çıkan dikkat çekici bir diğer konu ise PKK’nın Kerkük’teki varlığı. Örgütün şehirde askeri görünürlükten ziyade ekonomik ağlar üzerinden etkili olduğu, AVM’ler, lojistik ve taşımacılık alanlarında güçlü bir yapı kurduğu ifade ediliyor. Bu yapıların bir kısmının özellikle Türkçe isimler kullanması, dikkat çekmemek için uygulanan bir yöntem olarak aktarılıyor.

Tüm bu başlıklar, Kerkük’te yükselen ortak bir cümlede birleşiyor:

“Biz kimseye düşman değiliz. Sadece yok sayılmak istemiyoruz.”

Bu dosya bir isyan metni değil.

Bu dosya bir suçlama yazısı hiç değil.

Bu dosya, sahadan gelen sessiz ama net bir hatırlatmadır.

Röportaj: Savaş Erman

Sahadan Aktaran: Vedat Yenerer

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Alp Demir

    Lanet kürtlerden kurtulup Türkmenlerle ilgilenecek zaman bulamıyoruz. Irak'ta da Suriye'de de. Bir an önce şu mübalede işini yapsak, hem Türkmenlerimiz kurtulsa hem biz.

Bu Yazıyı Paylaş