Murad İde Kimmiş Bir görsün Ülkücüler

Gerçi bunuda red edecektir namertce! Tanık Erdem Karakoç...İstanbul Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokulu'nda yaşanan ülkücü saldırıya karşı, 1 Aralık 1989'da gençlik hareketinin en büyük eylemlerinden birini yapan öğrenciler 40'larına yaklaşsa da her 1 Ar
Haber Merkezi
6 dk Sesli Dinle 0
Murad İde Kimmiş Bir görsün Ülkücüler

EYLEMCİLER ARASINDA MÜZİSYEN DE VAR YÖNETİCİ DE 
Öğrenci gençlik mücadelesinin tarihine '1 Aralık işgali' olarak geçen eylemde yer alanların çoğu, şimdi medyanın çeşitli kademelerinde yer alıyor, o gün onlara destek için gelenler ise kimi doktor, kimi mühendis, kimi avukat, kimi müzisyen olarak yaşamlarını sürdürüyor. Kimler mi? Alper Taş (ÖDP Genel Başkanı), Onur Akın (müzisyen), Cengiz Semercioğlu (Hürriyet gazetesi yazarı), Kadir Çöpdemir (radyocu), Recep Genel (yazar), Semra Kardeşoğlu (Akşam şef editörü), Sibel Köklü (gazeteci-yazar), Ünal Koçak (İthaki Yayınları'nın sahibi), Selahattin Kınalı (Kızılay Basın Sözcüsü), Sevilay Yükselir (SABAH gazetesi yazarı), Murat Hocaoğlu (TV yönetmeni), Murat İde (TV yöneticisi), Sedat Bakıcı (Yeni Şafak eski yazıişleri müdürü) ve naçizane bu satırların yazarı... Yaşam her birimizi ayrı ayrı yerlere savursa da, eylemden yaklaşık 10 yıl sonra, her yıl 1 Aralık günü İstanbul'da buluşmaya başladık.

Tarih 1 Aralık 1989, yer Beyazıt'taki o zamanki adıyla İstanbul Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokulu (BYYO), şimdiki adıyla İletişim Fakültesi. Ertesi gün tüm gazeteler, 1980 sonrasının en büyük öğrenci eylemlerinden birini manşetlerine taşıyacaklardı. Şimdilerde eski halinden pek eser kalmasa da, darbe sonrası gençlik örgütlenmelerinin en önemli merkezlerinden biriydi BYYO. Ve öğrencilerin en büyük hedefi, 12 Eylül'ün ürünü olan YÖK'ün uygulamalarını geriletmek, polisin üniversitelerin dışına çıkmasını sağlamaktı. Eylemler birbirini izliyordu ve darbenin izlerine rağmen devrimci öğrenciler, okullarında büyük sempatiyle karşılanıyordu. Ancak bundan hoşnut olmayanlar da vardı: ülkücüler. Ve 1 Aralık 1989'da bellerinde silahları, merdiven altına sakladıkları özenle yapılmış sopalarıyla geldiler. Biz o fakültenin öğrencileri olarak kimlik kontrolü yapılmadan içeri alınmazken, öğrenci olmadıkları her hallerinden belli 300'e yakın ülkücü, o sırada çoğunluğu kız olan 13 devrimci öğrencinin oturduğu kantine doluştu. Başlarında dönemin İstanbul Ülkü Ocakları Başkanı Erdem Karakoç vardı. Elleri silahlarının takılı olduğu bellerinde dolaştılar bir süre ve Karakoç bir sandalyeye çıkarak ajitasyon yüklü konuşmasına başladı. O günlerde BYYO öğrencisi olan ve şimdi ÖDP Genel Başkanı olarak tanıdığımız Alper Taş, bu tavra karşı aynı şekilde sandalyeye çıkıp konuşmaya yeltenir yeltenmez, korkunç bir saldırıya uğradı. Ardından da orada olan 13 öğrencinin tamamı aynı saldırının hedefi oldu. Bu saldırı sonrası devrimci gençler, üniversitelerdeki ülkücü saldırıları teşhir etmek için, okullarını terk etmemeye karar verdiler, yani fiili işgale. Ve İstanbul'un bütün üniversitelerinden devrimci gençlerin katılımıyla tam altı saat sürecek bir eylem başladı. O zaman BYYO üçüncü sınıf öğrencisi olarak, sınav sonuçlarını öğrenmek üzere tesadüfen gittiğim okuldan çıkmama kararı alan öğrencilerden biriydim ben de. Okulun bütün camlarından içeriye bombalar yağıyordu. Henüz 17'sinde ve polisin öfkesini anlayamayacak kadar toydum. Hepimiz uğradığımız haksızlığa karşı duracak kadar 'delikanlı'ydık ve isteklerimizin 'güzel' olduğunu bilecek kadar da inançlı. Babamın o gün aldığı botun, hayatımın akışını değiştireceğini bilemeden, boynumuzdaki atkıları ıslatarak sis bombalarından korunmaya çalıştığımızı ve işgal kırıldığında elimden tutup Çevik Kuvvet polislerinin arasından beni kurtarmaya çalışan iki arkadaşımı anımsıyorum. O gün 500 öğrencinin karşısındaki üç bin Çevik Kuvvet polisi, kullandıkları şiddetle birçoğumuzun hayatını değiştirdi. 

EYLEMCİLER ARASINDA MÜZİSYEN DE VAR YÖNETİCİ DE 
Öğrenci gençlik mücadelesinin tarihine '1 Aralık işgali' olarak geçen eylemde yer alanların çoğu, şimdi medyanın çeşitli kademelerinde yer alıyor, o gün onlara destek için gelenler ise kimi doktor, kimi mühendis, kimi avukat, kimi müzisyen olarak yaşamlarını sürdürüyor. Kimler mi? Alper Taş (ÖDP Genel Başkanı), Onur Akın (müzisyen), Cengiz Semercioğlu (Hürriyet gazetesi yazarı), Kadir Çöpdemir (radyocu), Recep Genel (yazar), Semra Kardeşoğlu (Akşam şef editörü), Sibel Köklü (gazeteci-yazar), Ünal Koçak (İthaki Yayınları'nın sahibi), Selahattin Kınalı (Kızılay Basın Sözcüsü), Sevilay Yükselir (SABAH gazetesi yazarı), Murat Hocaoğlu (TV yönetmeni), Murat İde (TV yöneticisi), Sedat Bakıcı (Yeni Şafak eski yazıişleri müdürü) ve naçizane bu satırların yazarı... Yaşam her birimizi ayrı ayrı yerlere savursa da, eylemden yaklaşık 10 yıl sonra, her yıl 1 Aralık günü İstanbul'da buluşmaya başladık. Üstelik kimi zaman dünyanın değişik ülkelerinden, Türkiye'nin farklı kentlerinden kalkıp gelmeyi göze alanlar da oldu sırf bu buluşmaya katılmak için. Ve bu yıl 20. yılımız, bir başka coşkuluyuz. İçimizden birinin sözleriyle: "Bir yanı umut, bir yanı sevda, yürekli ve masum çocuklardık. Kimi zaman beş parasız, kimi zaman âşık ama çokça inatçıydık. Bir bardak çayı, bir damla gözyaşını ve bir ağız dolusu kahkahayı paylaştık. Yaşadık yani, hem de dolu dizgin!" İşte bu buluşmadan birkaç gün önce, biz BYYO'nun 20 yıl önceki öğrencileri okulumuzda buluştuk ve o günü konuştuk.

ÜNAL KOÇAK (İthaki Yayınları'nın sahibi) 
Biz yaşadığımız şeyleri fazlasıyla sevdik

"Okulun dernek temsilcisiydim 1989'da. Biz 10-15 kişiyken onlar bizim 10 katımız kadar kalabalıktı. Biz okullarımıza giremezken, bu adamlar kimlik kontrolünü aşıp nasıl bu kadar alet edevatla girmişti? Okulda buna cevap verecek kimseyi bulamadık. Ben dışarıdan arkadaşların gelişini organize ediyordum. Üçüncü grupla geldiğimizde panzerle saldırıya geçtiler. İlk barikatı yardık, ikinci barikatı yardıktan sonrasını anımsamıyorum, gözümü hastanede açtım, sanırım iki gün sonra ayılmışım. Biz o dönem çok güçlü şeyler yaşadık ve onu hâlâ devam ettiriyoruz. 40 yaşındayız ve işimizi gücümüzü bırakıp buraya gelebiliyorsak, demek ki birbirimizi ve yaşadığımız şeyleri seviyoruz. Bugün hâlâ bir şeylere inanıyorsam, o gün yaşadıklarımdan kaynaklıdır."

ALPER TAŞ (ÖDP Genel Başkanı) 
Bir numaralı sanıktım 
Tutuklananlardan biriydim ve davanın bir numaralı sanığıydım. Sonuçta haklı ve doğru bir mücadelenin içindeydik; atılmalara, YÖK'e, polis eliyle üniversitelerde baskı kurulmasına, üniversitelerin ticarileştirilmesine karşıydık. Aradan yıllar geçti. Yine YÖK var, yine atılmalar var. Bize o gün saldıran faşistler, öğrendik ki bugün Çapa'da bir kız öğrenciyi yaralamış, 54 öğrenci demokrasi mücadelesine katıldığı için okuldan atılmış. Bugün YTÜ'de banka kredi kartı olmayanlar okula bile giremiyor. Biz o dönem sol içinde değişik yelpazede olan gençlerdik. Ama mücadelemiz ortaktı, dayanışmamız güzeldi, bir dostluk yaşadık, mücadelenin sertliği bizi birbirimize yaklaştırdı. Genelde hep 68 ve 78 kuşaklarından söz edilir ama 87-88 kuşağı da bir ara kuşaktır. Ve bu ara kuşak özellikle 12 Eylül'ün baskısını çok yoğun yaşadı. Mücadelede yan yana olmamız, ilerde de bunu güçlendirmemize yol açtı. Çünkü bizim açımızdan esas olan dayanışmaydı. Okul bitti, ama mücadelenin yarattığı kişilik, mücadelede kurduğumuz ilişkilerin sıcaklığı, yıllar sonra bile bir araya gelmemizi sağlıyor."

ONUR AKIN (Müzisyen) 
Mücadelenin ozanıyım 

"O dönemde özerk demokratik üniversite mücadelesinin ozanı gibiydim. Nerede eylem varsa, sakallı ve sırtında sazı olan bir çocuk çalıp söylerdi, o bendim. Bizim o zaman verdiğimiz mücadeleyi aslında Enver Gökçe, Fakültenin Önü şiirinde çok güzel anlatır: "Fakültenin önü demirden köprü/ Fakültenin önü bir sıra kavaktı/ Biz bir yiğit kişiydik/ Bütün hürriyetler bizden uzaktı." İşgalin sebebi de yine o şiirde saklıdır: "Faşistler camlara yürüdüler/ Kürsüleri kırdılar/ Höykürdüler/ Tığ teber ya şahı merdan/ Tanrı dağı kadar Türk'tü bunlar/ Hira dağı kadar Müslüman/ Ve de kanlı bıçaklı düşman." En büyük motivasyonumuz şarkılarımız ve şiirlerimizdi. O motivasyonla, üzerinden silindir geçmiş ülkeye bir nefes aldırmak istiyorduk. 1 Aralık'ta çok örgütlü geldiler üstümüze. O gün haklı olan da, mağdur olan da, zulüm gören de biz olduk. Üniversitelere yönelik örgütlü ilk faşist saldırıydı ve biz o günü hiç unutmadık. Her 1 Aralık'ta bir araya geliyoruz bu sene, 20. sene çok anlamlı, inşallah 40. senede de bir araya geliriz."

http://www.sabah.com.tr/pazar/2009/11/29/20_yil_sonra_yine_o_okulun_onunde

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

Bu Yazıyı Paylaş