Oryantalizm ve Amacı
TÜRK MILLETININ AYARLARIYLA NASIL OYNANDIGINI ANLATAN GERCEKLER.

~~
Gökcen Tunali
.
TÜRK MILLETININ AYARLARIYLA NASIL OYNANDIGINI ANLATAN GERCEKLER.
Oryantalizmin kökeni ve ne zaman başladiği tam bilinmemektedir, fakat bu bilimle ilk uğraşanlarin Bati kiliselerine bağli ruhbanlardan olduğu bilinen bir gerçektir. Bu insanlar ilk olarak Endülüs’e gelerek burada okumuşlar ve daha sonra, Kuran’i ve birçok Arapça kitabi kendi dillerine çevirmişledir. Bu rahiplerden en önemlileri ve daha sonradan Roma kilisesine papa seçilen Fransiz Rahip Jerbert; Peder Pierrele Aenere(1092–1156) ve Gerard de Gremone’dir. Avrupa bu dönemden sonra Doğudan bilimsel kitaplari toplamaya başladi. Bu kitaplari ya cahil sahiplerinden ucuz fiyatlara aldilar yahut kütüphanelerden çeşitli oyunlarla kendi ülkelerine taşidilar. 19. asrin başinda bu kitaplarin sayisi 250.000 rakamina ulaşmişti.
Oryantalizm çalişmalarinin amaçlarindan birisi dinsel sebeptir. Oryantalistler çoğunlukla islamiyet’i kötülemiş ve tenkit etmişlerdir. Bu dinin iyi taraflarini ya görmezden gelmişlerdir yada kitaplarinda daha da basit şeylermiş gibi göstererek insanlarin islamiyet’e karşi düşüncelerini şekillendirmişlerdir. Bunun yaninda batili Hiristiyan din adamlari islam fetihlerinin, haçli seferlerinin ve daha sonra Osmanli fetihlerinin Avrupalilarda biraktiği islam korkusunu çok iyi biliyorlardi ve bu doğrultuda çaliştilar. Ve birçok islam hükmünü çarpitarak kafa kariştirdilar. Günümüz de çokça duyduğumuz islam hukukunun temelinin Roma Hukuku olduğu iddiasi Lahey de düzenlenen Milletler Arasi Hukuk Kongresinde ele alinmiş ve islam Hukukunun tamamen Roma Hukukundan farkli olduğu tüm dünyaya açiklanmiştir. Oryantalistlerin bazen de Kur’an’in bir takim üslup özelliklerinden hareket ederek onun tahrife uğradiğini ileri sürmektedir. Mesela Emile Dermenghem kaleme almiş olduğu “Muhammed’in Hayati” adli eserinde Kur’an’in cem ve tertibinden söz ederken şunlari söylemiştir: “Son ve kat’i metne gelince o,halife Muaviye zamaninda Haccac tarafindan –tipki Osman’in tatbik ettiği usul üzere-tertip edilmiştir. Kur’an’da sayisiz tekrarlar vardir ve ayetlerden birçoğunun yerinde olmadiği açikça görülmektedir. Asil metne birtakim ilaveler ve haşiyelerin yerleştirilmediği yahut ondan bazi parçalarin çikarilmadiği şeklindeki birtakim hususlar bilinmediği gibi, bu ziyade ve eksiklerin oranini tayin etmekte imkânsizdir” (bkz.Dermenghem, Emile, Muhammed’in hayati (trc. Reşat Nuri Güntekin),yy,1930,s.346–347)
Burada şunu hemen işaret edelim ki bu ifadeden anladiğimiza göre Emile Dermenghem, Kur’an’in tertibi ile harekelenmesi meselesini birbirine kariştirmiştir. Çünkü bütün tarihi kaynaklar, Kur’an’in Hz. Osman zamaninda kesin bir biçimde çoğaltip tertip edildiğini, Haccac zamaninda ise harekelendiğini kaydetmektedirler. Mevcut metnin harekelenmesi esnasinda tertipte herhangi bir şekilde oynama söz konusu olmayacaği açiktir. Öyle anlaşiliyor ki, Emile Dermenghem bu hususu ortaya koyarak Kur’an metninin birkaç defa tertip edildiğini, bu sebeple ondaki ayet ve sürelerin yerinden oynatildiğini iddia etmek suretiyle insanlarin zihninde, Kur’an’dan bir takim çikartmalarin yapilmiş olduğu şüphesini uyandirmak istemektedir. Tabii ki bu ve benzeri fikirler, hiçbir zaman ispat şansina ulaşamayacak nitelikteki iddialardan ibarettir.Herhalde Louis Massignon’un şu sözleri her şeyi gayet iyi açiklayacaktir.’Onlarin her şeyini tahrip ettik. Felsefeleri, dinleri mahvoldu. Artik hiçbir şeye inanmiyorlar. Derin bir boşluğa düştüler. Anarşi veya intihar için olgun bir hale geldiler.’
Diğer bir sebep; Avrupalilarin haçli seferlerinden sonra geldikleri gibi gitmelerine rağmen hala içlerindeki Doğuyu tekrar ele geçirme ümididir. Hayallerini gerçekleştirmek için öncelikle hedef ülkeleri çok iyi araştirip mevcut kaynaklarini bulup zayiflatmak ve o ülkenin toplumunu bölmektir. Günümüzde birçok asilsiz iddialarla insanlarin kafasi kariştirmaktadirlar. Mesela; Osmanlinin doğuda hükmettiği topraklari sömürdüğü iddiasidir. Bugün Irak ta tekrardan canlandirilmaya çalişilan Asurî taraftarliğini, Lübnan ve Filistin’de Fenikeciliği ve Misir da firavunculuğu tamamen bu oyunun bir parçasidir. Çünkü. Osmanli her zaman Doğu için Avrupa’ya karşi koruyucu bir kalkandi. Önce parçaladilar ve ayirdilar sonra ele geçirmeye çalişmaktalar.
Oryantalizmin diğer bir önemli sebebi de son yüzyilda bağimsiz olan ülkeleri kontrol altina almaktir. Bunu yaparken de ilk olarak bu ülkeye oranin dilini ve kültürünü bilen bir elçi gönderilir. Bu elçi ilk başta o ülkenin ileri gelen gazetecileri ve bilim adamlariyla ilişki kurar ve o ülkenin tüm zayif yönlerini öğrenir. Ve sonra kendi yetiştirdikleri o ülkenin kendi insanlarini kendi çikarlari doğrultusunda kullanirlar. Ve yeri geldiğinde günümüzde çokça rastladiğimiz sözde arabuluculuk, nasihat ve yardim adlari altinda bu ülkelere müdahale edilir. En fazla kullandiklari araç medyadir. Ülkemizle çok ortak yönleri olduğuna inanmadiğim Misir basini neredeyse misyonerlerin elindedir. şu bir sonuçtur ki misyonerlerin uğradiği hiç bir yer yoktur ki sömürgecilik orda ortaya çikmasin.
Günümüzde oryantalistler gayet sistemli bir şekilde çalişmaktadir. 1873 tarihinden beri belirli araliklarla kongreler düzenlemektedirler. Birçok kitap çikarmaktadirlar. Bunlardan birisi kimi aydin insanlarin dilinden düşürmediği islam Ansiklopedisidir. Bu kitabin yazarlari çoğunlukla ileri gelen islam düşmanlari ve oryantalistlerden oluşmaktadir. Diğer yayinlari da şunlardir: Asya Cemiyeti, Royal Asiatic society, American Oriental Society, Journal of Oriental Society Oriental Society, Middle East journal ve The Muslim World. Bazi oryantalistler: A.J.Arberry, Alfred Guillaume, Baron carra de Vaux, H.A.R. Gibb, Ignas Goldziher(aydinlarimizdan? çokça duyduğumuz bir isim), John Maynard, S.M. Zweimer, Gustave E. Von Grunebaum, Philip Hitti, A.J. Wesninck, K. , Louis Massignon, Green, Mecid Kadduri, D.S. Margolius, R.A. N icholson, Henri Lammens ve Joseph Schacht. Tarafsiz oryantalistlerde vardir: Güstave Le Bone ve Denier dir
