Osmanlı Hanedanının Kayı Boyu masalı ve uydurulan tarih
Gazeteci Erdem Avşar, “Osmanlı Hanedanının Kayı Boyu masalı ve uydurulan tarih” başlıklı yazısında hem ezberleri bozuyor hem de dikkat çekici açıklamalarda bulunuyor.

Gazeteci Erdem Avşar, “Osmanlı Hanedanının Kayı Boyu masalı ve uydurulan tarih” başlıklı yazısında hem ezberleri bozuyor hem de dikkat çekici açıklamalarda bulunuyor.
Gazeteci Erdem Avşar, Yeniçağ’daki “Osmanlı Hanedanının Kayı Boyu masalı ve uydurulan tarih” başlıklı köşe yazısında “Osmanlı hanedanı oldum olası Türk’ü sevmemiş, bir dönemden sonra Saray’da ve devlet kademesinde de hiçbir göreve getirmemiştir” açıklamasında bulundu.
Avşar “Özellikle Yavuz Sultan Selim’den sonra ümmetçilik Saray’ın siyasi politikası haline gelirken, Türkmen aşiretleri, sürgünler ve çeşitli bahanelerle ortadan kaldırıldı. Osmanlı’da padişah anneleri hep Müslümanlaştırılan yabancı kadınlardan oluştu” bilgisini veren Avşar devamla “Prof. Celal Şengör’ün de daha önce söylediği gibi bir sömürge ahalisi olarak Anadolu’ya hapsedildi. Tablo böyleyken nasıl Türklükten söz edilebilirdi ki…” açıklamasında bulundu.
Erdem Avşar’ın yazısının devamı şöyle:
"Türkistan, İran, Irak ve Suriye’yi istila eden Emir Timur, önünden kaçıp Sultan Bayezid’e sığınan iki hükümdarın, Karakoyunlu Yusuf ve Celayirli Ahmed’in kendisine gönderilmesini, Padişah’ın oğullarından birinin rehine verilmesini ve Doğu Anadolu’nun eski sahiplerine iadesini istedi.
Şartları kabul edilmeyen Timur, 1400’de Anadolu’ya girdi.
Sivas’ı alıp feci şekilde yağmaladı ama hesaplı hareket ederek Beyazid’in üzerine yürümedi. Sultan Bayezid’in gurura kapılarak, Timur’a lazım gelen ehemmiyeti vermemesi, askerliği derecesinde bir siyaset adamı olmadığını gösterir.
Savaş öncesi Timur, hasmını dolaştırarak yordu.
İki ordu 28 Temmuz 1402 tarihinde Ankara yakınlarındaki Çubuk ovasında karşılaştı.
Muharebenin sonunda, elinde balta ile dövüşürken atı sürçerek yere düşen Padişah, esir edildi.
İki oğlu Mustafa ve Musa da esirler arasındaydı. Timur, Avrupa hükümdarlarına mektup gönderip, kendilerini yenen adamı esir almasıyla övündü.
Asıl felaket, harbin kaybı değil; Padişah’ın esareti oldu.
Sultan Bayezid, bu acıklı hâle 7 ay dayanabildi.
Üzüntüden hastalandı.
3 Mart 1403’te Akşehir’de astım krizinden öldü.
İntihar ettiği ve zehirlendiği de rivayetler arasında.
Padişah, öldükten sonra dört oğlu arasında yaşanan taht kavgaları savaşa dönüştü.
1402 - 1413 yıllarını kapsayan döneme Fetret Devri adı verilir.
Bu da ayrı bir inceleme konusudur…
Gelelim asıl konu başlığına…
Osmanlıların Kayı boyundan geldikleri bilgisi onlara devletin kuruluşundan 130 küsur yıl sonra gerekmiştir.
O ana dek böyle bir şeye hiç ihtiyaç duymadılar.
Çünkü bu zamana kadar onları tehdit edenlerden daha güçlüydüler.
Ancak, tarih kitaplarında pek anlatılmayan bir gerçek var ki;
2. Murad ölünceye kadar Timur’un oğlu Şahruh'a bağlılıktan ayrılmamıştı.
Beyazıd vakasından sonra Osmanlı hükümdarı ne şekilde olursa olsun ikinci bir Timur tehlikesi ile karşı karşıya gelmek istemiyor ve bu bakımdan Timurlular ile arasında ihtilaf olmasına izin vermiyordu.
Bilmek gerekir, Timur kendini Cengiz Hanedanının damadı sayar.
Timur’un oğlu 2. Murat’ı küçük görür tehdit eder.
Hatta ona bir hilat gönderir.
Şahruh’dan korkan 2. Murat da o hilatı giyer.
İşte Türklük bu andan sonra Osmanlı hanedanına gerek oldu.
Tarihin kutbu olarak bilinen Prof. Dr. Halil İnalcık, katıldığı bir canlı yayında durumu şöyle özetlemişti:
“O zaman Osmanlılar, oldukça kudretli bir devlet sahibi, dediler; biz kendi neslimizi yüceltelim. Yazıcızade Ali, Tevarihi Ali Selçuk’unda Osmanlıları
Oğuz Han'ın büyük oğlu Günhan’ın soyundan getiriyor.
Onun oğlu da Kayı’dır. Osmanlı’yı Kayı kabilesine bağlayarak büyük Oğuzhan’ın neslinden geldiğini Osmanlılar ispat etmek istemişlerdir.
Ancak bu, 2. Murad zamanındadır. (2. Murad Fatih’in babasıdır) Bu Kayı nazariyesi tamamen masaldır ve siyasi bir maksatla yapılmıştır. Osmanlı Hanedanı 1299 yılında değil 1302 yılında kurulduğu ve Kayı teorisi Osmanlı Hanedanını yüceltmek için ortaya atılmış bir teoriden ibaret.”
İşte durumun özü bu, bir laf vardır hani;
“Tarihi dizilerden öğrenmek” yıllarca insanlara Osmanlı’yı Türk diye pazarladılar
Kayı boyundan geliyor gibi diziler yayınladılar…
Ayrıca, Paul Wittek de Osmanlı hanedanının Kayı aşiretiyle ilgisi olmadığı tezini savunur;
“Osman’ı Oğuz Han’a bağlayan soy kütüğünün hanedan siyaseti etkisiyle 2. Murad döneminde ortaya çıktığını vurgular. 1380’lerde küçümseme amacıyla Kadı Burhâneddin, Osman’ın bir kayıkçı oğlu (Kayıg boyu kelimesinden) olduğunu söylemiştir.
Timur, Yıldırım Bayezid’e bir mektubunda Osmanlı sultanına bir kayıkçı Türkmen soyundan geldiği gerekçesiyle hakaret etmek istemiştir.”
Yani Osmanlı hanedanının menşei belli değildir.
Hani, bir kabileden, kendileri de söylüyor, bir aşiretten türeme.
Bu durum yine İnalcık'a göre Osman Gazi'nin Türk olmadığı anlamına gelmez.
Osman Gazi, bir Türk kabilesinin lideridir.
Ayrıca subaşı olarak uç bölgesinde Selçuklu döneminde kurulan bir askeri teşkilatın da içindedir.
Halil İnalcık, Has Bağçede Ayş-u Tarab: Nedimler, Şairler, Mutribler kitabında o dönemi şu şekilde anlatıyor:
“Timur, Anadolu’yu terk etmeden önce, Osmanlı çelebiler dâhil küçük büyük tüm hanedan mensuplarına yarlıglar vererek kendi egemenliği altında olduklarını bildirdi. Bu arada, birer yarlıg ile Süleyman Çelebi’ye Rum-ili’ni,
Amasya bölgesini Çelebi Mehemmed’e tanıdı.
Mehemmed, Bursa’da darb olunan 806 (1403-1404) tarihli sikkesinde, ‘Muhammed b. Bayezid Han’ unvanıyla beraber ‘Demir Han Gürkan’ unvanlarını kullanarak, Timur’un egemenliğini tanıdığını resmen ilan etmiş oldu.
Timur’un Anadolu’yu terk ettikten iki yıl sonra ölümü (1405) ve ülkesinde vārisler arasında baş gösteren kargaşa yüzünden Anadolu beyleri gerçekte bağımsız duruma geldi. Şahruh (1404-1447) tahta sağlamca yerleşince,
Doğu Anadolu’ya seferlerinde babası Timur’un Anadolu’da kurduğu statüyü geri getirmeye karar verdi, Osmanlıları tehdit etti.
Semerkand’da esir bulunan Osmanlı şehzadesi Mustafa’yı Sultan Mehemmed’e (Fatih Sultan Mehmet) karşı gönderdi.
Yeni bir Timur istilasından korkan Sultan Mehemmed, Şahruh’un tābi’i (fermān-ber) olduğunu bildirerek, fırtınayı savmak istedi.
Doğu Anadolu’yu istilâ edip Karakoyunluları cezalandıran Şahruh, duruma hākimdi.
2.Murad, Mustafa’ya karşı tehlikeli bir mücadeleden (1421-22) sonra onu güçlükle bertaraf edebildi.
Şahruh, 1429’da büyük bir ordu ile Karakoyunlulara karşı tekrar Doğu Anadolu’da göründü. Timur zamanında bağımsızlıklarını kazanan Türkmen hanedanları Osmanlı’ya karşı kendisini beklediklerini bildirdiler.
2. Murad, ona karşı Memluk Sultanlığı, Karakoyunlular ve Altın Orda ile diplomatik ilişkilere girerek ortak bir cephe kurmaya çalıştı.
Fakat sonunda, Şahruh’un ölümüne dek (1447) kendisine bağımlılığını tanıyarak tehlikeyi uzaklaştırmaya çalıştı.”
Bu demek değil ki halk koca imparatorluk Türk değil, halk Türk değil.
Şöyle diyor Tarihçi Prof. Dr. İlber Ortaylı:
“Osmanlılar bağıra çağıra Türk milliyetçiliği yapmıyorlar.
‘Biz Türk’üz’ gibi şeyler söylemiyorlar gerçi ama Türkçe konuşuyorlar, ordusunun esas unsuru Türklerden meydana geliyor ve komuta kademesi de yine Türkçe konuşuyor. Osmanlı İmparatorluğunun esas unsuru Türklerdir, dili Türkçedir, ordusu Türk dilini kullanmayı ve bu karakteri benimsemeyi aralıksız sürdürmüştür.”
Şunları da bilmekte fayda olduğu düşüncesindeyim; Solakzade Türk kimliğine pek değinmeden, Osmanlı padişahlarını muzaffer bir İslam komutanı olarak tanıtır ama sonunda yine de Osmanlı hanedanının soyunu Oğuz Han’a dayandırır.
Neşri, Türk tanımında özel bir yere oturur.
Nitekim Osmanlıların Türk olarak vurgulanmasını titizlikle takip eden yazar, Türk kimliğini İslam bağlamı dışında tanımlar ve Horosan’a dayandırır.
Kemalpaşazade ise Türk ve Türkmen kimlik ayrımını yapar.
Kemalpaşazade, Karakoyunlu tebaası olan göçebe Türkleri, Türkmen, Osmanlı içinde yaşayan yerleşikleri ise Türk olarak tanımlar.
“Âl-i Osman” yani Osman oğulları diye bilinen ve Söğüt bölgesinde küçük bir beylik kuran ailedir.
Bu aile, Türk’tür yani Türk milletin bir parçasıdır.
Kuruluş süreci, saray teşkilatı devreye girince yavaş yavaş atılmış; yerine Sünni Şeriat anlayışı hâkim olmuştur.
Padişahlar, Türk ailelerin de beylik isteğiyle ortaya çıkmalarını önlemek için Türk kızlarını eş olarak almamışlardır.
Türk korkusu yüzünden, Osmanlı ailesi Türkleri devlet organının dışına atmıştır.
Rıza Zelyut’a göre ise Türk karşıtlığı Fatih Sultan Mehmet zamanında başlatılmış, torunu olan Yavuz Sultan Selim döneminde ise tam bir Türk düşmanlığına dönmüştür. Böylece, devlet örgütündeki Türkler temizlenmiş; kurucu millet Türk, kendi devletinin düşmanı gibi gösterilmiştir.
Benim çabamın sebebi de bir yer de bu durumdur.
Türklükten yüz çeviren Osmanlı’nın gerileme dönemine girmesi çok da uzun sürmemiştir. Maya Türklüktür, şuanda da yapılmak istenen bu mayayı bozmaktır. Dış göç, istila hareketleriyle, dini görünümlü art niyetli söylemlerle, amaç açık ve net olarak Türklüğü hedef almaktır. Türk milleti, Türk ulusu bu kâbustan uyanmalıdır."
Yorumlar
- Adiniz soyadiniz
)Fatih zamanında Çandarlı olayından sonra Türklere güven biraz düştü o kadar ) Üst kademelerde Türkler zaten vardı özellikle devlet kademesinde Türkler vardı çünkü azınlıklara güvenmiyorlardı herhangi bir hainlik olmaması için... Osmanlı'nın Türk devleti olduğuna dair daha spesifik belgeler, tarihçilerden alıntılar ve kültürel örnekler aşağıda sunulmuştur: 1. Tarihsel Belgeler ve Kaynaklar Osmanlı Tarihçileri: Osmanlı tarihçileri, özellikle 15. ve 16. yüzyılda yazılan eserlerde Osmanlı'yı açıkça Türk devleti olarak tanımlarlar. Örneğin, Aşıkpaşazade ve Neşri gibi erken Osmanlı tarihçileri, Osmanlı'nın Kayı boyundan geldiğini ve Türk kökenli olduğunu belirtir. Devlet Belgeleri: Osmanlı arşivlerinde yer alan resmi belgelerde, padişahların ve devlet adamlarının Türk kimliği vurgulanır. Örneğin, padişahların unvanlarında "Türklerin sultanı" ifadesi geçer. Vakfiye ve Fermanlar: Osmanlı vakfiye (hayır işleri belgeleri) ve fermanlarında Türk kültürüne ve diline dair izler bulunur. 2. Akademik Tarihçilerden Alıntılar Halil İnalcık: Modern Osmanlı tarihçiliğinin öncülerinden İnalcık, Osmanlı'nın bir Türk devleti olduğunu ve Anadolu'daki Türk beyliklerinin devamı olarak ortaya çıktığını belirtir. İsmail Hakkı Uzunçarşılı: Osmanlı tarihçisi Uzunçarşılı, Osmanlı'nın kökenlerini ve yapısını Türk tarihi içinde değerlendirir. Bernard Lewis: Osmanlı'nın etnik yapısının çok kültürlü olduğunu kabul etmekle birlikte, devletin temel kimliğinin Türk olduğunu ifade eder. 3. Kültürel ve Dilsel Kanıtlar Dil: Osmanlı'nın resmi dili başlangıçta Osmanlı Türkçesi idi. Bu dil, Türkçe kökenli olup Arapça ve Farsça unsurlar içerir. Devletin resmi yazışmaları, edebi eserleri ve günlük yaşam dili Türkçeydi. Edebiyat: Osmanlı divan edebiyatı, halk edebiyatı ve tarih yazımı Türkçe yapılmıştır. Örneğin, Fuzuli, Baki, Nedim gibi şairler Türkçe eserler vermiştir. Gelenek ve Törenler: Osmanlı saray ve devlet törenleri, Türk geleneklerine dayanır. Örneğin, padişah taç giyme törenleri, Türk töresi ve geleneklerine uygun yapılırdı. 4. Osmanlı'nın Kendi Tanımı Osmanlı padişahları ve devlet adamları, kendilerini Türklerin ve Müslümanların lideri olarak tanımlamışlardır. Osmanlı'nın kuruluş efsaneleri ve tarih anlatıları, Türk kökenine vurgu yapar. 5. Örnek Metinler Aşıkpaşazade Tarihi: "Osman Gazi, Kayı boyunun beyidir. Bu beyliğin devamı olarak Osmanlılar kurulmuştur." Kanuni Sultan Süleyman'ın Fermanları: "Türklerin sultanı olarak devletin bekasını sağlamak..." Halil İnalcık (Modern Tarihçi): "Osmanlı Devleti, Anadolu'daki Türk beyliklerinin siyasi ve kültürel mirasını devralan bir Türk devletidir." Özet Osmanlı'nın Türk devleti olduğuna dair kanıtlar, tarihsel belgeler, devlet arşivleri, Osmanlı tarihçilerinin eserleri, modern akademik görüşler ve kültürel-dilsel unsurlarla desteklenmektedir. Osmanlı, köken olarak Türk, dil ve kültür olarak Türkçe ağırlıklı, yönetim ve sosyal yapısı itibarıyla Türk geleneklerine dayanan bir devlettir.
