Yeni Oluşum Ve İstişare Üzerine (İrfan Çep)
Bu kısa yazının konusu, yeniden gündemimize gelen “tılsımlı kelime” istişare yani meşveret ile parti kurmak üzerine olacaktır.

Sizlere ukalalık yapmamak, vaktinizi almamak için tecrübeler üzerinden giderek “nasıl olursa nasıl olur” sorusuna cevap aramakla yetineceğim.
TDK sözlüğünde istişare, “danışma” olarak yani bir iş yaparken “ehline” sormak olarak tanımlanmış.
Parti kurmak ile parti yönetmek/yürütmek farklı şeylerdir.
Hepimiz, parti yönetilirken “yapılmayan istişareden” şikayetçi ve bu konuda yeterince doluyuz.
Bugün yaşadığımız sorun da bu ihmalden kaynaklıdır. Ancak, önümüzdeki iş, parti yönetmek değil, parti kurmak ise; dilimizin şişini indirmekle istişare etmiş olmayız.
Parti kurarken istişare, daha ziyade herhalde, parti kurmuş ve başarılı olmuş veya parti kurmuş ve başarısız olmuş kişilerle yapılabilir. Başarısız olmak, tecrübesiz olmak (ehil olmamak) anlamına gelmemelidir.
İngilizler “Dünyanın en çok toplantı yapan milleti Türklerdir. Türkler toplantı yapar, biz ise netice alırız” derler.
Bir kere istişare bilindik toplantılardan farklı olmalıdır:
1-Uzmanıyla-ehliyle yapılmalı
2-Ön kabulü, dayatması olmamalıdır
3-Çalışmalar yuvarlak masa etrafında olmalıdır.
4-Eş zamanlı ve ayrı mekanda, sadece ilgili konunun uzmanları alt komisyon çalışması yapıp netice özetini sunmalıdır.
5-Sunumlar sağlam bilgi ve verilere dayanmalıdır
6-Konu ile alakalı olmak kaydıyla “en aykırı fikirler” özgür ve eşit ifade imkânı bulmalıdır.
7-Öneriler alternatifli olmalı, sunulacak metinler “nasıl olursa nasıl olur” konusunda değişik öngörüleri de taşımalıdır.
8-Görüşme özetleri ve sunumlar kayıt altına alınmalıdır.
9-Karar verilinceye kadarki “ketumiyet” önemlidir. Bir istişarede “katılanlar ve konuşulanlar” değil de “çağrılmayanlar” konuşuluyorsa, fayda yerine “haksız zarar” edinilir.
10-Gerçekleşen bir istişarenin dışarıdaki ağırlığı/algısı, katılan en ağır katılımcının değil, katılımcıların ortalama ağırlığının da değil, katılan en zayıf halkanın ağırlığı kadar değer taşır. İstişare; geçerken uğranılacak gündemsiz Perşembe toplantısı değildir.
11-İştişare, selfi toplantısı da değildir. Resimler, lüzum görülürse süreç devam ederken de ama daha ziyade sonuçlandığında –tarafların rızasıyla- basına, sosyal medyaya verilebilir.
12-İstişare edilen kişilerin –ki bize 180 derece aykırı fikirde bir profesyonelin uzmanlık alanındaki fikirlerinden de istifade etmemiz gerekebilir- kurulacak partinin baş köşelerini kapacak kişiler olduğu zannıyla “isyanları oynamak” doğru değildir. Çünkü bu zan doğru değildir.
13-Gövde gösterisi toplantıları ve dışa dönük kitlesel siyasi faaliyetler ayrı, kuruluş aşamasında istişare ise apayrı şeylerdir. Lider adaylarına başından beri, ortasından beri veya sonuna kadar yakın olmak, onları çok sevmek, çok beğenmek, bizi, ilk kuruluşta “kendisi ile mutlaka istişare edilmesi gereken kişiler”den etmez. Buna zaten fizik kuralları da izin vermeyeceği gibi, onun adı istişare değil, istişarenin sulandırılması ya da diğer bir deyimle “istişare sultası” olur.
14-Bambaşka, yepyeni bir siyasal hayata, değişik bir siyasal partiler düzlemine istemimiz dışında sokulduğumuzu görüp, bilip, kabul edip; ÖNÜMÜZDEKİ GÜNLERİN SİYASAL TAKVİMİNİ ÇOK İYİ –PLANLAYANLARDAN DA İYİ- TAHMİN EDEREK, ÇOK AKILLI ADIMLAR ATMAK DURUMUNDAYIZ. Siyasal geçmişimizde hiç olmadığımız kadar güçlüyüz çünkü “hayır” demiş ülkücüler olarak zincirleri kırdık, tabuları yıktık, gücümüzü de hem biz gördük hem dünya aleme gösterdik.
Artık sahadaki tüm siyasi aktörler bizden korksun. Bizler de yeniden “eski takıntılarımıza takılıp kalmaktan” korkalım, sakınalım.
Her şey çok güzel olacak.
İrfan ÇEP
