Ayrışmaya çanak tutmak
Kürtçülerle Siyasal İslamcılar birçok konuda aynı noktada buluşur. Bu konulardan biri de etnik ayrılıkçılıktır.
Bu iki gruba göre olay, terör sorunu değil, Kürt sorunudur. Bütün mesele, demokratik bazı adımların atılmaması ile ilgilidir. Bu adımlar atıldığında sorun kendiliğinden çözülecektir. Mesela Tarık Çelenk’ Medyascope’deki yazısında, problemin çözülmesi, “Yüksekova’ya giden bir uçakta Türkçe anonsun yanında Kürtçe anonsun yapılması kadar basittir” der.
Yani aslında PKK yarım asırdır bu anons için mücadele ediyor.
Tabi ki mesele bu kadar basit değil, Çelenk anons üzerinden arkasındaki gerçeği bilinçli olarak basitleştirip küçültüyor. Bizim; “ne var Kürtçe anons da olsun“ diye düşünmemizi istiyor. Bir talebi kolay yutulur hale getirmenin yolu onu basitleştirerek toplum nazarında küçültmektir. Sorunu ne kadar küçük gösterirseniz kitleleri ikna etmeyi o kadar kolaylaştırmış olursunuz.
Bu basit ifadenin arkasında aslında anayasadan kanunlara kadar bir dizi düzenlemenin yapılması yatıyor. Anayasa’da Türkçenin yanında Kürtçenin resmi dil olarak işlenmesi, eğitimde Kürtçeye geçiş, vatandaşlık tanımının ya iki toplumlu olarak yahut milletsiz/ Türksüz olarak yeniden tanzim edilmesi ve tabi buna bağlı olarak ilk dört maddenin değiştirilmesi…Yani mesele uçakta Kürtçe anons değil, mesele egemenliğin paylaşılması, dilde ayrışma, zamanla ortak dilin kaybedilmesi gibi hususlar. İki toplum birbirini anlayamıyorlarsa birbiriyle anlaşabilirler, bir arada yaşayabilirler mi?
Kürtçü Kerim Yıldız, “Irak’ta artık Kürtçe eğitim veriyoruz, gençler Arapçayı öğrenmeye gerek görmüyor, gittikçe Araplarla birbirimizi anlayamaz hale geliyoruz, o halde niçin bir arada olalım” diyerek bu tip süreçlerin toplumları nereye götürdüğünü gayet açık bir şekilde ortaya koyuyor.
Yakın tarihte bir başka örnek de Belçika’dır. Belçika dil temelinde bölünmüş bir ülkedir, Flaman okullarıyla Fransızca eğitim veren okullar ayrılmıştır. Bir Flaman çocuğunu ancak kendi bulunduğu bölgedeki Flamanca eğitim veren okula gönderebilmektedir. Flaman bölgesinde Fransızca, Fransızca konuşulan bölgede Flamanca eğitim mümkün değildir. Belçika’da iki toplumu birbirine yapıştıran tek bağ, AB’ kurumlarının merkezi olmasıdır. Dil meselesi yüzünden aylarca hükümet kurulamamıştır.
Bu matah bir şeyse biz de böyle olalım. Ama deneyen ülkelerde sonuçları ortada.
Mesele sadece dil meselesi değildir. Dilden uluslaşmaya, oradan da devletleşmeye atlama meselesidir. Motivasyonu milliyetçiliktir. Çelenk’in analizine göre demokratik ülkelerde ayrılıkçılığın olmaması gerekir. Oysa en demokratik ülkelerde bile etnik ayrılıkçı hareketler ortaya çıkmıştır. Kanada’ Quebec bölgesi bunlardan biridir. Seksenli yıllarda ayrılıkçılığın demokratik düzenlemelerle önleneceği düşünülüp dil yasaları çıkarılmış, Quebec’te Fransızca eğitime geçilmiş, ama ayrılıkçılık bitmediği gibi daha da derinleşerek büyümüştür.
Quebec’ iki defa ayrılma referandumuna gitmiştir.
Kuzey Irak’ta uzun yıllardır eğitim Soranice’dir. Kimse Arapça eğitim alın diye Kürtleri zorlamamaktadır. Bu, Kuzey Irak yönetimini kesmiş midir? Hayır! Onlar da bağımsızlık referandumu yapmışlardır. Konjönktür müsait olduğunda, Irak’la yollarını ayıracaklardır.
Çelenk gibi yazarlara şunu hatırlatmakta fayda var: Emevîler döneminde bütün resmi kayıtlar Rumca veya Farsça tutuluyordu. Yazı ve muhasebe işlerinde Bizans idaresinde kalmış yerlerde resmi dil olarak Yunanca, Sasani idaresinde bulunmuş yerlerde Farsça kullanılıyordu. Halife Abdülmelik bu durumun yanlışlığını görmüş, resmi dili Yunanca ve Farsçadan Arapça’ya çevirmiş, Arapça yazmak zorunlu hale getirilmiştir.( Nihat Aytürk, İslam’da Devlet Yönetimi, s.272)
Ne yazık ki, dilin önemini bazıları Arapların 13 asır önce anladıkları kadar bile anlayamamıştır. Mesele sadece dil meselesi değil, bir devlet olma meselesidir. Dil bunu gerçekleştirecek en önemli araçtır. Onun için iki dilli bir eğitim isteniyor. Çelenk gibilerine de bunu basitleştirerek hazmedilir hale getirmek düşüyor.
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar
- YALNIZKURT
YALNIZKURT Ne kadar masum bir talep gibi görünsede felaketin habercisi bir taleptir bu. pkk yıllarca Kürt kardeşlerimizi dil üzerinden kandırmadımı. Şu anda Doğu ve Güneydoğu'da Kürtçe konuşan Türkmenler, Lazlar, Çerkezler, ermeniler, Zazalar yokmu? Bunlara toptan ne diyorlar? Kürtleşmiş demiyorlar mı? dem'sizler pkk'lılar Zaza'lara ayrı bir dil konuşmalarına rağmen kesin sesinizi sizde Kürt'sünüz demiyorlar mı? Bu sözde barışçı ama özde itrail uşaklarından masum yada bu vatana hayırlı birşey beklenir mi? Hani Sayın C.Başkanı tek devlet, tek millet, tek dil ve tek vatan diyerek rabia işareti yapmıyormuydu? Sayın Bahçeli'yi tanımadık mı, tanıyamıyor muyuz yoksa yeni mi tanıyoruz? En başta O'nun karlı çıkması gereken makamda O oturuyor. Kürtçe, Zazaca vb. diller elbette konuşulsun unutulmaması için gerekli önlemler devlet eli ile alınsın, ki terör örgütü bunu kullanamasın. Resmi dil yapılırsa o zaman Zazaca, Çerkezce, Abazca vs. vs. dilleri ne yapacağız? Selam ve dua ile...
- Yılmaz
Yılmaz Örnek verdiğiniz ülkelerde problem sadece dil üzerine olduğu halde gittikçe karmaşık hale gelmiştir. Bizde ise PKK sayesinde bölge halkı artık ortak dinimiz olan İslam'dan ve bundan kaynaklı ortak kültürden de uzaklaşmıştır. Bozulma ve ayrışma dolayısıyla devlet ve toplumun yozlasip dağılması daha hızlı bir süreçte olur. Çözüm belki hukuk diyebiliriz ancak hukuk da kime göre hukuk, hangi hukuk. Bu yüzden önce güçlü bir devlet olunmalı. Bu da Kemalist laik ateist bir yapilanma icerisinde olan mevcut sistemle asla olmaz.
