Süreç nereye gidiyor?
Yarım asırlık terör tecrübesine rağmen, Türkiye'nin terör ve bölücülüğe karşı bir çözüm planının olduğunu sanmıyorum. İlk çözüm süreci terör örgütü ve arkasındaki güçlerin istek ve talepleri istikametinde yürütüldü, şimdi, "Terörsüz Türkiye" süreci de aynı biçimde yürütülüyor. Apo'nun sürecin şoförlüğünde olması, ona statü verilmesi yönündeki çağrılar kimin sürece kılavuzluk yaptığını gösteriyor.
Bugün süreç çerçevesinde tartışılan, masaya sürülen konuların tamamı bölücü çevrelerin amaçları için aşmayı hedeflediği konular. Amaçlarına ulaşmayı, - engelleyen her konuyu -demokratikleşme kılıfı ile- pazarlık masasına sürüyorlar. Siz bakmayın pazarlık yok yalanına, artık yasaların değişeceğini, devletin ortaklı hale getirileceğini açık açık söylüyorlar. Bunu anlamak için bay Numan Kurtulmuş'un son açıklamalarına bakmak kafi.
Hedef milli devleti -kabilelerin- devleti haline getirmek, onun için ulus devlet teşrih masasına yatırılıyor. Parçalanmayı kolaylaştırmak için iki dillik konuşuluyor. İnsanlar elbette istedikleri dili konuşabilirler, konuşmalıdırlar, lakin devletin iki dilli olduğunu kabul, iki -egemen- toplumun olduğunu kabul anlamına geliyor. İki ulus, iki devlete açılan yolun açılmasıdır. Dil kopukluğu, ortak iletişim dilinin sahneden çekilmesi, ülke içinde birbirini anlamayan -kapalı -toplumların oluşması demektir. Anayasal statü de bu çerçeveyi tamamlayan unsurlardan biridir. Uluslararası hukukta Self-Determinasyon, halklara tanınan bir haktır. Ancak kabul görmüş bir halk tanımı yoktur. Devletler iç kompozisyonları nedeniyle bir tanım yapmaktan çekinmişlerdir. Ancak ulusal bir belgede bir topluluğa statü vermek aynı zamanda ona self-determinasyon hakkı vermektir. Bu yol açıldı mı bunun bir daha dönüşü yoktur. Kendi elinizle kalbinizi ikiye yarmış olursunuz. Zira bin yıl kader birliği yapmış, eti kemiği, teri, kanı birbirine karışmış toplumları farklılaştıracak yolları açmak bir kalbi ikiye bölmektir. Süreç yapılan açıklamaların işaretiyle o yönde ilerliyor.
Bu kirli plana karşı en büyük görev insanlarımızın ferasetine düşüyor. Dünyada ilk Kürdoloji Kongresi Ermenistan Komünist Partisi himayesinde 1934 yılında Erivan'da yapılmıştır. Niçin? Bunu en çok bölücülerin peşinden gidenlerin düşünmesi gerekir. Bu kongrede alınan kararlar bugün bölücü çevrelerin savunduğu konulardan farklı değildi: Kürdü Türk kültürünün tesirinden kurtarmak,Kürdün aslını arayıp bulmak(gerekirse uydurmak) ve bir Kürt tarihi yazmak,Kürtlerle Ermenilerin ırki münasebetini bulm ak(yahut tesis etmek)Kürdistan haritası yapmak,Kürtçedeki lehçeleri birleştirip tek bir dil vücuda getirmek(yani Kürtçeyii standartlaştırmak, bunun için de onu eğitim dili haline getirmek) ve bir Kürtçe gramer ile lugat yapmak...
Bu konularda belli bir mesafenin alındığı ortadadır. Nuri Dersimi, hatıratında Kürtlerin Ermenilerle aynı kökten olduğunu savunur. Çıkış noktası işte bu kongre kararlarıdır.
İlk Kürtçe sözlüğü Rusya'nın Erzurum Konsolosu Jaba yazmıştır.Niçin? Bu sözlükte derç edilen kelimelerin iki bin küsuru Türkçedir. Kalanların çoğu ise Farsça ve Arapça'dır. Kürdolojinin babası Minorsky, Kürtçede 300 kelime hariç tamamının menşeini bulduğunu, bu dilin toplama/karma bir dil olduğunu söyler.
Dünyadaki ilk Kürdoloji lkürsüsü Rusya'nın Sen Petersburg şehrinde 1860'ta kurulmuştur,niçin?
İlk akademik dersler, 1916'da yine Rusya'da Sen Petersburg üniversitesinde başlamıştır, Niçin?
Anabritannica, 1890'lara kadar Kürtleri Turani bir ırk olarak nitelerken bu tarihte bu kaydını değiştirerek menşe farklılığını işlemeye başlamıştır,niçin? Bu soruların cevabı, iki kardeş toplumun kim veya kimler tarafından karşı karşıya getirilmek istendiğini bütün çıplaklığı ile ortaya koyar. Ne yazık ki böyle bir duyarlılığın zerresi bile yok.
Bu kafayla belki terör önlenir ama bölücülük daha büyük bir mesafe alır. Dünyada örgüt liderini büyüterek örgütünü veya bölücülüğü küçültmüş hiç bir örnek yoktur.
