Derin mevzu
Eskilerin malum bir sözü var… “At izi it izine karıştı.” Yetmezmiş gibi, değer yargılarımız yerle yeksan… Kim kimdir? Kim ne zamana kadar dost, kim ne kadar süre hasım? Yarınlarda bugünün dostları birbirine hasım, düşmanları canciğer kanka olabilir mi? Neden olmasın? Ortalık onlarca değil yüzlerce, binlerce örnekle dolu.
Vefa ve dost-düşman takası söz konusu olduğunda hep, Ebu Muslim Horasanî'nin meşhur sözünü hatırlarım. “Onlar, şerrinden emin oldukları için, dostlarını kendilerinden uzak tuttular. Kendilerine bağlamak ve kazanmak için de düşmanlarını yakın tuttular. Yakın tuttukları düşmanları dost olmadı. Ama uzak tuttukları dostları düşman oldu. Herkes düşman safında toplanınca yıkılmaları mukadder oldu."
Kısır siyaset üstü, erdem-onur-şeref adına merak ediyorum. Sahi bu nasıl iş?
Adam hırsızlık yaparken suçüstü yakalanıyor ar etmiyor. Adamın fondiplediği belgeleniyor utanmıyor. Adam şunu yaparsam karım beni boşar diyor ve yapmam dediğini yapıyor ama karısıyla birlikte poz veriyor. Şah damarımızdan daha yakın olan bizi gözlerken bu kadar aymazlık nasıl olabiliyor?
Bütün bunları görünce, okuyunca, duyunca nedense aklıma hep gözü açık gidenler gelir. Bu aralar o kadar çoğaldı ki sanki “sosyal medya siteleri”, “vefat haberi yayın organına” döndü. Mevzu derin bir o kadar da sığ…
DERİN MEVZU
Teker
Teker
Göçüyor bir nesil...
Taş
Medrese
Üzerlerine çöküyor velhasıl...
Ve
Katran
Karası
Bir gölge
Düşüyor
Karanlığın tütsülü üstüne...
Kutsalından
Vurulanlar
Ukbaya
Uçuyor
Kahır kahır üstüne...
Gören
Olmuyor
Bakmakla
Görmek
Çaprazında
Silüetler buharlaştırıyor yazgıyı...
Ve
Unutuluyor
Ebu
Müslim
Horasani'nin derun-i sözleri...
Boşluğa
Bakıyor
Şehitlerin
Gazilerin
Ve
Emanetlerinin
Maziyi tarayan gözleri...
Feryad-ı
Figan ile
Ay
Yıldızımız
Gökyüzünde arıyor hülyayı...
Eylülde
Koparılan
Güller
Kuruyup yele yittiler...
Muhannetin
Yaktığı
Ateş
Sadece
Düştüğü
Yeri
Yaktı
Ve cümle alem baktı...
Unutuldu
Gitti
Ve bir gölge oyunu bitti...
Es-selam olsun, ves-selam olsun, has-kelam olsun; “geçme namert köprüsünden ko aparsın sel seni, yatma tilki gölgesinde ko yesin aslan seni” diyerek dost iken dost kalabilenlere…
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar
- Hilmi Yaşar Çebiç
Yavuz baba yine çok güzel bir yazı olmuş...İnsanların artık dostluğuna güven duymamız azaldı. Göz göre göre oluşan aymazlığı inkar yoluna gidebiliyor, verdiği sözünü inkar ediyor veya yalanlıyor. Selamlar kardeşim.
- ADSIZ
İslam diye geldiler muaviye olup çıktılar
- Ali Yakupoglu
Diline kalemine sağlık sayın Genel Müdürüm
- Hüseyin Söğütcü
Yüreğine Sağlık Değerli Dostum Duygularımıza Tercüman Oldunuz
