Öküz

​Üniversitenin yemekhanesine giren öğrenci, yemeğini alır. Öğrenci bölümü hınca hınç doludur. Oturacak yer bulamayan öğrenci, akademisyenlerin bulunduğu bölümdeki bir masaya oturur.
​Yemeğini yemeye başlar. Karşısında oturan prof, öğrenciye tepeden bakarak, “Hayret! Ne zamandan beri öküzlerle kartallar aynı masada oturuyorlar?” diye hakaret yollu bir gönderme yapar.
​Bu sözlere alınan öğrenci, “İzninizle ben uçayım” diyerek masadan ayrılır.
​Bu okkalı göndermeye, yediği ani gole fena bozulan prof. Öğrenciye iyi bir ders vermek ister.
​Günlerden bir gün, bu projesini uygulamak için öğrenciyi odasına çağırır.
​Profosörün odasına gelen öğrenci kapıyı tıklar ve saygı ile içeri girer.
​-Beni çağırtmışsınız hocam, buyurun sizi dinliyorum.
​Koltuğuna yayılan ve tepelerden bakan prof.
​-Evet çağırttım. Geç otur bakalım.
​Öğrenci, prof’un karşısında olan koltuğa saygıyla oturur.
​Prof kendinden emin bir şekilde:
​-Yazılı kâğıdını okudum. Hiç fena değil.
​Öğrenci :”teşekkür ederim hocam, ana babama yük olmamak için öğrencilik görevimi yapıp derslerime çalışıyorum.”
​Prof. Öğrenciye illa bir hakaret edecek ya!
​Koltuğunda şöyle bir doğrulur ve
​-Sana bir soru soracağım.
​Öğrenci: ”buyurun hocam sizi dinliyorum.”
​-Yolda gidiyorsun, iki paket düşmüş yere. Birinde epey bir para, diğerinde de akıl var. Hangisini alırsın?
​Öğrenci, hiç tereddüt etmeden:
​-Elbette paralı olanı alırım hocam.
​Prof. Bir gedik yakaladığını sanır ve “Ben olsam para dolu olanı alırdım.”
​Öğrenci istifini bozmadan:
​-Olabilir hocam. Bu bir tercih meselesidir. Kişi kendinde ne eksikse ya da ne yoksa onu alır. Tanrıya şükür ben de akıl var ama param yok. Onun için paralı olanı alırım.
​Bir gol daha yiyen prof. İyice bozum olur. Bir gol daha yemenin ezikliği ile öğrenciye gidebileceğini söyler.
​Yazılı kâğıdını verir.
​Öğrenci kâğıdını alıp, teşekkür ederek dışarı çıkar.
​Odadan biraz ayrılan öğrenci kâğıdına bakar ki ne görsün?
​Kâğıdın üzerinde kocaman kırmızı kalemle: “ÖKÜZ” yazmaz mı?
​Öğrenci geri döner ve profun kapısını tıklatır.
​-Giriniz
​Sesi üzerine odaya giren öğrenci, prof konuşmadan:
​-Hocam kâğıdıma imzanızı atmışsınız ama notumu vermeyi unutmuşsunuz.
​Sevgili okurlarım bizde bu durumlar için çok güzel sözler vardır. “Kepenek içinde aslan yatar”, “her kuşun eti yenmez”, ”Deveden büyük fil vardır” gibi.
​Hiç kimseyi aşağılık görmeyeceksin, her canlıya saygı duyacaksın. Prof bile olsan, saygıda kusur etmeyeceksin. Adam gibi adam akademisyenlerimizden özür dileyerek.20.02.2026
​Esen kalınız.                                                            Eğitimci-Yazar. Nazım PEKER