Şampiyonların Oyunu
Cimbom özellikle de 2. Yarı, spikerin de söylediği gibi “fabrika ayarlarına dönmüş” bir futbol takımı izletti bizlere. Gururlandık. Hatasıza yakın bir oyun. Oyunun her anına konsantre oyuncular ve hocaları. Okan Buruk yıllar sonra teknik direktörlüğünden şüphe ettirmediği bir maç oynattı takımına.
Sarı kanarya ise anlamlandıramadığım bir Galatasaray kompleksinde. 18 yıldır gidemediğin Avrupa maçlarının 1. Ligindesin! Evindesin! Taraftarın önünde! çok rahat alacağın bir maç, bir skor. Nasıl bu tabela ile bitebilir o maç? Nedir bu nefret? Özellikle maçın son 20 dakikası, rakip akın akın gelirken tribün derbi moduna geçti! Bunun nesi anlaşılır? Nesi kabul edilebilir? Sahada TÜRK takımı var bir yabancı takıma karşı! Rakibiniz TÜRK takımı değil! O arena da hiç değilsiniz!
Kendimize gelmek zorundayız. Futbolun evrildiği noktada, sınırdayız. Bu tren de kaçarsa, milyon eurolar döktüğümüz futbola milyarlar dökeceğiz ve hiçbir şey göremeyeceğiz karşılığında!
Titre ve kendine dön!
