Bu devlet teröristten medet umar mı?

Artık lafı dolandırmanın cümleleri yumuşatmanın, kelimeleri pamuklara sarmanın bir anlamı yok.Çünkü devlete karşı bir başkaldırı ve meydan okuma vardır.

Kim ne derse desin.Kim hangi koltuktan konuşursa konuşsun. PKK, bu milletin vicdanında ebediyen terör örgütüdür ve öyle kalacaktır.

Aponun sırtını sıvazlayarak PKK seviciliği yapanlar hayırla yad edilmeyecek ve tarihe lanet adamın tekiydi. diyerek yazılacaktır.

Kırk yıldır bu ülkenin askerini, polisini, öğretmenini, köylüsünü öldüren PKK'nın liderine  Umut hakkı vermek en başta şehitlerimize karşı Saygısızlıktır.

Kırk yıldır “özgürlük” yalanıyla çocukları dağa kaçıran, köyleri basan, pusu kuran bir ihaneti masumlaştırmak hiç bir siyasetçinin hakkı değildir.

Ve bugün Sayın devlet Bahçeli'nin ortaya çıkarak PKK ya güzelleme yapması ve bu kanlı sicili yok sayarak “umut hakkı”ndan söz etmesi mahşeri vicdanda karşılık bulmayacaktır.

Apo denilen terörist başı, idama mahkûm edilmiş bir canidir.Onu “siyasi aktör” gibi pazarlamak, onu “muhatap” gibi sunmak, bu millete hakarettir.

DEM Partisi denilen yapı da bu senaryonun Meclis’teki figüranıdır.Silah dağdaysa, siyaset Meclis’tedir; ama ip aynı elin elindedir.
Biri tetik çeker, diğeri basın açıklaması yapar.

Şehit ailelerine “helalleşme” anlatanlara tek sözüm var:
Siz helalliği mezar başında değil, makam odalarında arıyorsunuz.O helallik orada yok.

Başbağlar’da köy meydanına toplatılarak.kurşuna dizilen erkekleri yok sayamazsınız.
Okullarda suçsuz yere vurulan öğretmenleri unutmak için insanın kanının donması lazım.

Yetim kalan çocuklara “yeni süreç” masalı anlatamazsınız.terörsüz Türkiye masalıyla artık Türk milletini uyutamazsınız.

Bugün devlet suçlanıyor.
Bugün terörist aklanıyor.
Bugün isyan romantize ediliyor.
Kadınların saçlarını örgü yaparak devlete meydan okuması da özgürlük değil, algı operasyonudur.
Duyguyu kalkan yapan, ihaneti perdeleyen bir oyundur bu.

Dün devlete isyan edenler nasıl karşılık bulduysa bundan sonra da aynı karşılığın verilmesi gerekir.
Devlet, silah doğrultana empati kurmaz.

Devlet, kendisini yıkmak isteyenle masaya oturmaz.
Aksi hâlde adı devlet olmaz; 
Bu millet teröristi mazur göreni affetmez, şehidi unutanı bağışlamaz,
devleti küçültenin arkasında durmaz.

Ve şunu herkes bilsin:
Bu topraklarda devlet,
teröristlere umut dağıtarak değil, vatandaşına güven vererek ayakta kalır.
Ve son söz ekmek yoksa pasta yiyin diyenlere itibar etmeyiniz..