Bir Gün Kapımız Çalacak... Ama Kim Gelecek?
Hayat boyunca birçok kapı çalıyoruz.
İş kapısı...
Dost kapısı...
Sevgi kapısı...
Fırsat kapısı...
Ama bir gün bizim kapımız çalınacak.
O gün kim gelecek?
Yıllardır görmediğimiz bir dost mu?
Aramadığımız bir kardeş mi?
Yoksa sadece hatırlanmak isteyen yaşlı bir anne baba mı?
Hayatın en büyük yanılgılarından biri, zamanımızın hiç bitmeyeceğini sanmak.
"Yarın giderim."
"Haftaya ararım."
"Bir ara görüşürüz."
Sonra haftalar ayları, aylar yılları kovalar.
Bir bakarız ki görüşmek istediğimiz insan artık eskisi kadar yakınımızda değildir.
Belki başka bir şehirdedir.
Belki kırgındır.
Belki de artık hayatta değildir.
İşte o zaman insanın elinde sadece iki kelime kalır:
"Keşke gitseydim."
Ama keşkenin kapısını çalmak mümkün değildir.
Bu yüzden bazı ziyaretleri ertelememek gerekir.
Bazı telefonları bugün açmak...
Bazı özürleri bugün dilemek...
Bazı sevgileri bugün söylemek gerekir.
Çünkü hayat bize takvim vermiyor.
Sadece zaman veriyor.
Ve zamanın ne kadar kaldığını kimse bilmiyor.
Belki de bugün çalmamız gereken bir kapı vardır.
Yarın çok geç olabilir.
Adnan Hazır
