Yerinde duran milliyetçilik...

Başında milliyetçi yazan partinin başkanı milliyetçiliği “kültürel birliktelik” olarak tanımladı ve kendi milliyetçiliklerinin başkalarını hakir görmeyen bir yapısı olduğunu söyledi.

O beyefendi Ankara Kızılcahamam’da Ülkücü şehitler anıtının önünde “Yeni kimliğimizle yola devam edeceğiz.” diye de konuşmuştu.

O beyefendinin yancılık yaptığı ortağı bir konuşmasında her türlü milliyetçiliği ayaklarının altına aldığını da söylemişti.

Kendisi bir üniversite bitirmiş ama pek okumadığı görülüyor. Bizler daha okul çağımızın ortalarında okuldan atıldığımız için az da olsa koğuşlarda okuma şansı bulmuştuk.

Aslında söyledikleri (tabii birisi yazıyor o da okuyor, söyledikleri söz bu kişiye uyuyor mu bilmiyorum çünkü okuduğu yazıyı kim yazıyor onu da bilmiyorum) kısmen doğru.

Milliyetçiliği tarif etmek için önce millet olgusunu bir tarif etmek lazım.

Kültür birliği milletin oluşması için gereklerden biri, yalnızca biri. Milliyetçi kapsamı sığlaştırmak için milliyetçiliği bir veya birkaç olguya bağlarsanız millet oluşumunun bağlarını zayıflatmış olursunuz.

Ernest Renan diye bir ünlü Fransız sosyoloğun milliyetçilik tanımı Devlet Bey’in geldiği yeni tanıma çok yakın. Renan da milliyetçiliği sadece kültürel birliktelik olarak, zayıf bir bağ olarak kullanmıştı ama Ernest Renan bu tanımlamayı yaptığı zaman Fransa bir emperyalist devletti ve Fransa’nın nüfusunun katbekat Fransız olmayan nüfusunu da devletinin içinde yönetiyordu. Ernest Renan milliyetçiliğini yaklaşık 5 yıl önce eski İYİ Parti Başkanı Meral Akşener gündeme getirmişti ve kendilerinin Renan’ın tarif ettiği milliyetçiliği uygulayacaklarını söylemişti. Devlet Bey’le Meral Hanım saray koridorlarında fikri birlikteliği bulmuşlar. Meral Hanım bırakmıştı, Devlet Bey devraldı.

Bir şeyi anlamaya çalışıyoruz ki Devlet Bey’in eline her salı sabahı o konuşma metnini veren veya verenler Türk milletine hizmet etmiyor. Hizmet noktaları başka.

Biz Türklerin Çin emperyalizmine karşı 40 askeriyle canı pahasına savaşan ve şehit olan Kürşad ve askerleriyle ilişkimiz sadece kültürel mi yani?

Bilge Kağan’ın taşlara kazıdığı “Türk beyleri işitin” sözünden bir türkü çıkarımı mı yapmanız gerekecek?

Bizim kurucu önderimiz (Devlet Bey’in kurucu önderi Öcalan; kendisi söyledi defalarca) Mustafa Kemal Atatürk’ün “Benim yaratılışımda bir fevkaladelik varsa o da Türk olarak dünyaya gelmemdir.” veya Onuncu Yıl Nutku’nu bitirirken söylediği “Ne mutlu Türküm diyene!” sözünde nasıl bir kültürel birlik arayalım?

Büyük Türkçü Nihal Atsız’ın şiirleriyle ve kitaplarıyla bizlere anlattığı Türklük sadece resim ve heykelle izah edilecek kadar basitlikte midir?

Bir toplumun millet olabilmesi için bir kültürel birliğe ihtiyacı vardır tabii ama millet dildir, millet vatandır, millet topraktır, millet bayraktır, millet birlikte geçmiş yaşanmışlığı kabul etmek, birlikte gelecekte yaşamak iradesidir; millet ailedir, akrabadır, hemşehridir.

Biz milletin ve milliyetçiliğin tarifi noktasında ümmetçilerle ayrı düştüğümüzü biliyorduk zaten ama en azından titrinde asistan, akademisyen yazan bir kişi bu durumda olmamalıydı.

Daha önce bir de çok değerli bir anıtın önünde yaptığı (veya kendisine yaptırılan) açıklamanın bir uygulama devamı olarak Türk milliyetçiliğinin millet bağını tutan ipleri kesmeyi görev olarak almış olabilir. Öyle de görünüyor.

Atatürk’ten sonra bir Türk milliyetçisi ağırlık oluşturamadık. 1944 Türkçülük hareketi, 1970-80 Ülkücü direniş Türk toplumunda yankılandı ama etkisi bu tip elemanlar tarafından başka amaçlara evrildi.

Saf olmayalım lütfen. İnsanları şeyhlerini dinleyen edilgen müridleri gibi dinlemeyelim.

Hani 9 Işık vardı ya, orada bir de “Şahsiyetçilik” ilkesi vardı…