Köşe Yazısı

Bir Alçak Teröristle Pazarlık Yapmak... Pazarlığın Ağırlığı ve Gerçek Yüzü

6 dk Sesli Dinle 0

Terör, dünya genelinde devletlerin en çetin ve karmaşık sorunlarından biridir. Ancak Türkiye için, kırk yılı aşkın süredir devam eden bir terör tehdidi, sadece güvenlik meselesi değil, aynı zamanda milli varlığın, toplumsal vicdanın ve hukukun temel ilkelerinin sınandığı bir beka sorunudur. Bu çetin mücadelenin merkezinde, terör örgütü PKK'nın kurucusu ve lideri olan, Türk adaletince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırılmış bir şahıs bulunmaktadır. Kamuoyunda ve siyasi çevrelerde zaman zaman gündeme gelen, bu alçak teröristle muhataplık veya "pazarlık" iddiaları, bu uzun soluklu ve kanlı mücadelenin ruhuna ve şehit kanlarıyla sulanmış vatan topraklarının kutsiyetine bir hakaret niteliği taşımaktadır.

Bu metin, herhangi bir siyasi polemiğe girmeden, sadece ahlaki ve hukuki bir zeminde, söz konusu teröristin kamuoyuna yansıyan ifadeleri üzerinden bir analiz sunmaktadır. Amacımız, onun kendi sözleriyle, bir "barış süreci" olarak pazarlanan her türlü girişimin aslında nasıl bir aldatmaca ve tehlikeli bir siyasi hamle olduğunu gözler önüne sermektir. Teröristin kendi itirafları, onun sadece geçmişin değil, aynı zamanda geleceğin de yıkım planlarını hazırlayan bir figür olduğunu kanıtlamaktadır. Bu analiz, binlerce cana mal olan eylemlerin sorumlusuyla pazarlık yapılmasının neden asla kabul edilemez olduğunu, onun kendi ağzından dökülen sözlerle bir kez daha ortaya koymaktadır.

Ahlaki ve Hukuki Temeller: Bir Teröristin Kendi Kendini Tanımlaması

Türkiye Cumhuriyeti'nin varlığını hedef alan silahlı eylemlerin başındaki ismin, hukuken bir suçlu olduğu ve ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldığı açıktır. Böylesine ağır suçların öznesi olmuş biriyle, siyaset veya barış adına dahi olsa masa kurulması, hukuk devleti ilkeleriyle ve kamu vicdanıyla çelişir. Bu kişi, binlerce canın, parçalanan ailelerin ve derin toplumsal travmaların doğrudan sorumlusudur. Onun, mahkeme kararıyla tescillenmiş bu rolünü kendisi de şu sözlerle kabul etmektedir:

  • “Ben son isyanı kucağımda buldum. Şimdi hepsinin faturasını bana çıkarıyorlar. Günah keçisi olarak beni seçtiler. Türkiye de böyle günah keçisi olarak gördü beni. ‘Başterörist’ olarak tanımladılar.”
  • “Ben bunu son 50 yıldır sürdürüyorum. Binlerce defa bana lanet getiriyorlar. Bu haksızlıktır. Ama Bahçeli bunu anlamış.”

Bu ifadeler, sıradan bir itirafın çok ötesindedir. Kendisini bir "günah keçisi" olarak tanımlasa da, aslında geçmişteki bütün silahlı eylem ve şiddet süreçlerinin başında durduğunu bizzat kendi ağzından doğrulamaktadır. Teröristbaşı, "son 50 yıldır sürdürüyorum" diyerek, eylemlerin sürekliliğini ve bu eylemlerdeki liderlik rolünü teyit etmektedir. Bu, hukuki süreçlerin ve mahkeme kararlarının doğruluğunun, bizzat suçlunun kendisi tarafından onaylanması anlamına gelir. Böylesine ağır bir bilançonun failleriyle pazarlık yapmak, bir devlete ve millete yakışmayan, adalet sistemine karşı işlenmiş bir suçtur. Zira hukuk, suçluların cezalandırılması üzerine kuruludur; ödüllendirilmesi veya muhatap alınması üzerine değil.

Bu kişinin "başterörist" unvanını dahi kabul etmesi, ne kadar tehlikeli bir zihniyete sahip olduğunu gösterir. O, yaptığından pişmanlık duymak yerine, bu durumu bir siyasi statü olarak görmektedir. Toplumun ve devletin ona "lanet getirmesini" haksızlık olarak değerlendirmesi, eylemlerinin sonuçlarına karşı ne kadar duyarsız ve insanlıktan uzak olduğunu gözler önüne serer. Teröristin bu tür itirafları, onunla yapılacak her türlü görüşmenin, suçun inkarı değil, tam tersine pekiştirilmesi anlamına geleceğini gösterir. Şehit ailelerinin, gazilerin ve terörden zarar görmüş milyonlarca masum insanın vicdanı, bir teröristin siyasi muhatap olarak kabul edilmesini asla affetmeyecektir.

Siyasi Meşruiyet Arayışı ve Yeni Yapılanma Çabası

Terör örgütünün lideri, sadece geçmişle ilgili konuşmakla kalmıyor, aynı zamanda yeni bir siyasi proje üzerinde çalıştığını da açıkça ifade ediyor. Bu, "silahlı mücadeleden" "meşru siyasete" geçişin, yani terör örgütünün siyasi bir partiye dönüşmesinin, bir aldatmaca ve stratejik bir evrilme taktiği olduğunu ortaya koymaktadır. Bu projeyle, silahlı unsurlarını tasfiye etmeden, hukuki ve siyasi alanda varlık göstermeyi hedeflemektedir. Kendi ağzından çıkan şu ifadeler, bu yıkım planının kanıtıdır:

  • "Erkan Baş’a selamlarımı iletin. Bu yeni partiyi Demokratik Cumhuriyet Partisi diye tanımladım. Burada arkadaşlarla da paylaştım isim olarak, ancak kendisiyle de konuşun, bu girişimim ‘Demokratik Sosyalizm Partisi’ temelinde örgütsel birliğe kadar gidecek."
  • "Radikal Cumhuriyet Partisi kuracağız. Onlar Cumhuriyet Halk Partisi demişler kendilerine. Atatürk’ün söylemi buydu. Biz ‘radikal cumhuriyet’ diyoruz. Demokrasiyi kurumsallaştırıyoruz ve sadece Kürt’ü kapsayan bir yerden bakmıyoruz bu meseleye. Sosyalizme aykırı bu zaten. Türklerden de özde katılanları kapsayacak geniş bir yapılanma."

Bu sözler, terörist liderin siyasi projelerinin sadece Kürt kimliğiyle sınırlı olmadığını, Türkiye'nin tüm toplumsal yapısını hedef alan, örgütsel birliğe dayalı, gizli bir gündem taşıdığını göstermektedir. "Radikal Cumhuriyet Partisi" ve "Demokratik Sosyalizm Partisi" gibi isimler altında bir yapılanma kurma çabası, anayasal sistemin dönüştürülmesi ve mevcut siyasi dengelerin altüst edilmesi hedefini taşımaktadır. O, bu sözde partilerle, silahı bırakmadan siyasetin içine sızmayı, meşruiyet kazanmayı ve Türkiye'nin üniter yapısını içeriden zayıflatmayı amaçlamaktadır. Bu durum, terör örgütünün hiçbir zaman "barış" için mücadele etmediğini, sadece taktik değiştirdiğini kanıtlar. Terörle mücadele, sadece silahlı unsurları yok etmek değil, aynı zamanda onun siyasi, ekonomik ve ideolojik uzantılarını da ortadan kaldırmaktır.

Yabancı Güçlerle İtiraf Edilen İşbirliği ve Çelişki

Türkiye, terör örgütünün faaliyetlerinin uluslararası güçler tarafından yönlendirildiğini ve desteklendiğini uzun yıllardır dile getirmektedir. Bu iddialar, teröristin kendi ağzından çıkan itiraflarla birinci elden doğrulanmaktadır. Bu durum, meselenin sadece iç dinamiklerden kaynaklanmadığını, bölgesel ve küresel güçlerin Türkiye üzerindeki hesaplarının bir parçası olduğunu kanıtlar:

  • “200 yıldır İngilizler çelişki yarattılar. Süleymaniye’de Babanzadelerin isyanı var bilinir. Hala da bu işe parmak sokuyorlar. SDG’de İngiliz askerleri var mı? Bunları konuşmamız gerekiyor. Öyle ucuz konuşmalarla olmaz, bunun bir anlamı da yok. Çelişkiyi derinleştirmişler, üç yüze yakın isyan var. Hepsinde İngilizlerin parmağı var mı? Var.”

Bu sözler, Türkiye'nin terörle mücadelesinin neden bu kadar çetin ve uzun soluklu olduğunu açıklamaktadır. Terör örgütü, emperyalist güçlerin bölgedeki vekalet savaşlarının bir piyonu olarak hareket etmektedir. Teröristbaşı, İngiltere'nin bölgedeki isyanları kışkırtma rolünü doğrudan itiraf etmektedir. Bu itiraf, aynı zamanda, Suriye Demokratik Güçleri (SDG) gibi unsurların ardında da yabancı askeri varlığın ve stratejik çıkarların bulunduğunu gözler önüne serer. Türkiye'nin Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı, Barış Pınarı ve Pençe Kilit gibi sınır ötesi operasyonları, tam da bu yabancı destekli terör yapılanmalarını hedef almaktadır. Bu durum, Türkiye'nin sadece bir terör örgütüyle değil, aynı zamanda küresel stratejileri vekalet savaşları üzerinden yürüten güçlerle de mücadele ettiğini kanıtlamaktadır.

Devlet Teslim Olmaz, Millet Bölünmez

Sonuç olarak, bir terör örgütü liderinin kendi ağzından çıkan sözler, terörün bir ideolojik arayıştan ziyade, bölgesel ve küresel çıkarlara hizmet eden, siyasi bir yıkım projesi olduğunu açıkça göstermektedir. Onun "barış" ve "demokrasi" adı altında siyasi meşruiyet kazanma çabası, yalnızca silahlı mücadeleyi yeni bir alana taşıma taktiğidir. Bu durum, Türkiye'nin terörle mücadelesinde asla taviz vermemesi gerektiğini, hukukun üstünlüğünden ve milli vicdandan sapmadan kararlılıkla devam etmesi gerektiğini bir kez daha kanıtlamaktadır.

Devlet, terör örgütlerine karşı pazarlık yapmaz, sadece hukuk ve adaletle karşılık verir. Teröristler, ne milletin iradesini temsil edebilir ne de bir toplumsal kesimin lideri olarak kabul edilebilir. Onların yeri, bir pazarlık masası değil, adaletin önüdür. Türkiye Cumhuriyeti'nin binlerce şehidinin aziz hatırasına ve gazilerin kahramanca mücadelesine olan borcumuz, bu topraklarda terörün her türlüsünü kökünden kazımak ve bu tehditler karşısında tek yumruk olmaktır. Yeni anayasa, teröristlerin talepleriyle değil, milletin iradesiyle yazılır. Türkiye, tek milleti, tek bayrağı ve tek devletiyle bir bütündür ve asla bölünmeyecektir. Bu kararlı duruş, sadece geçmişin hesabını sormakla kalmayıp, gelecek nesillere daha güvenli, huzurlu ve onurlu bir vatan bırakmanın yegâne yoludur.

Bu Yazıyı Paylaş