Köşe Yazısı

Bir subayı susturmak… Hukukun cellatla pazarlığı

Ali Açık
Ali Açık
2 dk Sesli Dinle 0

Türkiye bir sabaha daha hukukun utancıyla uyandı. Adı Orkun. Soyadı bugün önemli değil, çünkü adıyla simgeleşmiş bir direnişin, bir onurun ve bir çöküşün hikâyesini yazıyoruz. Türk Silahlı Kuvvetleri’nde görev yapmış bir subay. Görevini yapan, emir alan, vatanına bağlı bir askerdi. Bugünse bir hapishaneden ötekine sürükleniyor ne ailesine haber veriliyor ne avukatına. Ne suyu var ne de yemeği. Adeta bir "devlet düşmanı" muamelesi görüyor. Ama hayır, onun suçu ne bomba patlatmak ne de can almak. Onun suçu, devletin karanlıkla yaptığı pazarlığın önünde durmak.

Orkun’un hapishane nakli sırasında yaşadıkları sadece bireysel bir trajedi değil, topyekûn bir devlet ayıbıdır. Sessiz sedasız bir şekilde hücresinden alınıyor, aç susuz yollara düşürülüyor. Gözaltına alındığı günü hatırlamak bile istemiyoruz, çünkü o günden bu yana hukuk kör, devlet sağır, vicdan ise çoktan susturulmuş durumda.

Ancak mesele sadece Orkun’un yaşadığı hukuksuzluk değil. Mesele, bu ülkenin bir subayını, 50 bin kişinin katiliyle "eşit ağırlıkta" tartması. İsim vermeye gerek yok; kimden söz ettiğimiz belli. Bir eliyle çocukları öldüren, diğer eliyle sınırları delik deşik eden bir katille pazarlık masasına oturuluyor. Üstelik bu masaya Türk subayı da "rehine" olarak konuluyor.

Nasıl bir ülke olduk biz? Hangi noktada katillerle tokalaşan, subaylarına kelepçe vuran bir hale geldik? Diplomasi bu mudur? Devlet aklı dediğimiz şey, şehitlerin kanını bu kadar ucuz mu görmektedir?

Orkun’un yaşadığı dram sadece onun değil; bu ülkenin her evladının dramıdır. Onu aç ve susuz bırakırken, aslında bu milletin onurunu da aç bırakıyoruz. Karanlık zindanlarda çürümeye terk edilen bir subay, bize şunu haykırıyor: “Ben burada değil, siz kendi vicdanlarınızda tutuklusunuz.”

Bu ülke, hukuksuzluğu alışkanlık haline getirmiş bir sistemin ellerinde kıvranıyor. Bir gün adalet herkese lazım olacak. O gün geldiğinde, kimse "haberimiz yoktu" diyemeyecek. 

Ve son olarak: Bir Türk subayı esir ediliyorsa, aslında esir düşen milletin kendisidir.

Bu Yazıyı Paylaş