KÜRT SORUNU MU, YOKSA KÜRTLERİN SORUNU MU?

Türkiye yıllardır aynı sorunun etrafında döndürülüyor:

“Kürt sorunu.”

Bu kavram öylesine sık tekrarlandı ki, sonunda Türkiye'de yaşayan milyonlarca Kürt vatandaşımızın hayatındaki bütün meselelerin tek bir başlık altında açıklanabileceği sanılmaya başlandı.

Peki gerçekten öyle mi?

Biraz cesaretle, biraz da ezberleri bozarak soralım:

Türkiye'de yaşayan Kürt vatandaşlarımızın temel problemi Türklerle birlikte yaşamak mıdır, yoksa kendi bölgelerinde karşılaştıkları başka sosyal, ekonomik ve siyasal sorunlar mıdır?

Bu soruyu sormak bile bazı çevreleri rahatsız ediyor.

Çünkü yıllardır PKK'nın ve onun siyasi çizgisini savunan çevrelerin önemli bir bölümü, bölgedeki her problemi “Kürt sorunu” başlığı altında toplamaya çalışıyor.

Oysa gerçek hayat, siyasi sloganlardan çok daha karmaşıktır.

Güneydoğu'da yaşayan Kürt vatandaşlarımızın tamamını aynı düşüncede göstermek ne kadar yanlışsa, onların yaşadığı bütün sıkıntıları yalnızca “Türk-Kürt meselesi” diye açıklamak da o kadar yanlıştır.

Şimdi çok basit ama cevabı önemli bir soru soralım:

Eğer mesele Türkiye'de Kürt olmaksa, kendisini huzursuz veya baskı altında hisseden Kürt vatandaşlarımız neden Türkiye'nin batısına göç ediyor?

Neden Antalya?

Neden Mersin?

Neden İzmir?

Neden Manisa?

Neden İstanbul?

Neden Ankara?

Neden Türkiye'nin başka şehirleri?

Neden Kuzey Irak'taki Kürtlerin yoğun olarak yaşadığı bölgelere veya başka ülkelerdeki Kürt bölgelerine gitmek yerine yine Türkiye'nin başka şehirlerine yöneliyorlar?

Bu sorunun üzerinde ciddi biçimde düşünmek gerekir.

Çünkü bu göç bize önemli bir gerçeği gösteriyor:

Birçok insan için mesele Türklerle Kürtlerin birlikte yaşaması değil; yaşadığı yerdeki güvenlik, ekonomik şartlar, sosyal baskılar ve yerel güç ilişkileridir.

Güneydoğu Anadolu'nun tarihsel toplumsal yapısını konuşmadan “Kürt sorunu” demek, meselenin önemli bir bölümünü görmezden gelmektir.

Ağalık sistemi...

Aşiret ilişkileri...

Feodal yapı...

Şeyhlik ve benzeri geleneksel otorite biçimleri...

Yerel güç mücadeleleri...

Ekonomik eşitsizlikler...

Bunların bölgedeki toplumsal hayat üzerindeki etkisini kim konuşacak?

Bir insanın hayatını belirleyen yalnızca Ankara'daki hükümet midir?

Yoksa yaşadığı köyde, ilçede veya çevrede söz sahibi olan yerel güçler de onun hayatını etkileyebilir mi?

Elbette etkileyebilir.

Öyleyse neden bütün bu meseleleri tek bir torbaya koyup adına “Kürt sorunu” diyelim?

Dahası, terör örgütlerinin bölge insanı üzerindeki baskısını nereye koyacağız?

PKK'nın yıllarca bölge insanına uyguladığı şiddeti, tehditleri, zorlamaları ve gençleri kendi silahlı mücadelesine çekme çabalarını görmeden bölgenin gerçeklerini nasıl anlayacağız?

Bir vatandaş hem PKK'nın baskısından hem de başka yerel baskılardan rahatsız olabilir.

Fakat bütün bu sorunların faturasını “Türk milleti”ne çıkarmak hangi adalet anlayışına sığar?

Burada DEM Parti'ye de açık bir soru sormak gerekiyor:

Kürt vatandaşlarımızın yaşadığı her sorunun sebebi gerçekten Türk devleti ve Türk milleti midir?

Eğer öyleyse, Türkiye'nin batısına göç eden milyonlarca Kürt vatandaşımız neden burada hayat kuruyor?

Neden çocuklarını burada okutuyor?

Neden burada iş kuruyor?

Neden burada ev alıyor?

Neden burada komşularıyla, iş arkadaşlarıyla, dostlarıyla birlikte yaşıyor?

Çünkü gerçek hayat bize şunu gösteriyor:

Türk ile Kürt arasında birlikte yaşanamayacak bir duvar yoktur.

Bu ülkede milyonlarca Kürt vatandaşımız, milyonlarca Türk vatandaşımızla aynı şehirlerde, aynı mahallelerde, aynı işyerlerinde, aynı okullarda hayatını sürdürüyor.

Sorun varsa konuşalım.

Haksızlık varsa düzeltelim.

Yoksulluk varsa mücadele edelim.

Bölgede feodal ilişkiler vatandaşın özgürlüğünü sınırlıyorsa bunları ortadan kaldıralım.

Ağalık düzeni insanın önünü kesiyorsa karşısında devletin hukukunu koyalım.

Aşiretçilik vatandaşın hakkının önüne geçiyorsa hukukun üstünlüğünü güçlendirelim.

Şeyhlik, gavslık veya başka geleneksel otoriteler insanların hayatı üzerinde baskı oluşturuyorsa bunu da açıkça tartışalım.

Ama bütün bunların üzerine bir etiket yapıştırıp:

“Kürt sorunu vardır.”

deyip geçmeyelim.

Çünkü bu ifade, bazen gerçek sorunları görünmez hale getiriyor.

Türkiye'nin ihtiyacı etnik kimlikler üzerinden yeni duvarlar örmek değildir.

Türkiye'nin ihtiyacı, vatandaşın nerede doğduğuna bakmadan hukukun, özgürlüğün ve devlet otoritesinin herkes için eşit olmasını sağlamaktır.

PKK'ya da DEM Parti'ye de sorumuz budur:

Eğer mesele gerçekten Kürtlerin huzuruysa, neden Kürt vatandaşlarımızın yaşadığı bütün sosyal ve ekonomik meseleleri yalnızca Türk-Kürt çatışması üzerinden okuyorsunuz?

Neden ağalığı konuşmuyorsunuz?

Neden aşiret düzenini konuşmuyorsunuz?

Neden bölgedeki feodal ilişkileri konuşmuyorsunuz?

Neden yerel güç yapılarını yeterince tartışmıyorsunuz?

Neden terörün bölge insanına verdiği zararı aynı cesaretle ortaya koymuyorsunuz?

Çünkü gerçekleri bütün yönleriyle konuşursak, “Kürt sorunu” sloganının açıklayamadığı çok daha büyük bir tablo ortaya çıkacaktır.

Benim itirazım Kürt vatandaşımızın sorunlarının konuşulmasına değildir.

Tam tersine, Kürt vatandaşımızın gerçek sorunlarının konuşulmasını istiyorum.

Ama Kürt vatandaşımızın sorunları ile PKK'nın siyasi hedeflerini birbirinden ayırmak zorundayız.

Kürt vatandaşımızın hakkı başka şeydir.

PKK'nın talepleri başka şeydir.

DEM Parti'nin siyasi tercihleri başka şeydir.

Ve Türk milletinin birliğini tartışmaya açmak bambaşka bir şeydir.

Şunu da kimse unutmasın:

Bu ülkede Kürt vatandaşlarımızın geleceği Türk vatandaşlarından ayrı değildir.

Onların çocuklarının geleceği bizim çocuklarımızın geleceğidir.

Onların huzuru bizim huzurumuzdur.

Ama Türkiye'yi parçalayarak Kürt vatandaşımıza huzur getireceğini söyleyen hiçbir anlayışa da teslim olmak zorunda değiliz.

Çünkü mesele etnik kimlikleri birbirinden ayırmak değil;

aynı vatanın vatandaşlarını birbirine düşürmeden, gerçek sorunların gerçek adını koyabilmektir.

Ve artık şu soruyu yüksek sesle sormanın zamanı gelmiştir:

Türkiye'de gerçekten bir “Kürt sorunu” mu var; yoksa Kürt vatandaşlarımızın üzerine yıllardır çöken sosyal, ekonomik, feodal, güvenlik ve siyasal sorunlar mı var?

Bu soruya vereceğimiz cevap, Türkiye'nin geleceğini de belirleyecektir.