Çifte Standartların Gölgesinde Gazi Meclis ve Sessizliğin Anlamı
“Gazi Meclis protesto yeri değildir” diyor Cumhurbaşkanı Erdoğan. Bu ifade, Türkiye Cumhuriyeti’nin kalbi olan Meclis’te gösterilmesi gereken saygıya bir gönderme gibi görünüyor. Ne var ki, aynı Gazi Meclis’te atılan sloganlara, savunulan figürlere ve çifte standartlara bakıldığında bu sözlerin samimiyeti sorgulanmaya açık hâle geliyor.
CHP’nin Türkiye de siyasetin hukukla kesilmesine, adaletin siyasetin kılıcı haline gelmesini cumhurbaşkanının bu hukuksuzluk a ki rolüne dikkat çekmek, Cumhur Başkanını protesto için Meclis’in açılışına katılmamasına, .ellisi protesto alanına çevirmeyin!” deniyor. Ancak aynı Meclis çatısı altında, 50 bin insanın katili, eli kanlı bir terörist olan Abdullah Öcalan lehine sloganlar atıldığında çıt yok. Ne bir kınama ne bir uyarı ne de bir duruş… Sessizlik, bu ülkenin milyonlarca evladını şehit vermiş bir milletin vicdanında yankılanıyor.
Türkiye Cumhuriyeti'ni birleştiren ortak değerler yerine, sürekli etnik kimlik vurgusuyla Araplar, Kürtler, Türkler gibi ayrımlar üzerinden siyaset yapılması da başka bir tehlikeli yol. Bu tür söylemler, binlerce yıldır aynı bayrağın altında birlikte yaşamış bir milleti ayrıştırmak, “etnik bilinç” üzerinden hizaya sokmak anlamına gelir. Oysa millet, bir kültür birliği, bir tarih ortaklığıdır. Kimlik siyasetiyle örülen bu ayrımcı dil, ülkeyi yalnızca sosyal olarak değil, ruhen de böler.
Diğer yanda Gazze için ortaya konan görünürdeki “büyük çaba” dikkat çekerken, Çin’in yıllardır sistematik baskı ve zulmüne maruz kalan Uygur Türkleri için tek bir söz edilmemesi, izaha muhtaç bir başka sessizliktir. Mavi Marmara’dan beri "mazlumun yanındayız" diyenler, söz konusu Uygur Türkleri olunca neden suskun? Yoksa “stratejik ortaklık” uğruna soydaşlarımızın çığlığı halının altına mı süpürülüyor?
Kısacası Türkiye, çifte standartların gölgesinde yönetiliyor. Teröristin ismini ananlara karşı suskunluk, milli birlik isteyenleri “protestocu” ilan etmekle, toplumun vicdan terazisi bozuluyor. Millî değerlerin içi boşaltılıyor, "yerli ve milli" kavramı, eleştiriye tahammül edemeyen bir iktidarın sloganına dönüşüyor.
Eğer bu Meclis gerçekten Gazi Meclis ise; bu topraklar gerçekten ortak vatanımız ise, terörist övgüsüne de milletin bölünmesine de soydaş zulmüne karşı suskunluğa da aynı yüksek sesle karşı durmak gerekmez mi?
Adalet, sadece dostlara değil; her durumda, her zaman, herkese eşit davranmakla mümkündür. Aksi hâlde geriye sadece sloganlar, boş kürsüler ve suskun vicdanlar kalır.
Yazarın Diğer Yazıları
- BAŞÖRTÜSÜ TARTIŞMASIYLA TÜRK DÜNYASININ KARDEŞLİK HUKUKUNU ZEDELEMEYELİM!
- TÜRK SİYASETİ NASIL DİZAYN EDİLDİ?
- KÜRT SORUNU MU, YOKSA KÜRTLERİN SORUNU MU?
- ALLAH’IN AFFETME DİĞİNİ SİZ HANGİ HAK VE YETKİYLE AFFEDİYORSUNUZ?
- CUMHURİYET'İN HARCIYLA OYNAMAYIN!
- Dünya Türklüğüne ve Türk Milletine Hayırlı Olsun
- Devletin ölçüsü kamu yararıdır
- Devlet ile iktidar aynı şey değildir
