Köşe Yazısı

Ergenekon'da sıkışan millet Bozkurt'u bekler

Ali Açık
Ali Açık
2 dk Sesli Dinle 0

Türk milleti tarih boyunca yok oluşun eşiğine geldiği her dönemde küllerinden doğmasını bilmiştir.

Ergenekon Destanı bunun en çarpıcı timsalidir. Düşmanla çevrilen, dar bir vadiye hapsedilen Türkler çoğalmış, güçlenmiş; zamanı gelince demir dağları eritmiş, önlerine düşen Bozkurt’un rehberliğinde karanlıktan aydınlığa çıkmıştır.

O yürüyüş bir kaçış değil, yeniden diriliştir. Ve neticede büyük devlet yeniden vücut bulmuştur.

Bugün ise tarih acı bir tekerrür yaşamaktadır.

Türkiye, siyasi, ekonomik ve toplumsal olarak adeta yeni bir Ergenekon’a sıkıştırılmıştır.

Devlet aklı zayıflamış, kurumlar yıpranmış, millet yoksullukla, adaletsizlikle ve güvensizlikle baş başa bırakılmıştır.

Ortada ne net bir istikamet vardır ne de millete umut verecek bir rehberlik. Millet vardır ama başsızdır; kalabalıktır ama yönsüzdür.

Ergenekon’dan çıkışı mümkün kılan şey ne sayı ne de ham güçtü. Çıkışı mümkün kılan şey liderlikti, istikamet duygusuydu, milletle bütünleşmiş bir devlet aklıydı.

Bugün ise siyaset, milletin önünü açmak yerine onu dar vadilere mahkûm etmekte; günü kurtaran hesaplar, uzun vadeli devlet tasavvurunun yerini almış durumdadır.

Türk milleti hâlâ ayaktadır. Hafızası silinmemiştir. Sabır göstermektedir; fakat bu sabır sınırsız değildir. Millet bugün demir dağları eritecek iradeye değil, o iradeyi yönlendirecek bir Bozkurt’a ihtiyaç duymaktadır.

Yani şahsi ihtiraslardan arınmış, devleti önceleyen, milleti birleştiren, cesur ve hesap verebilir bir önderliğe…

Tarih şunu açıkça göstermiştir: Türk milleti sahipsiz kalmaz; fakat sahipsiz bırakıldığında bedeli ağır olur. Bugün yapılması gereken şey, Ergenekon’u inkâr etmek değil; orada sıkıştığımızı kabul etmek ve çıkış yolunu yeniden akıl, adalet ve milli birlik üzerine inşa etmektir.

Çünkü Ergenekon’dan çıkış bir masal değildir.

Bir milletin yeniden kendine gelme iradesidir.

Bu Yazıyı Paylaş