İran karışırsa, kazanan kim olur? Kaybeden kim?
İran’da her iç karışıklık ihtimali yalnızca Tahran’ı değil, bütün bölgeyi sarsar. Soru nettir: Böyle bir kaostan kim istifade eder? Cevap, Ortadoğu’nun son kırk yıllık tecrübesinde gizlidir. Devletleri zayıflatan, toplumsal fay hatlarını derinleştiren her senaryo, emperyal hesapların işine yarar. Bugün İran, açık biçimde ABD ve İsrail’in hedef tahtasındadır.
İran, çok etnik yapıya sahip bir devlettir. Nüfusun en büyük unsurlarından biri Türklerdir. Azerbaycan Türkleri başta olmak üzere Kaşkaylar, Türkmenler bu coğrafyanın asli sahipleridir. Cumhurbaşkanı’nın ve dini liderin Türk kökenli olması, İran’ın tarihsel gerçekliğini de gösterir. Ancak mesele şahıslar değil, sistemdir. Dış müdahaleler, bu çok etnik yapıyı bir zenginlik olmaktan çıkarıp çatışma malzemesine dönüştürmek istemektedir.
Amaç açıktır: İran’ı Suriyeleştirmek, Iraklaştırmak, parçalı ve kontrol edilebilir bir yapıya sürüklemek. Etnik, mezhepsel ve sosyal fay hatları kaşınarak devlet otoritesi zayıflatılmak istenmektedir. Böyle bir senaryoda ne demokrasi kazanır ne halk. Kazananlar; enerji yollarını, güvenlik dengelerini ve bölge haritasını yeniden çizmek isteyen güçler olur.
Peki Türkiye bu tablonun neresindedir? İran’da çıkacak büyük bir iç karışıklık ya da iç savaş, kaçınılmaz olarak milyonlarca insanın göçüne yol açacaktır. Bugün dünyada en fazla göçmen yükünü taşıyan ülkelerin başında gelen Türkiye, böyle bir dalgayı kaldırabilecek durumda mıdır? Ekonomi baskı altında, toplumsal gerilim yüksek, güvenlik riskleri artmışken yeni bir göç dalgası Türkiye’nin istikrarını doğrudan tehdit eder.
Daha da önemlisi, İran’ın parçalanması Türkiye’nin doğu sınırında yeni bir kaos kuşağı yaratır. Bu durum, üniter yapımızı hedef alan projeleri cesaretlendirir. “İnsan hakları” ve “özgürlük” söylemleriyle servis edilen bu planların, Ortadoğu’da neye dönüştüğünü Irak’ta, Suriye’de, Libya’da gördük.
Türkiye, İran’daki Türklerin güvenliğini, haklarını ve geleceğini yakından takip etmek zorundadır. Bu mesele ne Washington’un ne Tel Aviv’in insafına bırakılamaz. Bölgenin barışı, dış müdahalelerle değil; devletlerin egemenliğine saygıyla sağlanır.
İran karışırsa kazanan emperyal projeler olur; kaybeden ise bölge halkları ve Türkiye’nin güvenliği olur. Tarih bize şunu söylüyor: Ateş komşunun evinde yanarken, “bize gelmez” demek en büyük gaflettir.
Yazarın Diğer Yazıları
- BAŞÖRTÜSÜ TARTIŞMASIYLA TÜRK DÜNYASININ KARDEŞLİK HUKUKUNU ZEDELEMEYELİM!
- TÜRK SİYASETİ NASIL DİZAYN EDİLDİ?
- KÜRT SORUNU MU, YOKSA KÜRTLERİN SORUNU MU?
- ALLAH’IN AFFETME DİĞİNİ SİZ HANGİ HAK VE YETKİYLE AFFEDİYORSUNUZ?
- CUMHURİYET'İN HARCIYLA OYNAMAYIN!
- Dünya Türklüğüne ve Türk Milletine Hayırlı Olsun
- Devletin ölçüsü kamu yararıdır
- Devlet ile iktidar aynı şey değildir
