Sessiz kuşatma; Türkiye çökertilmek mi isteniyor?
Türkiye bugün sadece bir ekonomik krizle, sadece bir güvenlik sorunuyla ya da yalnızca bir göç meselesiyle karşı karşıya değildir. Türkiye bugün çok katmanlı, çok cepheli ve uzun vadeli bir kuşatma altındadır. Bu kuşatma tankla, tüfekle değil; göçle, rantla, tarımın tasfiyesiyle, emeğin değersizleştirilmesiyle ve toplumsal çözülmeyle yürütülmektedir.
Bir yanda terörle mücadele verilirken, diğer yanda ülke kontrolsüz göçün ana koridoru hâline getirilmiştir. Suriye’den gelen milyonlar “geçici” denilerek kalıcılaştırılmış, Afganistan’dan gelen kaçak göç dalgası görmezden gelinmiş, kayıt dışı ve ucuz emek piyasası sessizce büyütülmüştür. Bu tablo ne insani ne de sürdürülebilirdir. Bu, açıkça siyasi bir göç mühendisliğidir.
Göç yalnızca nüfusu değil; iş piyasasını, güvenliği, kültürel dokuyu ve toplumsal dengeyi de altüst etmektedir. Vatandaş işsizken kaçak işçilik yaygınlaşmış, emek değersizleşmiş, gençler umutsuzluğa itilmiştir. Devletin asli görevi kendi yurttaşının refahını ve geleceğini güvence altına almaktır. Bu görev ihmal edildiğinde ortaya çıkan şey merhamet değil, yönetimsizliktir.
Diğer cephede ise toprak elden gitmektedir. Zeytinlikler “kamu yararı” bahanesiyle sökülmekte, tarım arazileri ranta açılmakta, ormanlar yanmakta ve ardından turizm ya da madencilik adı altında betonlaşmaktadır. Bu bir tesadüf değil, bilinçli bir tercihler zinciridir. Üreten köylü sistem dışına itilirken, ithalata bağımlı bir tarım politikası dayatılmaktadır.
Tarım destekleri azaltılırken iklim değişikliği bahanesi öne sürülmekte, ancak çiftçiye uyum sağlayacak hiçbir gerçek destek verilmemektedir. Sonuç açıktır: Türk tarımı sistemli biçimde tasfiye edilmektedir. Tarlası olmayanın vatanı olmaz. Kendi kendine yetemeyen bir ülke, bağımsız da olamaz.
Çarpık kentleşme ve kontrolsüz sanayileşme, köyleri boşaltmış; yanlış emeklilik politikaları üretimden kopuşu hızlandırmıştır. Eğitimin 12 yıla çıkarılması, taşımalı sistemle köy okullarının kapatılması; sanayide çırak, yarın ise usta ve kalfa krizini doğurmuştur. Yakın gelecekte makine var ama onu çalıştıracak insan yoksa, bu ülke nasıl ayakta kalacaktır?
Depremlerle yerinden edilen insanlar, plansız göçle büyük şehirlere yığılmış; şehirler taşıyamayacağı yükü sırtlanmıştır. Sosyal yapı çözülürken, devletin stratejik planlama refleksi adeta felç olmuştur.
Bugün sormamız gereken soru şudur: Türkiye kendi kendine mi bu hâle geliyor, yoksa göz göre göre mi sürükleniyor?
Bu bir komplo anlatısı değil, bir tablo okumasıdır. Göç, tarım, sanayi, eğitim ve demografi aynı anda bozuluyorsa ortada “yanlış”tan öte bir şey vardır. Bu gidişat durdurulmazsa, yarın tartışacağımız şey ekonomi değil; ülkenin toplumsal bütünlüğü olacaktır.
Türk milleti tarihte çok badireler atlatmıştır. Ama hiçbir dönem toprağı, emeği ve nüfusu bu kadar sahipsiz bırakılmamıştır.
Bu ülke rantla değil üretimle, kaçakla değil emekle, günü kurtaran politikalarla değil akıl ve iradeyle ayağa kalkar.
Sessiz kalırsak, bu sessiz kuşatma tamamlanır.
Konuşursak, sorgularsak, direnç gösterirsek tarih yine bu milleti yazmaya devam eder.
Yazarın Diğer Yazıları
- BAŞÖRTÜSÜ TARTIŞMASIYLA TÜRK DÜNYASININ KARDEŞLİK HUKUKUNU ZEDELEMEYELİM!
- TÜRK SİYASETİ NASIL DİZAYN EDİLDİ?
- KÜRT SORUNU MU, YOKSA KÜRTLERİN SORUNU MU?
- ALLAH’IN AFFETME DİĞİNİ SİZ HANGİ HAK VE YETKİYLE AFFEDİYORSUNUZ?
- CUMHURİYET'İN HARCIYLA OYNAMAYIN!
- Dünya Türklüğüne ve Türk Milletine Hayırlı Olsun
- Devletin ölçüsü kamu yararıdır
- Devlet ile iktidar aynı şey değildir
