Köşe Yazısı

Taşnaktan Hoybuna, oradan ASALA, PKK ve Terörsüz Türkiye  sürecine bitmeyen ihanet hattı

Ali Açık
Ali Açık
2 dk Sesli Dinle 1

Tarih bazen takvim yapraklarında değil, örgüt isimleri değişse de aynı kalan hedeflerde kendini tekrar eder. Bugün “barış”, “hak”, “özgürlük” ambalajıyla pazarlanan pek çok yapı, aslında yüz yılı aşan bir bölme ve parçalama projesinin devam halkalarıdır. Taşnak’tan Hoybun’a, ASALA’dan PKK’ya uzanan çizgi, tesadüflerin değil planlı bir tarihsel sürekliliğin ürünüdür.

Taşnak: Fitilin Ateşlendiği Yer

Taşnaktsutyun (Ermeni Devrimci Federasyonu), 1890’da Tiflis’te kuruldu. Kurucuları arasında Kristapor Mikaelyan, Stepan Zoryan ve Simon Zavaryan yer aldı. Amaç nettir: Osmanlı coğrafyasında etnik temelli bir devlet kurmak. Bu hedef doğrultusunda Taşnak, yalnızca propaganda değil; silahlı isyanlar, suikastlar ve dış güçlerle iş birliği yolunu da benimsedi.

Birinci Dünya Savaşı’nda Rus ordusuyla kurulan ilişki, meselenin “hak arayışı” değil, emperyal aparatlık olduğunu açıkça gösterdi.

Hoybun: İhanetin Kürt Kılığı

Taşnak’ın devamı niteliğindeki Hoybun Teşkilatı, 1927’de Lübnan’da kuruldu. Kurucuları arasında Taşnak kadrolarıyla birlikte bazı Kürt aşiret temsilcileri yer aldı. Hedef bu kez Türkiye Cumhuriyeti’ydi.

Ağrı İsyanı’nın arkasındaki ana yapı Hoybun’du. Yani mesele bir “Kürt halk hareketi” değil; Ermeni milliyetçiliğiyle Batılı mandacı aklın, Kürt kimliği üzerinden yürüttüğü bir vekâlet savaşıydı.

Hoybun’un bildirileri incelendiğinde, dil Kürtçe; ama harita ve hedefler Taşnak zihniyetidir.

ASALA ve PKK: Aynı Senaryonun Yeni Oyuncuları

1970’lere gelindiğinde sahneye ASALA çıktı. Taşnak ideolojisinin silahlı ve şehir terörüne evrilmiş hâliydi. Türk diplomatlarına yönelik suikastlar, Ermeni diasporası ve istihbarat servislerinin ortak ürünüydü.

PKK ise bu hattın Kürt versiyonu olarak 1978’de sahneye sürüldü. Kuruluş bildirileri, ideolojik metinleri ve eğitim aldığı kamplar incelendiğinde;

Aynı coğrafya,

Aynı dış destekçiler,

Aynı “uluslararasılaştırma” stratejisi görülür.

Bugün hâlâ Kandil’de, Mahmur’da, Suriye’nin kuzeyinde dolaşan kadroların önemli bir bölümü, Taşnak–Hoybun–ASALA hattının arşivleriyle yetişmiş kadrolardır.

BARZANİ VE 17 ARALIK "BAYRAK GÜNÜ MESELESİ"

Gelelim 17 Aralık’ta kutlanan sözde “bayrak günü”ne…

Bu bayrak, masum bir kültürel sembol değil; Hoybun’un ve Taşnak çizgisinin haritalarında yer alan bölücü simgedir. Barzani yönetiminin bu günü sahiplenmesi, yalnızca bir sembol tercihi değil; hangi tarihsel hattın mirasçısı olduğunu ilan etmesidir.

Bu bayrakta Ankara yoktur, Şam yoktur, Bağdat yoktur. Ama Sevr vardır, Mandacılık vardır, Etnik parçalama vardır.

İsimler Değişir, Proje Değişmez

Bugün “sivil siyaset”, “demokratik çözüm”, “konfederal yapı” gibi kelimelerle süslenen söylemler; dün Taşnak’ta, sonra Hoybun’da, ardından ASALA ve PKK’da gördüğümüz aynı emperyal aklın güncellenmiş versiyonudur.

Türkiye’nin meselesi bir etnik kimlikle değil; yüzyıldır bu coğrafyayı parçalamaya çalışan örgütlü ihanet zinciriyledir.

Ve bu zincirin her halkasında aynı el izi vardır.

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Semih Kutlu

    Emperyal akıl diğer etnik kökenli vatandaşlarımızı niye kandıramıyor hocam. Yapmayın, gerçekleri kabul edeceksiniz. Haine hain dememek için seksen çeşit bahane üretmeyin. Evet bunlar haindir. Hain oldukları için emperyalizm bunlarla, bunlar da emperyallerle birlik halindedir. Bunlar sadece bizde hain değildir. Bunlar İran'da da hain, Irak'ta da hain, Suriye'de de haindir.

Bu Yazıyı Paylaş