Terör örgütü PYD'nin elebaşı Salih Müslim’den tehditler
Salih Müslim'in farklı medya kuruluşlarına verdiği röportajlar, Pydnin Suriye'deki rolüne ve bölgesel aktörlerle olan ilişkilerine dair karmaşık bir tablo sunmaktadır. Ancak bu karmaşıklığın ardında, terörizmi diplomasi maskesiyle meşrulaştırma çabası yatmaktadır. Metinlerinizde Müslim, bir yandan Türkiye'ye ve Şam rejimine yönelik tehditler savururken, diğer yandan barış ve diyalog çağrısı yapmaktadır. Bu çelişkili ifadeler, Müslim'in siyasi pragmatizmini değil, bir terör örgütünün uluslararası hukuku ve devlet otoritesini nasıl istismar ettiğini gözler önüne sermektedir. Ne yazık ki, böylesine bir terörist figürün hala meşru bir aktörmüş gibi değerlendirilmesi, yalnızca bu örgütlerin değil, onlara karşı gerekli duruşu sergilemeyen siyasi yapıların da sorumluluğudur. Terörle mücadele, hiçbir bahaneye, hiçbir "çözüm" perdesine kurban edilemez.
Bu kapsamlı analiz, Müslim'in söylemlerini derinlemesine incelemekte ve "terörist" olarak nitelendirilen bir şahsiyetin diplomasideki rolünü sorgulamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin resmi devlet politikası, Müslim'i ve PYD/YPG'yi terör örgütü Pkknın Suriye kolu olarak kabul etmekte ve bu bağlamda, Müslim'in tüm siyasi söylemlerini bir terör propagandası ve siyasi şantaj olarak değerlendirmektedir.
Al-Shara, Erdoğan ve Meşruiyet Sorunu
Müslim, son dönemde Birleşmiş Milletler (BM) Genel Kurulu'na katılan Suriye Geçiş Hükümeti Başkanı Ahmed al-Shara'yı hedef alırken, bu eleştirilerini Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a da taşımıştır. Bu, Pydnin, düşman olarak gördüğü aktörleri aynı meşruiyet sorunu üzerinden birleştirdiği stratejik bir söylem örneğidir.
Müslim’in eleştirileri, uluslararası meşruiyetin halktan değil, dış güçlerden geldiği iddiası üzerine kuruludur. Bu, Pydnin kendisini 'halkın temsilcisi' olarak konumlandırırken, diğer aktörleri 'dış güçlerin kuklası' olarak gösterme çabasıdır.
· "Foreign powers took Shara from Idlib and placed him in Damascus. Here he fulfilled many tasks given to him. They wanted to give legitimacy to Shara." "Dış güçler, Şara'yı İdlib'den alıp Şam'a yerleştirdi. Burada kendisine verilen birçok görevi yerine getirdi. Şara'ya meşruiyet kazandırmak istediler."
· "Just as they gave legitimacy to Erdoğan, they wanted to give the same legitimacy to Shara. Shara is someone who is already under their command." "Tıpkı Erdoğan'a meşruiyet verdikleri gibi, Şara'ya da aynı meşruiyeti vermek istediler. Şara zaten onların emri altında olan birisidir."
Bu söylemde, Müslim, Türkiye'nin demokratik yollarla seçilmiş liderini bile 'dış güçlerin meşruiyet verdiği' bir figür olarak nitelendirerek, uluslararası diplomatik alanda Türkiye'nin pozisyonunu zayıflatmayı hedeflemektedir. Türkiye açısından bu iddialar, demokrasiye ve milli iradeye açık bir saygısızlık ve terör örgütü propagandasının siyasi manipülasyonu olarak kabul edilmektedir.
· "Legitimacy comes from the people, but it seems that this will no longer be the case in Turkey." "Meşruiyet halktan gelir, ancak Türkiye’de durumun artık böyle olmayacağı anlaşılıyor."
Türkiye’nin siyasi süreçlerine yönelik bu haddi aşan ithamlar, Pydnin yalnızca Suriye’nin toprak bütünlüğünü değil, aynı zamanda bölgedeki istikrarlı devletlerin iç siyasi düzenini de hedef aldığını göstermektedir.
Ayrıca, Müslim, katliam iddialarını Türkiye'ye bağlayarak çok tehlikeli bir dezenformasyon stratejisi yürütmektedir:
· "Stating that the groups carrying out the massacres are especially affiliated with Turkey, Salih Muslim said: 'These groups are behind the massacre of Alawites on the Syrian coast. The same people killed more than 2 thousand people in Suweyda.'" "Katliamları gerçekleştiren grupların özellikle Türkiye ile bağlantılı olduğunu belirten Salih Müslim: 'Bu gruplar, Suriye sahilindeki Alevilere yönelik katliamın arkasındadır. Aynı kişiler Suveyda’da 2 binden fazla insanı öldürdü.' dedi."
Türkiye, terörün her türlüsüyle (DAİŞ/DEAŞ dahil) mücadele eden tek NATO ülkesi olduğunu sıklıkla vurgulamakta ve bu tür iddiaları tamamen asılsız bulmaktadır. Bu tür suçlamalar, Pydnin kendi askeri operasyonlarına uluslararası alanda destek toplama ve meşruiyet kazanma amacını taşımaktadır. Müslim’in tehditvari söylemi şu şekilde devam etmektedir:
· "Shara's conflict with these groups will be his downfall." "Şara'nın bu gruplarla çatışması onun düşüşü olacaktır."
· "It would be very dangerous to support a dictator." "Bir diktatörü desteklemek çok tehlikeli olacaktır."
Bu ifadeler, Pydnin bölgedeki siyasi aktörlere yönelik açık bir şantaj ve tehdit dili kullandığını göstermektedir. Müslim, uluslararası toplumu kendi siyasi çizgisine uyum sağlamaya zorlamakta ve aksi takdirde sonuçlarının ağır olacağını ima etmektedir.
"Demokrasi Yoksa Entegrasyon da Yok"
Salih Müslim'in "Demokrasi yoksa entegrasyon da yok" tezi, Pydnin diplomatik pazarlık masasına getirdiği en kilit koşuldur. Bu ifade, Suriye Demokratik Güçleri'nin (QSD) Suriye ordusuna entegrasyonu sürecini, Şam Yönetimi'nin siyasi yapısını değiştirmesi şartına bağlamaktadır. Ancak bu şart, Türkiye tarafından, Pkknın Suriye'de kurduğu silahlı yapıyı meşrulaştırma ve güvence altına alma çabası olarak görülmektedir.
Aşağıdaki ifadeleri ilee, bu temel tezi destekleyen iddia ve suçlamaları içermektedir:
· "Söz üzerinde birkaç konuda anlaştık. Görünen o ki yumuşama olduğunu gösterip Amerika'ya gidip ‘Bakın, biz Özerk Yönetim'le görüşüyoruz, görüşüp sorunları çözüyoruz’ demek içindi... Ama ondan sonra oradaki sözler orada kaldı, hiçbir adım atılmadı" (Müslim).
Müslim'in Şam Yönetimi'nin 10 Mart Mutabakatı görüşmelerindeki samimiyetine inanmadığını ve görüşmeleri sadece ABD'ye yönelik bir 'vitrin' olarak gördüğünü ortaya koymaktadır.
· "Türkiye'nin 10 Mart Mutabakatı'nın uygulanmasını sürekli dile getirdiğini ama arka planda buna denk bir politika izlemediğini aktaran Müslim, 'El altından işler yapıyor. Türkiye ile Şam yönetimi arasında ilişki var ve Şam Türkiye’nin etkisi altında. Türkiye’nin istediği her şeyi yapıyor.'" (Müslim).
Bu iddia, Mutabakat'ın tıkanmasından birincil sorumlu olarak Türkiye'yi göstermekte ve Şam'ın egemenliğini sorgulamaktadır. Türkiye bu iddiaları terör propagandası olarak reddetmektedir.
· "O yüzden çıkıp hükümet DAİŞ ile savaşacak diyemeyiz. Hem ideolojik hem fikir olarak aynılar, o yüzden bu meseleyi ciddi görmüyoruz. Uluslararası güçler de bunu düşünmeye başladı" (Müslim). Müslim, Şam Yönetimi'ni DAİŞ ile ideolojik yakınlık taşımakla suçlayarak, Özerk Yönetim'in (QSD) uluslararası alandaki 'DAİŞ ile mücadeledeki tek güvenilir ortak' rolünü pekiştirmeyi hedeflemektedir.
· "Hükümet şu ana kadar tek hükümet olsun, iktidarlık olsun istiyor. Herkes üzerinde hüküm sürsün, kimse de sesini çıkarmasın istiyor. Bugün Alevilere, Dürzilere yapılanlar var, Aleviler mecbur kendilerini koruyacaklar." (Müslim).
Şam'ın otoriter ve mezhepçi tutumunun süreci tıkadığını, azınlık grupların kendi meşru savunmasını yapma zorunluluğunu doğurduğunu iddia etmektedir.
· "Diyor ki, ‘Orada demokratik bir sistem olacak ki entegrasyon olsun. Demokratik sistem olmazsa Suriye’de entegrasyon olmaz.’ Demokratik sistemin inşası Türkiye’ye de etki edecek. Yine demokrasi üzerine duruyor. Demokrasi yoksa entegrasyon da yok. ‘Nerede entegrasyon olacaksa demokrasi içinde olacak’ diyor." (Müslim).
Pkknın terörist başının söylemlerini doğrudan referans alarak, entegrasyon için bir ön şart koymakta ve bu şartın Türkiye'yi dahi etkileyeceğini söyleyerek açıkça siyasi şantaj dili kullanmaktadır.
· "Türkiye’ye bağlı gruplar Özerk Yönetim'in sınırlarında zaman zaman saldırıda bulunuyor. Deyrizor'da, Şêx Maqsûd ve Eşrefiye'de çatışma çıkarmak istiyorlar. Bugüne kadar onlar grup olarak kaldılar ve Türkiye’den destek alıyorlar. Gözüküyor ki Türkiye farklı adım atıyor, engel çıkarmak istiyor" (Müslim). Müslim, Türkiye'nin sadece diplomatik değil, aynı zamanda sahada da vekil gruplar aracılığıyla süreci sabote ettiğini iddia etmektedir.
· "10 Mart'ta olan Suriye tüm bölge içindi... Huzur ve barışın gelmesi de 10 Mart'a bağlı. O yüzden kimse ambargoya karşıyım diyemez. İçeriden yıkılmak isterler, 10 Mart'ı kurtarmak istemezler" (Müslim). Bu, Müslim'in 10 Mart Mutabakatı'nı Suriye'deki tek olası barış ve istikrar yolu olarak sunduğunu, bu yoldan sapmanın kaosu körükleyeceğini savunduğunu göstermektedir.
· "10 Mart Mutabakatı tüm Suriye içindi. İlk iki madde tüm etnik gruplar içindi. Alevi katliamı dursun diye de yapıldı." (Müslim). Müslim, Mutabakat'ın etnik ve inançsal azınlıkların korunması misyonuna vurgu yaparak, Şam'ın mezhepçi tutumunun bu misyonu boşa çıkardığını iddia etmektedir.
· Şam yönetimindeki kontrollerdeki sistemler Alevi ve Dürzilere yönelik saldırılara dikkat çeken Müslim: "Hükümet tek tip bir iktidar istiyor. 'Herkes Müslüman olsun, Dürziler Müslüman değil, Aleviler dinden çıkmış' anlayışıyla hareket ediliyor." (Müslim). Bu ifadeler, Pydnin Şam'a karşı mezhepçi ve ayrımcı olduğu suçlamasını yönelterek, kendisini azınlıkların koruyucusu olarak konumlandırma stratejisini pekiştirmektedir.
· IŞİD ile Şam'daki hayatta kalanlare dikkat eden Müslim, "IŞİD bizimle savaşırken herkes kaçıyordu. İdlib'e gider isimlerini, kıyafetlerini değiştirdiler. Orada gizli olanlar tiyatroydu. HTŞ yönetimi iktidara gelince içinde hala vardı. Uyuyan da var." (Müslim). Müslim, IŞİD'in tamamen yenilmediğini, aksine Şam'ın kontrolündeki bölgelerde gizlendiğini ve hatta yerel yönetimlerce tolere edildiğini iddia etmektedir.
Takiyye ve Meşruiyet İnşası
Müslim'in söylemindeki en belirgin özellik, hedef kitlesine göre mesajlarını ustaca değil; aldatıcı bir biçimde değiştirmesidir. Bu, Pydnin diplomatik ilişkilerini yönetme biçiminin ne kadar esnek değil, ne kadar sinsi ve iki yüzlü olduğunu ortaya koymaktadır. Müslim, farklı izleyicilere farklı şeyler söyleyerek, terörizmin en tehlikeli yüzlerinden biri olan "meşruiyet inşası" sürecini uygulamaktadır.
Sözde Terörist Medyasında Bölücülük Vurgusu
Terörist medyasında Müslim'in söylemi daha çok ulusal kimlik ve bağımsızlık talepleri üzerine odaklanmaktadır. Bu söylem, Pydnin nihai amacının bağımsızlık olduğunu açıkça ilan etmektedir:
· “Suriye’de adem-i merkeziyetçi sistem reddedilirse, bağımsızlık talep edeceğiz” (Muslim, “Suriye'de Adem-i Merkeziyetçi”).
Bu ifade, açıkça bölücülük anlamına gelmekte ve Türkiye dahil olmak üzere birçok ülkenin ulusal güvenliğini tehdit etmektedir. PYD, "demokratik özerklik" veya "adem-i merkeziyetçilik" talepleri reddedildiğinde, silahlı gücünü (YPG/QSD) kullanarak bölücülüğü masaya süreceği tehdidini savurmaktadır.
Türk ve Arap Medyasında Takiyye Örneği
Öte yandan, Müslim'in Türk ve Arap medyasındaki söylemleri ise tam anlamıyla bir takiyye örneğidir. Gerçek hedefini gizleme yoluna gitmektedir:
El Hadath’ta "Biz ayrılıkçı değiliz" (Muslim, “Ayrılık Peşinde Değiliz”).
- Türkiye Gazetesi’ne verdiği röportajda “özerklik talebimiz yok” (Muslim, “Salih Müslim Türkiye”).
Bu çelişkili beyanlar, terör örgütlerinin kamuoyu yönetimi yoluyla zaman kazanma, zemin yoklama ve devletleri oyalama stratejisinin tipik bir tezahürüdür. Müslim, bir yandan "Suriye’nin Birliğini Savunuyoruz, Çözüm Yeri Şam’dır" derken, diğer yandan Şam'ın politikalarını sertçe eleştirmekte ve "We Will Never Accept a Return to a Fully Centralised System in Syria" ("Suriye'de Tamamen Merkezi Bir Sisteme Dönüşü Asla Kabul Etmeyeceğiz") diyerek merkezî yönetimi fiilen reddetmektedir.
Bu tür açıklamalar karşısında gereken tepkiyi vermeyen ya da bu açıklamaları “müzakere” fırsatı gören siyasi yapılar da, terörün meşrulaştırılmasına ortak olmaktadır.
Gizli Diplomasi, Tehdit Dili ve Aleni Şantaj
Pydnin terör örgütü PKK ile organik bağı artık tartışmasızdır. Bu gerçek, Türkiye’nin güvenlik politikalarının temelini oluşturmalıdır. Ancak Müslim'in Türkiye ile doğrudan görüşmeler yaptığını söylemesi, bu temel gerçeklikten sapmalar yaşandığını göstermektedir.
- "Türkiye ile Doğrudan Görüşmelerimiz Var, Süreçten Umutluyuz." "Türkiye ile Doğrudan Görüşmelerimiz Var, Süreçten Umutluyuz." (Muslim, “Türkiye ile Doğrudan”).
Bir terörist nasıl olur da devlet yetkilileriyle görüşme zemini bulabilir? Bu durum, yalnızca Müslim'in değil, aynı zamanda Türkiye'deki ilgili siyasi karar vericilerin de sorumluluk alması gereken bir durumdur. Türkiye’nin resmi pozisyonu, terörle mücadelede sıfır tavizdir.
Müslim, Türkiye’yi açıkça tehdit ederken, barış maskesiyle şantaj yapmayı da ihmal etmemektedir:
- “Eğer barış istiyorsanız önce Öcalan’a imkân verilmeli” diyerek, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni doğrudan bir terör örgütü liderine mahkûm etmeye çalışması, sadece küstahlık değil, açık bir şantajdır (Muslim, “Barış İstiyorsanız”).
Bu tür tehditkâr söylemler karşısında, devletin siyasi iradesinin geri adım atmaması değil, terörle her alanda –sahada ve masada– en sert şekilde mücadele etmesi gerekir. Aksi hâlde, “müzakere” adı altında teröristlere meşruiyet verilmiş olur ki bu, şehitlerin kanına, milletin vicdanına ihanettir.
Güvensizlik ve Batı Garantörlüğü Arayışı
Pydnin merkezi hükümetle yürüttüğü müzakerelerde dile getirdiği güvensizlik, yalnızca bir pazarlık aracı değil, uluslararası kamuoyunu manipüle etme taktiğidir.
- Müslim, Paris'teki görüşmelerde Batılı garantörler talep ederek: “Rojava Wants Western Guarantors in Talks with Damascus: Salih Muslim.” (Muslim, “Rojava Wants Western Guarantors”).
Bu, Batı’nın Suriye’de terörle mücadele değil, terörü denetleme yönünde pozisyon almasına kapı aralamaktadır. Böyle bir uluslararası garantörlük talebi, Pydnin kendisini meşru bir yönetim alternatifi olarak sunduğu bir başka yanılsamadır. Gerçekte ise bu yapının amacı, ABD ve Fransa gibi aktörleri kullanarak kendi silahlı yapısını güvence altına almak ve bölgesel bir garnizon devleti inşa etmektir. Bu hedeflere yönelik müsamaha, yalnızca Suriye'nin değil, Türkiye'nin de geleceğini tehdit etmektedir.
Ulusal Kimlik ve Bölgesel Kimlik Arasındaki Gerilim
Müslim'in "demokratik ulus" tanımı, geleneksel ulus-devlet anlayışına karşı sunulan tehlikeli bir alternatiftir. Bu söylem, çok-etnili yapılar adı altında bölücü yapılar inşa etmeyi meşrulaştırma çabasıdır.
- “Kürt partisi değiliz, herkesin haklarını savunuyoruz” diyen Müslim’in partisi, Pkknın ideolojik ve örgütsel kopyasıdır (Muslim, “Bölge İçin”). Bu tür açıklamalar, uluslararası meşruiyet inşası için üretilmiş taktiksel beyanlardır ve asla masum değildir.
- “Ulus-devlet çağı geçti” iddiası ise, böl-parçala-yönet mantığının akademik ve ideolojik versiyonudur. İsviçre modeli önerisiyle Suriye’nin etnik olarak bölünmesini isteyen Müslim’in bu yaklaşımı, açıkça bölge ülkelerinin ulusal bütünlüklerine meydan okumaktadır.
Bu tehdidi görmezden gelen ya da hafife alan yöneticiler, ileride karşılaşılacak daha büyük krizlerin ortakları hâline gelecektir.
- "Gözüküyor ki Türkiye farklı adım atıyor, engel çıkarmak istiyor... Türkiye içinde sürecin yürümesini istemeyenler var. Gördüğümüz kadarıyla şu anda süreç şahıslar üzerinden gidiyor." (Müslim). Müslim, Türkiye'nin Suriye politikalarını, Türkiye içindeki 'kargaşa çıkaran' gruplara bağlayarak, Suriye'deki çatışmayı Türkiye'nin iç siyasetine entegre etmeye çalışmaktadır.
- "Bu Özerk Yönetim'in isteği. Biz madem beraber yaşıyoruz, her şeyimiz de ortak. Rojava Yönetimi bölgesinde Türkiye ile ya da Başur ile 10 Mart Anlaşması üzerinde çalışılmalı. Suriye hükümeti bugüne kadar böyle bir istekte bulunmadı. Biz de anlaşmak istiyoruz. Vatandaşlarımızın özgürce gidip gelmelerini istiyoruz." (Müslim). Bu talep, Özerk Yönetim'in bölgesel aktörlerle doğrudan ticari ve insani ilişki kurma arzusunu göstermekte, ancak bu talebin Şam Yönetimi tarafından engellendiğini iddia etmektedir.
- "Biz de demokrasiyi savunuyoruz ama kafa demokrasi kafası değilse o zaman entegrasyon da zor. Hep dile getiriyoruz; dört parçadaki halkımız her zaman mücadele ediyor." (Müslim).
Sorunun sadece siyasi anlaşmalarda değil, aynı zamanda Şam Yönetimi'nin zihniyetinde olduğunu ve zihniyet değişimi olmadan hiçbir entegrasyonun kalıcı olamayacağını vurgulamaktadır.
Sonuç
Tehditler, Çelişkiler ve Stratejik Derinlik
Salih Müslim’in söylemleri; bir terör örgütünün sadece silahla değil, kelimelerle, demeçlerle, müzakerelerle ve diplomatik stratejilerle de nasıl savaştığını ortaya koymaktadır. Bu savaşın en tehlikeli cephesi, bu tür yapıların meşru muhataplar olarak kabul edilmesidir.
Türkiye’ye karşı barış söylemiyle yaklaşan, ardından tehdit diline sarılan; Şam’a karşı hem güvensiz hem talepleri yüksek olan; ABD ve Avrupa’ya ise sürekli güvence arayan bir yapıdan söz ediyoruz. Bu yapı, klasik bir terör örgütü olmanın çok ötesinde; hibrit savaşın, diplomatik sızmanın ve ideolojik yayılmanın merkezidir.
Bu gerçekler ışığında, Salih Müslim’in söylemleri yalnızca incelenmemeli, aynı zamanda bu söylemlerin karşısında açık ve net bir duruş sergilenmelidir. Terörle müzakere edilmez. Teröristle çözüm aranmaz. Teröristlerin masada meşrulaştırılması, yalnızca yeni şiddet dalgalarının önünü açar. Türkiye’nin bu konuda artık hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak bir kararlılıkla hareket etmesi, yalnızca bir siyasi tercih değil; tarihsel, hukuki ve ahlaki bir zorunluluktur.
Kaynakça
Kara-Kaşka, Merve. “Salih Müslim'in Suriyeli Kürtlerin Geleceğine Dair Sözleri Ne Anlama Geliyor?” BBC News Türkçe, 5 Sept. 2025.
Muslim, Salih. “Ayrılık Peşinde Değiliz, Demokratik Hükümet Talep Ediyoruz.” El Hadath, 31 July 2025.
---. “Barış İstiyorsanız Önce ‘Koşulları’ Sağlayın.” Hawar Haber Ajansı (ANHA), 3 Nov. 2024.
---. “Bölge İçin En İyi Sistem Ademi Merkeziyetçiliktir.” Kurdistani Nwe, 2 Sept. 2025.
---. “Rojava Wants Western Guarantors in Talks with Damascus: Salih Muslim.” Rudaw, 5 Sept. 2025.
---. “Salih Muslim: They wanted to legitimise Shara at the UN.” Mezopotamya Ajansı, 30 Sept. 2025.
---. “Salih Müslim Türkiye Gazetesi'ne Konuştu: ABD'nin Talimatı ile Anlaşmadık, Özerklik Talebimiz Yok.” Türkiye Gazetesi, 13 Mar. 2025.
---. “Salih Müslim: Demokrasi yoksa entegrasyon da yok.” RIHA, 2 Aralık 2025.
---. “Salih Müslim: Huzur ve barışın gelmesi 10 Mart'a bağlı.” Haber Merkezi, [Tahmini 3 Aralık 2025].
---. “Şam, Türkiye’nin istediği her şeyi yapıyor.” RIHA, 2 Aralık 2025.
---. “Suriye'de Adem-i Merkeziyetçi Sistem Reddedilirse Bağımsızlık Talep Eceğiz.” Olay, 2 Sept. 2025.
---. “Türkiye ile Doğrudan Görüşmelerimiz Var, Süreçten Umutluyuz.” Rudaw, 5 Sept. 2025.
---. “We Will Never Accept a Return to a Fully Centralised System in Syria.” ANF News Desk, 31 Aug. 2025.
---. “Suriye’nin Birliğini Savunuyoruz, Çözüm Yeri Şam’dır.” El Hadath, 31 July 2025.
Yazarın Diğer Yazıları
- Kandil’de PKK mezarlıkları ve terörün kahramanlaştırılması
- Bir yüzükten milyarlarca liralık fon krizine: Nerede kaldı Adalet ve Kalkınma?
- Katil apo ve Demokatik Cumhuriyeti!
- Fatma Betül Erdoğan'dan Af Diledi Peki Milyonlarca Müslüman Kadından da Af Dileyecek mi?
- Duran Kalkan Türk Devletinden Ne İstiyor? Barış, Silahlar ve Siyasallaşma
- Casus Belli (Mi?)
- Türkiye ile Azerbaycan Arasında Neler Yaşanıyor?
- Türkiye’ye Karşı Yıkıcı/Bölücü Talepler, Siyasi Hedefler ve 20. Uluslararası Kürt Konferansı
