Köşe Yazısı

Tünellerin karanlığı emperyalizmin oyuncağı PKK, PYD, YPG

Ali Açık
Ali Açık
2 dk Sesli Dinle 0

On beş yıl…

Bir coğrafyaya hükmettiğini iddia eden ama tek bir okul, tek bir fabrika, tek bir umut üretemeyen bir yapıdan söz ediyoruz. PYD/YPG denilen bu çete düzeni, Suriye’nin kuzeydoğusunda hayata dair ne varsa tüketti. Ellerinde kalan tek “proje”, toprağın altına kazılan tüneller, silah depoları ve çocukları ölüme gönderen bir propaganda makinesiydi.

Yüz milyonlarca dolar harcadılar.

Ama bu para insan için değil, yaşam için değil, kalkınma için değil; savaş için, kontrol için, korku için harcandı. Eğer o para yerin üstüne, insana, ekmeğe, geleceğe harcansaydı bugün Deyrizor ve Rakka halkı bu yapının gidişini alkışlamaz, arkasından yas tutardı.

Amerika ile kurdukları ortaklık baştan sona bir yalandı.

DEAŞ’a karşı mücadele bahanesiyle meşrulaştırılan bu ilişki, ilk fırsatta maskesini düşürdü. Ellerindeki DEAŞ’lı tutukluları salıveren, bölgeyi istikrarsızlığa sürükleyen bir yapı, ne müttefik olur ne de güvenilir. Emperyalizm için sadakat değil, sadece işlev önemlidir. İşin bittiği yerde “ortaklık” da biter.

Tarih bunu defalarca gösterdi.

Amerika, Kürtleri son yüz yılda defalarca kullandı; her seferinde vaat verdi, her seferinde yarı yolda bıraktı. Buna rağmen aynı senaryoya tekrar tekrar inanmak, artık saflık değil, siyasi körlüktür.

En acı olan ise şudur:

Kürtlerin yeryüzünde en rahat, en özgür yaşadığı; siyaset yaptığı, ticaret yaptığı, kimliğiyle var olduğu ülke Türkiye Cumhuriyeti’dir. Türkiye’de bir Kürt vatandaşın sahip olmadığı tek bir temel hak yoktur. Buna rağmen emperyalistlerin kanlı planlarına figüran olmayı “özgürlük” sananlar, kendi halklarını ateşe atmaktan vazgeçmemektedir.

Bugün ne kaldı geriye?

Tüneller çöktü.

Toplumsal taban dağıldı.

Masallar bitti.

“Rojava” adı verilen o yapay hayal, çocuklarını bu yalan uğruna feda eden ailelerle birlikte enkaz altında kaldı.

Artık kaçış yok.

Bu zihniyetin, bu ihanet siyasetinin, bu kanlı oyunun yeri tarihin çöplüğüdür.

Türkiye dimdik ayaktadır.

Emperyalizmin maşaları gider, bu topraklar kalır.

Millet kalır.

Devlet kalır.

Ve gerçek şudur:

Bu coğrafyada emperyalizme yaslanan değil, milletine yaslanan kazanır.

Bu Yazıyı Paylaş