Atatürk'ü Kendinize Kalkan Yapmayın!

Bir türlü anlatamıyoruz.

Kötü niyetlerinizin, yanlışlarınızın, hayat tarzınızın ve siyasi hesaplarınızın önüne Atatürk’ü koymayın diyorum.

Hemen cevap hazır:

“Vay! Sen Atatürk’ü sevmiyor musun?”

Ne alakası var?

Atatürk’ü dünya tanıyor, saygı duyuyor. Ben nasıl sevmeyeyim? Ama benim Atatürk sevgimi sizin tarif etmenize de ihtiyacım yok.

Ben Atatürk’ü rakı içtiği için sevmiyorum.

Siz de içkinize Atatürk’ü meze etmeyin!

Adam alkolü savunurken “Rahmetli Atatürk de içerdi” diyor.

Eee?

İstiyorsan iç, istemiyorsan içme. Senin hayatın, senin tercihin. Ama kendi özel hayatına Cumhuriyet’in kurucusu üzerinden meşruiyet arama.

Çünkü bunu yaptığınızda Atatürk’ü yüceltmiyor, tam tersine Atatürk düşmanlarının eline koz veriyorsunuz.

Biz Atatürk’ü ne yiyip ne içtiği için seviyoruz ne de sofrasında kimlerin oturduğu için.

Biz Atatürk’ü Türk milliyetçisi olduğu için seviyoruz.

Türk milletine güvendiği için…

İşgale boyun eğmediği için…

Millî Mücadele’yi örgütlediği, Cumhuriyet’i kurduğu ve egemenliği millete verdiği için seviyoruz.

Bizim Atatürk’ümüz budur.

Fakat Türkiye’de garip bir “Atatürkçülük” anlayışı türedi.

Kendi hayat tarzını Atatürkçülük zannedenler var.

İçiyor: “Atatürk de içerdi.”

Eğleniyor: “Atatürk de eğlenirdi.”

Kendi siyasi fikrini savunuyor: “Atatürk yaşasaydı bizim gibi düşünürdü.”

Nereden biliyorsun?

Atatürk size vekâletname mi bıraktı?

Kendi özel hayatınıza sınırsız özgürlük isteyebilirsiniz. Buna da kimse karışamaz. Ama bunun adını Atatürkçülük koyamazsınız.

Atatürkçülük bir hayat tarzı kulübü değildir.

Atatürk’ün devlet anlayışı vardır, millet anlayışı vardır, bağımsızlık iradesi vardır. Türkiye Cumhuriyeti ve Türk milletinin birlik ve bütünlüğü fikri vardır.

Bunları konuşmak yerine Atatürk’ü rakı masasına sıkıştırırsanız onu anlatmış değil, küçültmüş olursunuz.

Madalyonun diğer tarafında Atatürk karşıtları var.

Onlar da aynı yerden saldırıyor:

“Atatürk içki içerdi.”

Eee?

Bir devlet adamının tarihî büyüklüğünü içtiği içkiyle mi ölçeceğiz?

Atatürk’ün siyasi kararlarını eleştirin. Ekonomi politikalarını, devlet anlayışını, döneminin uygulamalarını tartışın. Tarih kutsal metin değildir, Atatürk de eleştirilemez değildir.

Ama eleştirmek başka, özel hayat üzerinden itibarsızlaştırmak başka; istismar etmek ise bambaşka bir şeydir.

Asıl rahatsız edici olan şu:

Bu istismara itiraz ettiğiniz anda sizi karşı mahalleye yazıyorlar.

“Demek Atatürk düşmanısın!”

Hayır.

Atatürk’ü sizin ideolojik oyuncağınız olmaktan çıkarmaya çalışıyorum.

Çünkü bu zihniyet, eleştirdiği yobaz ve fundamentalist zihniyetle aynı yöntemi kullanıyor.

Biri, “Benim gibi düşünmüyorsan dinsizsin” diyor.

Öteki, “Benim gibi düşünmüyorsan Atatürk düşmanısın.”

İkisini de reddediyorum.

Türkiye’nin bugün yeni kavgalara değil, ortak akla ve birlik duygusuna ihtiyacı var.

Türkiye bir ulus devlettir. Üniter bir yapıdır. Onu ayakta tutan temel güçlerden biri Türk milletinin ortak aidiyet duygusudur.

Bu aidiyetleri parçalamayın.

Dindar-laik…

Atatürkçü-Atatürk düşmanı…

Türk-Kürt…

Alevi-Sünni…

Sağcı-solcu…

Her fırsatta toplumun fay hatlarını kaşımak siyaset değildir. Ülkenin ortak değerlerini kavga aracına çevirmek, milletin altını oymaktır.

PKK yıllardır bu milletin ortak aidiyetlerini parçalamaya, insanları etnik kimlikler üzerinden ayrıştırmaya çalışıyor. Siz de başka fay hatlarını kaşıyıp toplumu birbirine düşürdüğünüzde aynı ortak zemine zarar veriyorsunuz.

O nedenle sözüm açık:

Atatürk’ü rahat bırakın!

İçkinize Atatürk’ü karıştırmayın.

Özel hayatınıza Atatürk’ü kalkan yapmayın.

Siyasi kavganıza Atatürk’ü sopa yapmayın.

Atatürk düşmanlığınıza da onun özel hayatını malzeme etmeyin.

Atatürk’ü anlamak istiyorsanız rakı bardağına değil Samsun’a bakın.

Sofrasına değil Amasya’ya, Erzurum’a, Sivas’a bakın.

Kadehine değil Sakarya’ya, Dumlupınar’a bakın.

Meclis’e bakın.

Cumhuriyet’e bakın.

Çünkü Mustafa Kemal Atatürk’ün bu millete bıraktığı asıl miras sofrasındaki kadeh değil, ayağa kaldırdığı Türk milletidir.

Atatürk kimsenin tapulu malı değildir.

Cumhuriyet bu milletindir.
Bayrak bu milletindir.
Türkiye hepimizindir.

Atatürk’ü sevmek onun arkasına saklanmak değil; bağımsız Türkiye’ye, üniter devlete, Cumhuriyet’e ve Türk milletinin birliğine sahip çıkmaktır.

Gerisi laf. Gerisi istismar.