Türk'ü Öldürdük, Pişman Değiliz

Tarih, sadece yaşanmış olayların soğuk bir kaydı değil; bazen vicdanın üzerine çöken bir karabasan, bazen de unutulmaya terk edilmiş acıların, ihanetin ve kanlı hesaplaşmaların yüzümüze çarptığı o sert tokattır.

Bugün Türkiye, kendi topraklarında, şehitlerimizin kanı henüz kurumamışken, 1991 yılında Bakırköy'de 12 masum insanı; hayalleri olan gençleri, ocağı sönen aileleri ve henüz sütü kurumamış 2 yaşındaki küçük Merve Gül Bakkal'ı ateşe vererek katleden PKK'lı terörist Çetin Arkaş'ın, bir "barış elçisi" edasıyla kürsüye çıktığına şahitlik ediyoruz. O eli kanlı katil, Mersin'deki meydanda, arkasında bıraktığı o 12 cenazenin soğukluğu henüz geçmemişçesine küstahça haykırıyor: "Dönüp dolaşıp pişmanlık yasasına gelecekseniz, dönün de bu meydandaki on binlere bir bakın; bizde hiç pişman olmuş bir hal var mı?"

Bu sözler sadece bir soru değil, bu bir meydan okumadır. 12 masumun katili, elinde hâlâ o insanların kanı varmışçasına, "Pişman değiliz" diyerek meydan okuyor. 

Yaratılmaya çalışılan "kardeşlik hukuku" buysa, eğer vatanı parçalamak isteyen teröristlerin onurundan bahsedilecekse, o onur yerin yedi kat dibine batsın! "Türk'ü öldürmekten, bu topraklara acı ektirmekten pişman değiliz" diyen bir zihniyet, bugün utanmadan "helalleşmeden" bahsediyor. 

Hangi helalleşme?

Sen 2 yaşındaki bebeği yakarken hangi hakkı çiğnediğini biliyor muydun?

Sen, "kimsenin coğrafyasını işgal etmedik, sadece kendi ana vatanımızda özgürce yaşamak istedik" diyerek utanmazca bir yalanı kusuyorsun!

Bu vatan tektir, adı Türkiye Cumhuriyeti'dir! Senin "ana vatan" dediğin yer, senin kanlı postallarının değdiği, bölmek için can attığın bu aziz topraklardır.

Bu alçak terörist, sadece geçmişin hesabını vermemekle kalmıyor, aynı zamanda Türk devletini açıkça tehdit ediyor. "Kürtlerin birliği sınırların değişeceği anlamına gelmez" diyerek zekâmızla alay ediyor, arkasından da "Doğu, Güney, Rojava ve Bakur'da tarihinin en büyük örgütlü zirvesini yaşıyoruz"diyerek sınır ötesindeki terör yapılanmalarını ve devletimizin parçalanma hayallerini "zafer" gibi pazarlıyor.

Diyor ki: "Kürtlerin statüsü olmadan ne geleceğin Türkiye'si ne de Orta Doğu'su yaratılabilir."Bu, apaçık bir şantajdır! Bir teröristin ağzından dökülen bu "nükleer bomba" metaforu, barış değil, Türk devletinin iradesine karşı kurulan bir tuzaktır. Sözde bir "Türk yöneticisine" yaparak, Türk-Kürt barışı adı altında kendi ayrılıkçı ajandasını meşrulaştırmaya çalışan bu zihniyet, aslında devletimizi dış müdahalelere açık hale getirmekle tehdit ediyor. "Kendi iç barışını yaratamayanlar dış müdahalelere davetiye çıkarır" diyerek, devletimizi parçalama planlarını "barış" maskesiyle yutturmaya çalışıyor.

"Dağlara da hapislere de bunun için gittik ve vazgeçmeyiz" diyerek, 33 yıl boyunca devlete ve millete karşı yürüttüğü o kanlı mücadeleyi kutsayan bu şahsiyetin, bugün elini kolunu sallayarak miting yapması ve "demokratik dönüşüm" adı altında devletin sınırlarını ve statüsünü tartışmaya açması,tarihimizin en büyük hayasızlığıdır. Şehitlerimizin kanı, bu toprakların her karışına sinmiştir. 

Bir katilin "pişman değiliz" dediği, devletin varlığına "statü" şartı koştuğu bir ülkede sessiz kalmak, oihanete ortak olmaktır.

Milletimiz unutmayacak!

Senin o "ana vatan" dediğin, şehit kanıyla yoğrulmuş Türk toprağıdır. Senin o "statü" dediğin, devletimizin bölünmez bütünlüğüne sıkılmış bir kurşundur. Pişman olmayanlar, o kanlı elleriyle barışa dokunamazlar!

İşte en acı tablo buradadır: Bu teröristin bu hayasızlıkları kusmasına, Türk devletini tehdit etmesine, şehitlerimizin kemiklerini sızlatmasına kimler müsaade ediyor?

Bugün "Terörsüz Türkiye" adı altında yürütülen bu sürecin mimarı olanlar, katillere "hukuk" kılıfı biçenler, "görüşme" masasında teröristi meşrulaştıranlar nerede?

İktidarı ve muhalefetiyle, bu sürece sessiz kalan, bu katile miting alanı açan, terör sevicilerin "barış" nutuklarını ekranlarda "gelişme" gibi sunan tüm siyasi çevreler; siz de bu ihanetin ortağısınız!

Türkiye, kendi katillerini baş tacı eden, bölünme hayalleri kuran bir zihniyete asla teslim olmayacaktır.

Bu vatan, gözyaşıyla sulanmış, şehit kanıyla vatan kılınmıştır; bir avuç terör sevicinin naralarıyla değil, bu milletin çelikten iradesiyle ilelebet payidar kalacaktır. 

Vatan sağ olsun; ama bu ihaneti ve bu katili unutmak, bu vatana en büyük ihanettir!