100 Yıllık Parantez Söylemi ve Tarihin Çarpıtılması
Son günlerde kamuoyunda yeniden dolaşıma sokulan “100 yıllık parantez kapanıyor” ifadesi, basit bir entelektüel yorum ya da masum bir tarih okuması değildir. Bu söz, doğrudan doğruya Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş sürecini, İstiklal Harbi’yle ortaya konan tarihsel meşruiyeti ve millet iradesini tartışmaya açan ideolojik bir bakışın ürünüdür.
Zira burada “parantez” olarak nitelenen dönem, herhangi bir ara rejimi ya da geçici bir sapmayı değil; Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşlarının önderliğinde yürütülen bağımsızlık mücadelesini, Kuvayı Milliye ruhunu ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu iradesini ifade etmektedir. Bu iradeyi “geçici”, “tali” ya da “istisnai” bir tarihsel kesit gibi sunmak, tarih bilimiyle değil; siyasal hesaplarla açıklanabilecek bir tutumdur.
Bugün dünyada bağımsızlık mücadelesi vermiş hiçbir ulus, kendi kuruluş sürecini “parantez” olarak tanımlamaz. Fransızlar 1789’u, Amerikalılar 1776’yı, Ruslar 1917’yi nasıl tarihsel bir kopuş ve yeni bir egemenlik hamlesi olarak görüyorsa; Türk milleti için de 1919–1923 aralığı aynıdır. Bu dönem, bir “ara” değil; bir başlangıçtır.
Daha da dikkat çekici olan şudur: Türkiye Cumhuriyeti’yle tarihsel olarak sorunlu ilişkiler kurmuş dış ideolojik çevreler dahi, Cumhuriyet’i bu denli açık bir şekilde “parantez” olarak nitelemekten imtina etmiştir. Çünkü bu ifadenin, ulusal egemenliği ve bağımsızlık fikrini hedef alan ağır bir anlam yükü taşıdığı herkesin malumudur.
“Bölücülük” İthamının Değişmeyen Tarihi
Aynı zihniyetin bugün Ümit Özdağ için rahatlıkla “bölücü” suçlamasında bulunabilmesi ise Türkiye siyasi tarihi açısından şaşırtıcı değildir. Zira bu kavram, geçmişte de benzer şekilde kullanılmıştır.
Millî Mücadele yıllarını hatırlayalım. İstanbul Hükümeti, Mustafa Kemal Paşa’yı “asi”, Kuvayı Milliye’yi ise “isyancı” olarak tanımlıyordu. İşgal güçleriyle uyumlu bir düzeni savunanlar, vatanı savunanları “bölücülükle” suçluyordu. Bugün değişen yalnızca aktörlerdir; kullanılan dil ve zihniyet aynıdır.
Türkiye’de “bölücülük” ithamı, çoğu zaman:
• devletin üniter yapısını savunanlara,
• millet iradesini merkeze alanlara,
• dış müdahalelere karşı çıkanlara yöneltilmiştir.
Eğer bir siyasal duruş, Türk devletinin üniter yapısını savunuyor, Cumhuriyet’in kurucu ilkelerine sahip çıkıyor ve terör örgütleriyle her türlü siyasal ortaklığı reddediyorsa; bu duruşu “bölücülük”le suçlamak, tarihsel hafızadan ve kavramsal tutarlılıktan kopmaktır.
Geçmiş Suçlamalar, Bugünkü Söylemler ve Tutarlılık Meselesi
Bu noktada daha derin bir tutarlılık sorunuyla karşı karşıyayız. Mümtazer Türköne, geçmişte Türk Silahlı Kuvvetleri ve Türk devletine yönelik psikolojik ve ideolojik operasyonlarla ilişkilendirilen çevrelerle birlikte hareket ettiği iddiasıyla, FETÖ üyeliği suçlaması kapsamında uzun süre tutuklu kalmıştır.
FETÖ’nün Türkiye’ye ne yaptığı hâlâ hafızalardadır:
• Devlet kurumları içinde paralel bir yapı kuruldu,
• Yargı mekanizmaları siyasal amaçlarla kullanıldı,
• Binlerce insan tutuklandı, mağdur edildi,
• Devletin kurumsal refleksleri zayıflatıldı.
Bugün hâlâ bu sürecin toplumsal ve kurumsal yaralarını sarmaya çalışıyoruz.
İşte tam bu noktada mesele kişisel polemik olmaktan çıkmaktadır. “Bölücülük”, “terörle ilişki”, “ihanet” gibi ağır kavramlar, karşılıklı suçlamaların aracı hâline getirildiğinde, bu kavramların caydırıcılığı ve anlamı aşınmaktadır. Gerçek tehditlerle mücadele etmek yerine, kavramların içinin boşaltıldığı bir siyasal dil ortaya çıkmaktadır.
Cumhuriyet: Parantez Değil, Kurucu Hakikat
Sonuç olarak açıkça ifade edilmelidir ki Türkiye Cumhuriyeti bir “parantez” değildir. Cumhuriyet, tarihsel bir sapma ya da geçici bir düzenleme değil; Türk milletinin egemenlik iradesinin kurumsallaşmış hâlidir.
Bu nedenle;
• PKK ile devletin herhangi bir biçimde ortaklaştırılmasına,
• Terör örgütü liderlerinin siyasal ya da tarihsel meşruiyet arayışına,
• Cumhuriyet’in küçültücü ve aşağılayıcı kavramlarla tanımlanmasına karşı çıkmak, yalnızca siyasal bir tercih değil; tarihsel ve ahlaki bir sorumluluktur.
Bu ülke parantezle kurulmadı; parantezle de kapatılamaz.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
