Köşe Yazısı

Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!

İsmail Türk
İsmail Türk
3 dk Sesli Dinle 0

Gazetecilik, hakikatin peşinde koşmak yerine reyting, reklam geliri, müşteri ve siyasi menfaat hesaplarına teslim edildiğinde önce meslek ahlakı, ardından basın özgürlüğü kaybolur.

Bugün Türk medyasının yaşadığı en büyük sorunlardan biri de budur.

Bir televizyon kanalı susturuluyor, diğeri onun seyircisine göz dikiyor. Bir gazeteci baskıya uğruyor, meslektaşı dayanışma göstermek yerine ortaya çıkacak boşluktan kendisine ne kadar pay düşeceğini hesaplıyor.

Üstelik bütün bunlar demokrasi, özgürlük ve halkın haber alma hakkı adına yapılıyor!

Önce TELE1’in yayın hayatına yönelik müdahaleler gündeme geldi. Halk TV’nin bundan seyirci kazanacağı beklentisi tartışıldı. Ardından Halk TV üzerindeki baskılar karşısında Sözcü TV’nin dayanışmasının yeterliliği sorgulandı.

Burada asıl mesele, kimin ne kadar haber yaptığı değil, mesleki dayanışmanın ne kadar samimi olduğudur.

ŞİMDİ SIRA SOLCUMSU YAYIN KURULUŞLARININ HAYALLERİNDE!

Asıl dikkat çekmek istediğim başka bir kesim var.

CHP’nin çevresinde kendisine siyasi alan arayan, sosyal demokratlık ve solculuk iddiasıyla yayın yapan, izleyici kitlesi sınırlı kimi solcumsu yayın kuruluşları…

Büyük kanalların yaşadığı sıkıntılardan kendilerine fırsat çıkacağını düşünenler varsa onlara birkaç sözüm olacak.

Büyükler susturulursa seyirci bize gelir!

Onların boşalttığı alanı biz doldururuz!

Reklam gelirlerimiz artar, siyasi çevrelerde itibarımız yükselir!

Böyle bir beklentiye kapılanların sevinçleri kursaklarında kalacaktır.

Çünkü başkasının kaybından kendisine gelecek kurmaya çalışanların inşa edeceği şey özgür gazetecilik değil, fırsatçılıktır.

Solculuk, sosyal demokratlık, ilericilik ve özgürlükçülük yalnızca televizyon ekranlarında kullanılan sıfatlardan ibaret değildir.

Bu kavramların bir ahlakı, bir sorumluluğu, bir dayanışma kültürü vardır.

Dün emek dayanışmasından, hak mücadelesinden, özgürlükten söz edip bugün meslektaşının susturulmasından reyting beklemek hangi solculuğa sığar?

Hangi sosyal demokrat anlayış, rakibinin uğradığı haksızlığı kendi ticari fırsatı olarak görebilir?

Kusura bakmayın ama bunun adı solculuk değil, solculuk görüntüsü altında menfaatçiliktir!

İKTİDARI ELEŞTİRENLER ÖNCE KENDİ AHLAKLARINA BAKSIN!

İktidarı otoriterlikle, baskıcılıkla, hukuksuzlukla ve ahlaksızlıkla suçlayanların önce kendi davranışlarını sorgulaması gerekir.

Çünkü ahlak yalnızca rakibinizden talep edeceğiniz bir değer değildir.

Kendiniz için istediğiniz özgürlüğü, sevmediğiniz insanlar için de isteyebiliyorsanız demokratsınızdır.

Rakibinizin susturulmasına sevinmiyorsanız özgürlükçüsünüzdür.

Ama bir yandan basın özgürlüğü nutukları atıp diğer yandan meslektaşınızın kaybından kazanç bekliyorsanız ortada ciddi bir ahlak sorunu vardır.

En azından açıkça siyasi rakip olduğunu söyleyenlerin tavrı bellidir. Asıl tehlikeli olan, dayanışma görüntüsü altında fırsat kollayanlardır.

Timsah gözyaşları dökerek özgürlük savunuculuğu yapılamaz!

BUGÜN BAŞKASINA, YARIN SİZE!

Şunu özellikle kendilerini solcu olarak tanıtan küçük televizyonların ve solcumsu yayın kuruluşlarının yöneticilerine hatırlatmak isterim:

Bugün büyük televizyonların karşılaştığı baskılar karşısında sessiz kalıp onların seyircisine talip olabilirsiniz.

Fakat yarın sizin kapınız çalındığında, bugün dayanışma göstermediğiniz insanların sizin için mücadele etmesini nasıl bekleyeceksiniz?

Özgürlükler birer birer ortadan kaldırılırken sıranın kendisine gelmeyeceğini düşünenler, tarihin en eski yanılgısına düşerler.

Üstelik bu hesapları yapanlar bir başka gerçeği de unutuyor.

Seyirci, miras kalan bir mal değildir. Gazetecilik de boşalan dükkâna yeni müşteri toplama işi değildir.

İnsanlar güven duydukları, samimiyetine inandıkları, cesaretini ve ahlakını gördükleri gazetecileri takip ederler.

Bir kanalın susturulması, başka bir kanalın kendiliğinden itibar kazanacağı anlamına gelmez.

GAZETECİLİĞİN NAMUSU REYTİNGDEN BÜYÜKTÜR!

Kırk yılı aşkın gazetecilik ve siyasi mücadele hayatımda gördüğüm en acı gerçeklerden biri, insanların savundukları değerlerle menfaatleri karşı karşıya geldiğinde gerçek karakterlerinin ortaya çıkmasıdır.

Gazetecilik elbette ekonomik olarak ayakta kalmalıdır. Televizyonlar reklam alacak, izleyici kazanacak, rekabet edecektir.

Ancak rekabet başka, meslektaşının uğradığı haksızlıktan menfaat ummak başkadır.

Hele kendisini solcu, sosyal demokrat, halkçı ve özgürlükçü olarak tanımlayanların böyle bir beklentiye kapılması çok daha düşündürücüdür.

Benim itirazım siyasi görüşlere değil, ilkesizliğedir.

Son sözüm özellikle başkalarının susturulmasından kendisine alan açılacağını düşünen solcumsu yayın kuruluşlarına:

Komşunuzun evindeki yangına sevinmeyin. O yangın büyürse sizin evinizi de yakar!

Bugün başkasının kaybından reyting bekleyenler, yarın kendi kayıplarına sevinenleri gördüklerinde şaşırmasınlar.

Çünkü gazetecilikte en büyük iflas, bir televizyonun kapanması değil, gazetecilerin vicdanlarının kapanmasıdır.

Unutmayın, başkasının susturulmasından beslenenlerin sevinci uzun sürmez!

Bu Yazıyı Paylaş