Köşe Yazısı

12 Eylül öncesi Ülkü Ocaklarında olmak...

Adnan Hazır
Adnan Hazır
2 dk Sesli Dinle 0

12 Eylül 1980 öncesiydi… Bizim yuvamız, bizim fikri sığınağımız, bizim bilgi mektebimiz Ülkü Ocakları olmuştu. Oraya adım atmak, o manevi iklimi teneffüs etmek, seminerlerde yer almak, seminer vermek, sohbet etmek, kütüphanelerinde kitap okumak, tartışmak ve okuduklarımızı kardeşlerimizle paylaşmak… Hepsi tarifsiz bir mutluluktu. Okul sıralarında mücadele vermek, vatan sevgisini yüreğinde taşıyarak nice yerleri dolaşmak… İşte gerçek huzur, işte gerçek dava buydu. Acılarımızda dahi vakur olmak, dik durmak, metin olmak vardı .Dilimizde tekbir, kalbimizde yanan bir iman ve inanç ile aklımızda sırdaşlık ve dürüstlük vardı.

Ülkü Ocakları, yalnızca bir bina değil; bir inanç, bir karakter, bir millet sevdasıydı. Orada olmak, Türklük gururunu, İslam ahlakını, tarih şuuru ve vatan sevgisini iliklerine kadar hissetmekti. Her duvarda maneviyat kokusu, her sözde tarih vardı. Ocak, bir kardeşlik ocağıydı. Orada yalnızca dava arkadaşlığı değil, yürekten gelen bir ağabey-kardeş bağı kurulurdu. İnanın, o ortam gerçek bir dünyaydı hem ruhu besleyen hem fikri yoğuran bir dünyaydı.

O yıllarda bizden yaşça büyük olan nice abilerimiz vardı

Bu büyüklerimizin sohbetleri, bizlerin fikir dünyasını şekillendiren meşalelerdi. Her biri üzerimizde bir hak, her biri gönlümüzde bir iz bıraktı.

Yine yol ve gönül arkadaşlarımız vardı.

Onlarla lisede, cadde ve sokaklarda omuz omuza olduk ve birlikte yürüdük.

Bazı isimleri sadece duyar ya da az görürdük; ama onların varlığı bile içimizde heyecan uyandırırdı: 

Ve her mahallemizden ve köyümüzden bir başka yiğit doğardı. Her biri, başka bir gönülde ülkücülüğü tutuşturur, başka bir meydanda mücadeleyi başlatırdı.

Her ülkücü, bir kıymetli değerdi. Her biri, bir diğerinin öz kardeşiydi. Güven vardı, sevgi vardı, saygı vardı. Rol yapmak yoktu; her şey samimiydi. Hem merhametle kuşanmıştık hem cesaretle silahlanmıştık. Her duygumuz hakikiydi.

Seminerlerde aklımız, çağları aşan bir inancın ufkundaydı. Konularımız sadece ideoloji değil, bir medeniyet tasavvuruydu: Emperyalizm, komünizm, faşizm, Siyonizm ve kapitalizme karşı fikirle, imanla ve irfanla mücadele…

Türk Cihan Hâkimiyeti Mefkûresi, Tarım Kentleri Projesi, 9 Işık Doktrini, "Devlet Ebed Müddet" ülküsü, milli eğitimde reform, Türklük ve tarih şuuru, coğrafyamızda yaşanan gelişmeler ve tehditler, işçinin fabrikaya ortak edilmesi, ilmihal dersleri, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) kutlu hayatı…

Hepsi bir mefkûre meclisinin gündemiydi.

Zamanı geri sarmak mümkün olsaydı...

Hiç düşünmeden, hiç tereddüt etmeden yeniden Ülkü Ocakları'nda olmak isterdim.

O yiğitleri, o kahraman gönülleri bir kez daha tanımak, aynı sofrada dua etmek, aynı seminerde fikre omuz vermek isterdim.

Ve bizlere bu mübarek yolu açan, Türk milletinin bağrına ülkü ateşini düşüren Başbuğumuz Alparslan Türkeş’i bir kez daha rahmetle, minnetle ve hasretle anıyorum.

Ruhu şâd, mekânı cennet, Peygamber Efendimize komşu olsun.

Âmin.

Bu Yazıyı Paylaş