Asıl Operasyon Muhalefetin İçine Yapılıyor!
Siyasette bir insanı tanımak istiyorsanız, nutuklarına değil; gündemine bakın. Çünkü insanın neyi konuştuğu kadar, neyi konuşmadığı da kim olduğunu ele verir.
Türkiye belki de son yılların en ağır ekonomik buhranlarından birini yaşıyor. Emekli geçinemiyor, gençler umutlarını valizlere koyup yurt dışına çıkmanın hesabını yapıyor, esnaf kepenk kapatmamak için direniyor, çiftçi ürettiğinden kazanamıyor.
Peki bazı siyasetçiler ve sözde kanaat önderleri ne yapıyor?
Onlar, yıllar önce kapanmış parti içi hesaplaşmaları yeniden açıyor. Millet ekmeğin peşindeyken onlar eski defterlerin tozunu alıyor.
Bunun adına siyaset denmez.
Bunun adına milletin gündeminden kaçmak denir.
Daha da ağırını söylemek gerekirse, farkında olarak ya da olmayarak başkalarının senaryosunda figüranlık yapmaktır.
Çünkü siyasette en tehlikeli insanlar, ihanet ettiğini bilenler değil; kime hizmet ettiğinin farkında olmayanlardır.
Bir insanın niyetini anlamak için tek bir soru yeterlidir:
Yaptığı iş en çok kimin işine yarıyor?
Siyasette cevap çoğu zaman oradadır.
Milli hafızası olmayanların öfke hafızası çok güçlü olur. Onlar yıllar önce yaşadıkları kişisel kırgınlıkları dava diye pazarlamaya çalışırlar. Oysa davalar kinle değil, akılla yürür.
Dertleri üzüm yemek değildir.
Bağcıyı dövmekten keyif alırlar.
Kendi emeğiyle, fikriyle ve mücadelesiyle gündem olamayanlar ise operasyonların gönüllü aparatına dönüşür. Çünkü üretmek emek ister; yıkmak ise yalnızca öfke.
Türkiye’nin yakın siyasi tarihi bunun örnekleriyle doludur.
Ne zaman muhalefet yükselişe geçse…
Ne zaman toplumda yeni bir umut doğsa…
Ne zaman iktidarın gerçek sorunlar karşısında hesap vermesi gerekse…
Birileri düğmeye basıyor.
Bir anda eski kavgalar servis ediliyor.
Eski fotoğraflar dolaşıma sokuluyor.
Eski hesaplar yeniden açılıyor.
Sosyal medya linçleri başlıyor.
Ve muhalefet, iktidarı konuşacağı yerde birbirini konuşmaya başlıyor.
Bundan daha başarılı bir siyasi mühendislik olabilir mi?
Üstelik bunu yapanların bir kısmı hâlâ kendilerini “muhalif” zannediyor.
Oysa siyasette önemli olan kime kızdığınız değil, kime hizmet ettiğinizdir.
Bugün Cumhur İttifakı’nın içinde elbette görüş ayrılıkları vardır. Ancak bunların kamuoyu önünde birbirini yiyen bir tabloya dönüşmesine izin verilmiyor.
Muhalefette ise en küçük fikir ayrılığı günlerce köpürtülüyor.
Neden?
Çünkü birbiriyle kavga eden muhalefet, iktidarın en büyük konfor alanıdır.
Kendi içinde enerjisini tüketen bir muhalefet, millete umut olamaz.
İşte tam da bu yüzden fitne, siyasi tarihin en ucuz ama en etkili silahıdır.
Kurşun sıkmadan cephe dağıtırsınız.
Mahkeme kurmadan insanları mahkûm edersiniz.
Delil göstermeden itibarsızlaştırırsınız.
Sonra da kenara çekilip olup biteni seyredersiniz.
Türkiye’nin artık buna tahammülü yoktur.
Bu millet siyasetçilerin şahsi hesaplaşmalarını finanse etmek için vergi ödemiyor.
Bu millet, çocuklarının geleceğini kurtaracak siyaset istiyor.
Muhalefetin en büyük düşmanı iktidar değildir.
Muhalefetin en büyük düşmanı; egosunu dava zannedenler, kişisel hırsını memleket meselesi gibi sunanlar ve farkında olmadan fitnenin taşıyıcılığına soyunanlardır.
Unutulmamalıdır ki tarihte nice devletler dışarıdan gelen saldırılarla değil, içeriden büyütülen ihtiraslarla yıkılmıştır.
Bugün yapılması gereken geçmişin öfkelerini taşımak değil, geleceğin Türkiye’sini inşa etmektir.
Çünkü siyaset intikam sanatı değildir.
Siyaset, millet adına sorumluluk alma sanatıdır.
Ve unutmayın…
Düşman bazen karşınızda değil, size sürekli dönüp arkanızdakini gösterendir.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
