Köşe Yazısı

Avrupa Birliği İçin Bir İlerleme Raporu Yazmanın Zamanı Gelmedi mi?

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Avrupa Birliği yıllardır Türkiye hakkında raporlar hazırlıyor. Demokrasi, hukuk, insan hakları ve özgürlükler konusunda tavsiyelerde bulunuyor, eleştiriler yöneltiyor, hatta zaman zaman doğrudan siyasi yönlendirmeler yapmaya kalkışıyor. Peki hiç düşündük mü? Acaba biz de Avrupa Birliği için bir ilerleme raporu hazırlasak ortaya nasıl bir tablo çıkar?

Öncelikle insan hakları kavramının Avrupa tarafından nasıl kullanıldığına bakmak gerekir. İnsan hakları evrensel bir değerdir. Ancak Avrupa’nın uygulamalarına baktığımızda bu kavramın çoğu zaman siyasi çıkarlar doğrultusunda eğilip büküldüğünü görüyoruz. İşlerine geldiğinde insan hakları en yüksek sesle savunuluyor, işlerine gelmediğinde ise aynı haklar görmezden gelinebiliyor.

Irak’ta, Afganistan’da, Libya’da yaşanan insanlık dramları karşısında sessiz kalanlar, Akdeniz’in sularında hayatını kaybeden binlerce göçmen konusunda yıllarca etkili çözümler üretemeyenler, bugün insanlığa vicdan dersi vermeye çalışıyor. Avrupa’nın birçok ülkesinde yükselen yabancı düşmanlığı, İslam karşıtlığı ve ayrımcı politikalar ise çoğu zaman görmezden geliniyor.

Daha da ilginci, özgürlük kavramını en çok kullanan yapıların başında gelen Avrupa Birliği, milyonlarca insanın önüne vize duvarları örerek dolaşım özgürlüğünü fiilen sınırlandırıyor. Kendi vatandaşları için kutsal saydıkları hakları başkalarına tanımamakta hiçbir sakınca görmüyorlar. Bir Türk iş insanı, akademisyen, öğrenci veya turist aylarca evrak toplamak zorunda bırakılırken, buna özgürlükler dünyası adı veriliyor.

Tarih kitaplarını açıp baktığımızda da manzara çok farklı değildir. Afrika’nın zenginliklerini sömüren, Asya’nın kaynaklarını kontrol eden, Ortadoğu’nun sınırlarını cetvelle çizen ve milyonlarca insanın kaderini belirleyen emperyal politikaların önemli bir kısmı Avrupa merkezlidir. Bugün yüksek refah seviyesinin arkasında yalnızca bilim ve teknoloji değil, yüzyıllar boyunca biriktirilmiş sömürge mirası da bulunmaktadır.

Asıl sorun ise bütün bunların son derece şık ambalajlarla sunulmasıdır. Demokrasi, özgürlük, insan hakları ve evrensel değerler gibi kimsenin itiraz edemeyeceği kavramlar üzerinden oluşturulan söylemler, çoğu zaman siyasi ve ekonomik çıkarların üzerini örten bir perde görevi görmektedir. Böylece insanlık, güzel sloganlarla süslenmiş politikaların gerçek sonuçlarını görmekte zorlanmaktadır.

Elbette Türkiye’nin de eksikleri vardır. Hiçbir ülke kusursuz değildir. Ancak eleştiri hakkını sürekli kendisinde görenlerin önce kendi aynalarına bakmaları gerekir. Belki de artık Avrupa Birliği’nin Türkiye için hazırladığı raporlara cevap vermekten çok, Avrupa Birliği’nin demokrasi, insan hakları, göç politikaları, sömürge geçmişi ve çifte standartları üzerine kapsamlı bir ilerleme raporu hazırlamanın zamanı gelmiştir.

Çünkü gerçek demokrasi, başkalarını sorgulamadan önce kendini sorgulayabilme cesaretidir.

Bu Yazıyı Paylaş