Bayram Gelmiş Neyime
Eskiden…
Bayram gelmeden önce kalp hazırlanırdı.
Evler değil sadece, içimiz temizlenirdi.
Şimdi…
Evler hazır, sofralar kurulu…
Ama kalpler dağınık.
Bayram gelmiş…
Neyime?
Çünkü artık bayram, takvimden geliyor.
İnsandan değil.
Ve biz…
Fark etmeden büyüttük içimizdeki “filleri”.
Görmezden geldiklerimizle,
duymadıklarımızla,
sustuklarımızla…
Her susuş bir adım oldu,
her kayıtsızlık bir ağırlık.
Filler büyüdü.
Fiiller sustu.
Konuşmamız gereken yerde sustuk,
durmamız gereken yerde geçtik,
bakmamız gereken yerde gözümüzü çevirdik.
Ve sonra…
Bir akşam…
Yatsıya yakın bir vakitte…
Hâlâ bir yerlerde samimiyetin kaldığını hatırlatan bir kapı çaldı.
Telefon etmeden geldi.
Kapıyı açtım…
Karşımdaydı.
Sevindim.
Sarıldım.
Ama o sarılmanın içinde bir boşluk vardı.
Ağlayamayan bir insanın sessizliği…
Gözlerinde, içine çökmüş bir karanlık.
Bir kara delik gibi.
“Aycan…” dedim.
Kahven var mı?
Biliyordum.
Bu, kahve isteği değildi.
Bu, içinden taşanı tutma çabasıydı.
On yıldır…
Oğlu cezaevindeydi.
Bir nefes aldı.
Derin…
Yorulmuş bir nefes.
Gidecek misin?dedim.
“Görmeye… Bayram ya…
Durdu.
Yüzü değil, içi konuştu:
Bayram gelmiş neyime…
Artık ciğerimden kan kokusu geliyor.
Madden, manen bittim.
İnancım uçurumun kenarında…
O an…
Sanki üzerimden kaynar su döküldü.
Ne teselli edebildim,
ne susturabildim zamanı.
Sadece içim titreyerek,
aynı cümleyi fısıldayabildim:
Bayram gelmiş…
Neyime…
İşte o an sarsıldım.
Bayram, herkes için aynı gün değil
Aynı saat, aynı ezan…
Ama herkesin içinde başka bir karanlık var.
Biz dışarıda bayramı konuşurken,
birileri içeride acıyı sayıyor.
Ve biz…
Hâlâ “iyi bayramlar” diyebiliyormuşuz.
Filler…
Sadece meydanlardan geçmiyor artık.
İnsanların hayatından geçiyor.
Adaletin üzerinden geçiyor.
Umutların üzerinden geçiyor.
Ve en kötüsü…
Biz izliyoruz.
Fiiller suskun.
Cümleler eksik.
Vicdan yarım.
Eskiden derdik ki:
Bayramlar birleştirir.
Şimdi…
Acılar bile yalnız yaşanıyor.
Bir annenin içindeki yangın,
hiçbir sofraya sığmıyor.
Bir insanın inancı uçurumun kenarına gelmişken,
hangi bayramdan söz edebiliriz?
Ve biz…
Her bayram biraz daha eksiliyoruz.
İnancımızdan,
sabırdan,
birbirimizden…
Ama yine de…
İçimizde hâlâ sönmeyen bir yer var belki.
Bir kapı…
Tam kapanmamış.
Bayram sadece takvimle gelmesin…
Gönüllere gelsin.
Mesajlara sığmadan,
yazılarda kalmadan…
Gelir mi bayramlar…
Kim bilir…
Belki bir gün…
Filler durur,
fiiller yeniden konuşur.
Ve o gün…
Hiç kimse,
“Bayram gelmiş neyime” demez.
Ama bugün…
Bir yerde bir anne,
hâlâ o cümleyi kuruyor.
ÜZGÜNÜM...
Her birinizi saygıyla selâmlıyor Ramazan bayramınızı kutluyorum...
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar
- Sultan Eroğlu
"Bayram gelmiş neyime?" Sanırım bu ara en çok sorulan soru olabilir... Kaleminiz daim olsun
- Sultan Dinçer
Yüregine saglık canım çok güzel bir yazı olmus yıne bayram gelmiş neyıme
- Sedat Türe
İçten, şiirsel, duygu dolu, çevresel farkındalıkla bezenmiş, diğergamlık örneği güzel bir makale. Bam telimize dokunan bir mesaj. Hürmetle. Hissttiğimiz bayramlar olması temennisiyle..
