Bir İllüzyonun Anatomisi: Darbeler, Konfor ve Çöküş
Bugün Türkiye’de ve Orta Doğu’da, özellikle İslam coğrafyasında yaşanan hiçbir büyük kırılma tesadüf değildir. Darbelerden iç savaşlara, ekonomik çöküşten ahlaki erozyona kadar ne yaşandıysa, arkasında Amerikan politikalarının izleri vardır.
Bugün Türkiye’nin içine sürüklendiği ekonomik, toplumsal ve ahlaki tabloyu yalnızca “yanlış yönetim”, “kötü kadrolar” ya da “talihsizlikler” ile açıklamak mümkün değildir. Bu coğrafyada yaşananlar, uzun vadeli ve planlı bir stratejinin ürünüdür. Türkiye de bu büyük planın dışında tutulmamış, aksine merkez ülkelerden biri olarak hedef alınmıştır.
Türkiye’de yapılan bütün darbelerin hamisinin Amerika olduğu artık tartışmalı bir konu değildir. Ancak 12 Eylül 1980, diğer darbelerden farklı olarak sadece bir iktidar değişikliği değil; Türkiye’nin ruhuna vurulmuş kalıcı bir darbedir.
12 Eylül’ün verdiği zarar öylesine derindir ki, bugün hâlâ bunun enkazı üzerinde yaşamaktayız. Siyaset yeniden dizayn edilmiş, toplum itiraz etmeyi unutmuş, devlet ile millet arasına onarılması zor bir mesafe girmiştir. Bu darbe, Türkiye’nin direnç mekanizmalarını felç etmiş; düşünmeyi, sorgulamayı ve karşı durmayı tehlikeli hale getirmiştir.
12 Eylül’den sonra iktidara gelen bütün yönetimler —isimleri, sloganları ve iddiaları farklı olsa da— aynı ana çerçevenin dışına çıkamamıştır. Topluma sunulan şey adalet, hukuk ya da özgürlük değil; konfor illüzyonu olmuştur.
“Çalış, tüket, borçlan ve sus.”
Herkes zengin olacağını sandı. Herkes her şeye sahip olabileceğine inandırıldı. Kredi kartları, tüketim kültürü, vitrin hayatları ve sahte refah algısı üzerinden toplum adeta uyuşturuldu. Bu bir refah politikası değil, bilinçli bir oyalama ve susturma stratejisiydi.
Sonuç ortadadır:
Fakirlik arttı, enflasyon kalıcı hale geldi, orta sınıf yok oldu, gelir adaletsizliği derinleşti. Ama belki de en tehlikelisi, toplumun adaletsizliğe alışması oldu.
Bugün geldiğimiz noktada sadece ekonomi çökmüş değildir. Değerler de çökmüştür.
İslami değerler içi boşaltılmış sloganlara dönüştürülmüş, millî değerler siyasal çıkarların malzemesi yapılmıştır. Daha da vahimi, yıllarca eleştirdiğimiz sosyalist, komünist ya da liberal değerlerin bile anlamı kalmamıştır. Ahlakın, ilkenin, ölçünün olmadığı bir düzene savrulduk.
Bugün elimizde kalan tablo nettir:
Talan, hırsızlık, soygun ve bunların normalleşmesi.
Şimdi Amerika’da Epstein Adası tartışılıyor. Güç, para ve sapkınlık ilişkilerinin nasıl küresel bir ağ kurduğu, birer birer ortaya saçılıyor. Peki gerçekten şaşırıyor muyuz?
Daha önce Türkiye’de, örneğin Habertürk televizyonu üzerinden konuşulan iddialar neydi? “Orada ne fark vardı?” sorusu boşuna mı soruldu?
Asıl mesele şudur:
Henüz bilmediklerimiz ortaya çıktığında ne yaşayacağız?
Hangi kutsallarımızın birer vitrin olduğunu göreceğiz?
Hangi şoklara hazır değiliz?
Türkiye’nin bugün geldiği nokta bir kader değildir. Bir halkın yetersizliği hiç değildir. Bu, darbelerle diz çöktürülen, konforla uyutulan, değerleri tek tek sökülen bir toplumun getirildiği yerdir.
Gerçekle yüzleşmeden bu çöküş durmaz.
Sorunu sadece bugünün iktidarına ya da muhalefetine indirgemek de çözüm değildir. Çünkü mesele kişiler değil, kurulan ve hâlâ işleyen düzendir.
Ve o düzen, bütün çıplaklığıyla karşımızda durmaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
Yorumlar
- Alp Demir
Size katılmıyorum. Uzun vadeli ve planlı bir strateji yapabilenlerle yapamayanlar arasındaki farktır bu. Geçmişte bir devlet planlama teşkilatımız vardı. Onu bile kaldırdılar. ABD bunu kaldıracaksın mı dedi, hayır. Bütün suçu dış güçlere atmanın kolaycılığı iflas etmiştir. 'Fakirler çalmayı bilmedikleri için fakirdirler' diyebilen bir CB'niz varsa, zaten çalmamak ayıp olur değil mi.? Benim memurum işini bilir diyen biri vardı bir zamanlar. Bunları onlara ABD mi söyletiyordu. Yapmayın. Her ay sonunda Tüik'in yalan enflasyonunu ABD mi hesaplatıyor. Hayır. Şeytan her daim bir teklif ile gelir, onun işi budur. Bizim görevimiz ise bunu anlayıp uymamaktır değil mi? Yoksa Tanrı şeytanı hiç yaratmazdı. Her şey güllük gülistanlık olurdu. Yok öyle dünya. Onlar uzun vadeli stratejik plan yapıyorsa, sen daha iyisini yapacak ve onların planlarını suya düşüreceksin. Bunu yapabilmek için de oy uğruna ahlaksızlığa, adaletsizliğe göz yummayacaksın. Dünya böyle işliyor. Kazananlar ve kaybedenler. Adamlar hala Atilla'yı konuşuyor, Atatürk'ü konuşuyor. Demek istenince oluyormuş. Yapamayanların mazeretlerinden usandık. Yapamayan bir zahmet o koltukları terk etsin.
