Köşe Yazısı

Çifte Standartların Gölgesinde: Galip Öztürk Örneği

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Türkiye’nin son yıllarda iş dünyasında yaşadığı en dikkat çekici çelişkilerden biri, iş insanı Galip Öztürk’e karşı uygulanan çifte standarttır. Gürcistan’da yaptığı büyük yatırımlarla hem ekonomik hem de sosyal alanda ciddi bir etki yaratan Öztürk’e yönelik operasyonlar ve entrikalar artık herkesin malumu. Ancak daha dikkat çekici olan, Türkiye’de bazı gazetecilerin onu “kumarhane paralarıyla büyüyen bir imparatorluk” şeklinde sunmaya çalışmasıdır. Bu tavır, sadece Öztürk’ün şahsına değil, aynı zamanda Türkiye’nin yurtdışındaki iş dünyası imajına da zarar vermektedir.

Şunu sormak gerekir: Öztürk neden bu kadar farklı bir muameleye maruz kalıyor?

Yaptığım araştırmalarda Öztürk’ün kumarhane işletmediğini, sadece inşa ettiği binaların altındaki mekânları kiraya verdiğini görüyoruz. Buna rağmen, kamuoyunda “kumarhane sahibi” gibi sunulması, hakikatin nasıl çarpıtıldığının göstergesi. Oysa aynı dönemde Kıbrıs’ta sayısız kumarhane işleten Besim Tibuk, ya da milli piyango ve benzeri birçok kumar işini yöneten Demirören Grubu, “saygın işadamları” olarak takdim ediliyor.

Kaldı ki Galip Öztürk’ün zenginliğini Türkiye’de çok başarılı organizasyonlar ve yatırımlarla geliştirdiğini söylemek abartılı bir yaklaşım olmaz. Neredeyse bölgesel bir marka haline gelen ve uluslararası ölçekte de bilinirliğe kavuşan Metro Turizm, bu başarının en somut örneklerinden biridir. Yan kuruluşlarıyla birlikte Çeltik Çikolata Fabrikası, Van Et ve daha birçok işletmeyi başarıyla yöneten bir holdingin sahibidir. Bunun yanı sıra oteller zinciri ve inşaat yatırımları da onu büyütmeye yeter de artar bile. Şu unutulmamalı: Her zengini tartışmalı hale getirdiğimizde, Türkiye’de tartışılmayacak tek bir isim dahi bulamayız.

Burada mesele sadece bir kişinin itibarı değil; mesele Türkiye’nin iş dünyasına bakışında oluşan çifte standarttır. Devlet ve medya, kimine dokunmazken kimine karşı linç kültürünü besliyor. Halbuki siyasal iktidarın asli görevi, her Türk vatandaşına –hangi siyasi görüşten ya da hangi kişisel tercihten olursa olsun– sahip çıkmaktır.

Galip Öztürk’ün Gürcistan’da hayırseverliği ile tanındığını, toplumda saygın bir yer edindiğini ve bu yönüyle “iyi bir Türk imajı” çizdiğini herkes biliyor. Onun özel hayatı üzerinden yapılan magazinleşmiş haberler ise sadece kişisel itibarı değil, Türkiye’nin uluslararası iş dünyasındaki imajını da zedeliyor. Bugün yurtdışına yatırım yapmayı düşünen herhangi bir Türk iş insanı, bu örnekten cesaret değil, kaygı duyar hale geliyor.

Unutmamak gerekir: Yabancı bir ülkede Türk vatandaşının başarısızlığına ya da itibarsızlaştırılmasına sevinmek, aslında Türkiye’nin başarısına gölge düşürmektir. Eğer Türkiye, güçlü bir ülke olacaksa bunun yolu vatandaşının yanında durmaktan geçiyor.

Ve son söz: Türkiye devleti, kendi değerlerine ve yetiştirdiği iş insanlarına sahip çıkmakla yükümlüdür. Onları sadece içeride değil, dışarıda da korumak; itibarlarını karalamaya yönelik girişimlere karşı dimdik durmak zorundadır. Çünkü bir vatandaşına sahip çıkmayan devlet, aslında kendi geleceğine de sahip çıkamaz.

Bu Yazıyı Paylaş