Köşe Yazısı

Efendiler!

Asu Saydam Atasoy
Asu Saydam Atasoy
2 dk Sesli Dinle 3

"Hey efendi, izin ver de gideyim..." demiş Karacaoğlan.

Ben de bugün benzer bir ricada bulunuyorum:

"Hey efendiler, izin verin de oyum verdiğim yerde kalsın."

Bu ülkede vatandaş olmak bazen gerçekten ilginç bir deneyime dönüşüyor.

Marketten aldığınız bir ürün ayıplı çıkarsa iade hakkınız var. İnternetten verdiğiniz sipariş beklentinizi karşılamazsa cayma hakkınız var. Hatta yanlışlıkla başlattığınız bir aboneliği bile birkaç tıkla iptal edebiliyorsunuz.

Ama iş siyasete gelince, nedense vatandaşın en temel tercihi olan oy hakkı konusunda bambaşka kurallar işliyor.

Ben oyumu bir partiye veriyorum. Bir dünya görüşüne, bir siyasi çizgiye, bana anlatılan ilkelere, vaatlere ve siyasi iddiaya güveniyorum. Çoğu zaman sadece bir isme değil; temsil ettiğini söylediği fikre oy veriyorum.

Sonra bir bakıyorum, benim oy verdiğim siyasi temsilci başka bir partide.

Üstelik bu durum öyle doğal, öyle olağan bir siyasi süreçmiş gibi anlatılıyor ki insan bir an kendisinden şüphe etmeye başlıyor. Acaba seçim günü yanlış pusulayı ben mi gördüm, yanlış sandığa mı gittim diye düşünüyor.

Hayır efendim.

Ben oyumu emanet ettim, devretmedim.

Eğer geçeceğiniz siyasi partiye oy vermek isteseydim, sandıkta zaten onu tercih ederdim. Benim tercihim, seçimden sonra yapılan siyasi güncellemelerle otomatik olarak başka bir pakete geçirilmiş gibi kabul edilemez.

Elbette insanlar fikir değiştirebilir. Siyasetçiler de değiştirebilir. Buna kimsenin itirazı yok. Ancak unutulan çok önemli bir gerçek var: Değişen sizin siyasi tercihiniz olabilir; benim oyum değil.

Demokrasinin özü, seçmenin iradesine duyulan saygıdır. O irade, seçimden sonra siyasetçinin kişisel tasarrufuna bırakılmış sınırsız bir yetki belgesi değildir. Çünkü seçmen, temsilciye kayıtsız şartsız kullanım hakkı değil, belirli bir siyasi anlayışı temsil etme görevi verir.

Bu nedenle artık ciddi biçimde tartışılması gereken bir hukuki düzenlemeye ihtiyaç olduğunu düşünüyorum. Seçildiği siyasi partiden ayrılıp başka bir siyasi partiye geçen kişinin, yeniden seçmenin karşısına çıkması demokratik meşruiyet açısından değerlendirilmelidir. Madem siyasi tercih değişmiştir, o halde milletin onayı da yeniden aranmalıdır.

Çünkü artık gerçekten bu ülkede nereye dönsek ayrı bir tuhaflıkla karşılaşıyoruz.

Sabah uyandığımızda döviz kurunu, hava durumunu ve hangi siyasetçinin hangi partide olduğunu ayrıca kontrol etmek zorunda kalıyoruz. Siyasi gündem öyle hızlı değişiyor ki, bazen vatandaşın hafızası değil, takip sistemi yetersiz kalıyor.

Yakında seçim pusulalarının altına da küçük bir not düşülürse hiç şaşırmayacağım:

"Bu tercih seçimden sonra farklı siyasi içeriklerle güncellenebilir.Görseller temsilidir."

Saygıyla selamlıyorum 

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Sedat Türe

    Makalenin siyasi omurgasını demokratik meşruiyet tartışması oluşturmakta. Yazarımız, modern demokrasilerin en temel sorunu olan emredici vekalet (seçmenin vekile kesin talimat vermesi) ile serbest vekalet (vekilin seçildikten sonra tümüyle özgürleşmesi) arasındaki çatışmaya değinmektedir. Bu duyarlı, esprili ve akıcı yazı için çok teşekkürler..

  • Sultan Eroğlu

    O kadar doğru bir serzeniş ki, hepimizin hislerine tercüman olmuşsun. Kalemine yüreğine sağlık arkadaşım

  • Elif Aldatmaz

    Siyasetin de bir ahlaki olmalı kesinlikle katılıyorum

Bu Yazıyı Paylaş