Enerji Tesislerine Vurmak Savaş Değil, Bütün Dünya Ülkelerinin Hayat Damarını Kesmektir
Dünyada savaşların şekli değişti. Eskiden savaş denince akla cephe gelirdi, asker gelirdi, tank gelirdi, tüfek gelirdi. Şimdi ise savaşlar cephede başlamıyor, enerji tesislerinde başlıyor. Petrol rafinerileri, doğalgaz hatları, elektrik santralleri vuruluyor. Çünkü modern dünyada bir ülkenin gücü sadece ordusuyla ölçülmüyor. Bir ülkenin gerçek gücü enerjisidir. Enerji varsa hayat vardır, enerji yoksa hayat durur. Elektrik olmazsa hastaneler çalışmaz, su arıtma çalışmaz, fabrikalar üretim yapamaz, ulaşım durur, internet durur, bankalar durur. Yani enerji tesisini vurmak aslında bir ülkenin ordusunu değil, doğrudan doğruya hayatını vurmak demektir. Bu yüzden enerji tesislerine yapılan saldırı sıradan bir askeri saldırı değildir. Bu, bir ülkeyi savaşmadan çökertme yöntemidir.
Enerji tesisleri vurulduğunda sadece o ülke zarar görmez. Petrol fiyatı yükselir, doğalgaz fiyatı yükselir, elektrik pahalanır, ulaşım pahalanır, gıda pahalanır. Sonuç olarak bütün dünyada enflasyon artar, fakirlik artar, sosyal huzursuzluk artar. Yani bir petrol tesisine atılan bomba sadece düştüğü yerde patlamaz. O bomba dünyanın her ülkesinin mutfağında patlar. Çünkü enerji fiyatı arttığı zaman iğneden ipliğe her şeyin fiyatı artar. Bugün dünyada yaşanan ekonomik sıkıntıların büyük bir kısmının sebebi enerji maliyetleridir. Enerji pahalıysa hayat pahalıdır.
İran’ı vurduklarını zannedenler aslında sadece İran’ı vurmuyor. Bütün dünyayı vuruyorlar, hatta farkında olmadan kendi bacaklarına da sıkıyorlar. Çünkü enerji fiyatları yükseldiği zaman bundan en çok etkilenecek olan ülkelerden biri de Amerika ve Avrupa’dır. Lükse, konfora, ucuz enerjiye ve rahat yaşama alışmış toplumlar enerji pahalandığında bunu çok daha ağır hisseder. Benzin fiyatı arttığında, elektrik fiyatı arttığında, ısınma maliyetleri arttığında, gıda fiyatları yükseldiğinde en büyük darbe orta sınıfa ve çalışan kesime gelir. Bu durum zamanla refahın düşmesine, yaşam kalitesinin gerilemesine, sosyal huzursuzlukların artmasına sebep olur. Yani kısa vadede savaş kazanan gibi görünen ülkeler bile uzun vadede ekonomik ve sosyal olarak büyük zarar görür. Modern dünyada savaş artık sadece cephede kaybettirmez, ekonomide kaybettirir, refahta kaybettirir, yaşam kalitesinde kaybettirir.
İşin daha acı tarafı ise son yıllarda savaşların sadece askerler arasında yapılmıyor olmasıdır. İnsanlığını kaybetmiş bir dünya düzeni ortaya çıkıyor. Hastaneler bombalanıyor, çocuklar bombalanıyor, kadınlar bombalanıyor, sivil yerleşim yerleri bombalanıyor. Bunun son yıllardaki örneklerini gördük. Önce Rusya–Ukrayna savaşında gördük, sonra İsrail’in Gazze’de yaptıklarında gördük, şimdi daha büyük bir çatışma alanına doğru gidildiğini görüyoruz. Dünyada artık hukuk yok, ölçü yok, merhamet yok. Uluslararası hukuk dediğimiz şey güçlü olanın istediğini yaptığı, zayıf olanın sadece izlediği bir düzen haline geldi. Bir zamanlar savaşın bile bir hukuku vardı, şimdi savaşın bile hukuku kalmadı. Bu durum sadece bölge ülkeleri için değil, bütün insanlık için çok tehlikeli bir gidiştir. Çünkü hukuk biterse güç konuşur, güç konuşursa adalet susar, adalet susarsa dünya yaşanacak bir yer olmaktan çıkar.
Savaşlarla ilgili çok romantik bir söz vardır: “Savaşın kazananı olmaz.” Bu söz kulağa hoş gelir ama gerçeği tam anlatmaz. Savaşlarda bazı ülkeler kaybeder ama bazı ülkeler çok büyük paralar kazanır. Petrol fiyatı yükselince petrol satan ülkeler kazanır. Silah satışı artınca silah üreten ülkeler kazanır. Enerji krizi çıkınca enerji rezervi olan ülkeler kazanır. Kriz olunca büyük finans kuruluşları kazanır. Yani dünya yanarken birileri para kazanıyorsa, orada sadece savaş yoktur, büyük bir ekonomik mücadele de vardır.
Ortadoğu’nun neden yıllardır karışık olduğunu anlamak için haritaya bakmak yeterlidir. Bu coğrafyada petrol var, doğalgaz var, altın var, maden var, deniz yolları var, ticaret yolları var. Dünyanın en değerli yer altı kaynakları bu bölgede. Tarihe bakın, Osmanlı yıkıldıktan sonra bu coğrafyada neden huzur hiç olmadı? Çünkü enerji burada. Dünyayı yönetenler haritaya bakarken sınırları görmez, petrol sahalarını görür, doğalgaz hatlarını görür, limanları ve ticaret yollarını görür. Devletler bazen ideoloji için değil, enerji ve ticaret yolları için savaşır. Tarihte bunun yüzlerce örneği vardır.
Bugün dünyada asıl savaşın cephede olduğunu zannedenler büyük resmi göremiyor. Asıl savaş petrol kuyularında, doğalgaz boru hatlarında, limanlarda, ticaret yollarında, bankalarda ve para sisteminde yapılıyor. Tanklar, füzeler, uçaklar sadece görünen kısmıdır. Asıl savaş enerji savaşıdır, ekonomi savaşıdır, sistem savaşıdır. Artık bir ülkeyi işgal etmek eski yöntemdir. Yeni yöntem, o ülkenin enerjisini vurmak, ekonomisini çökertmek, halkı fakirleştirmek, sonra o ülkeyi masada istediğin noktaya getirmektir.
Enerji giderse ekonomi çöker, ekonomi çökerse işsizlik artar, işsizlik artarsa sosyal huzursuzluk başlar, huzursuzluk başlarsa ülke karışır. Yani enerji tesislerini vurmak bir askeri hedefi vurmak değildir. Bir ülkenin geleceğini vurmaktır. Bu yüzden modern dünyada savaşlar artık toprak almak için değil, enerjiye, paraya ve sisteme hakim olmak için yapılıyor.
Ve artık şunu çok net görmek gerekiyor: Dünya ülkeleri cephede savaşmıyor, enerji hatlarında ve finans sisteminde savaşıyor. Bu savaşı kazananlar toprak kazanmıyor, sistem kazanıyor. Kaybedenler ise sadece savaşan ülkeler olmuyor, bütün dünya halkları fakirleşiyor. Dünyada değişen savaş düzenini anlamadan, bugün yaşanan hiçbir olayı doğru yorumlamak mümkün değildir. Çünkü artık savaşlar silahla değil, enerjiyle, ekonomiyle ve sistemle kazanılıyor.
#savaş #enerji #ekonomi #askerihedef #finans
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
