Fısıltı Siyaseti: İki Kuş Vuran Taş
Türkiye’de muhalefetin parçalı hâli artık sadece bir zafiyet değil, planlı bir stratejinin parçası gibi görünüyor. Kaos, sadece muhalefeti zayıflatmakla kalmıyor; olası iktidar değişimine cesaret edebilecek her adayın da üzerine gölge düşürüyor. Bu tablo, “bir taşla iki kuş” politikasıyla özetlenebilir: Hem muhalif cepheyi dağıtmak hem de toplumun değişim isteğini korkuyla terbiye etmek.
Özellikle kritik seçimlerin yaklaşmadığı dönemlerde bile “fısıltı siyaseti” tıkır tıkır işliyor. Kulaktan kulağa yayılan söylentiler, kamuoyundan önce adayların sinir uçlarını hedef alıyor. En güçlü potansiyel cumhurbaşkanı adaylarından Mansur Yavaş hakkında dolaştırılan “etrafındaki belediye başkanlarına operasyon yapılacak” fısıltısı bunun en somut örneği. Ankaralı seçmenlerin yüksek desteğini alan Yavaş, bir anda “acaba” kuşkusunun merkezine yerleştiriliyor.
Dahası var: Polis kaynaklarına dayandırılan bilgilere göre, Yavaş’a yakın bazı belediye başkanlarının AKP ve MHP’nin kapısını çaldığı, “bize geçmek istiyoruz” mesajı verdiği, ancak bu partilerin onları almaya yanaşmadığı konuşuluyor. Bu durum, sıradan bir parti değiştirme teşebbüsünden çok, daha büyük bir “operasyon” hazırlığının sinyal fişeği gibi. Alınmayan bu başkanların isminin yayılması bile Yavaş’ı itibarsızlaştırmaya yetiyor. Asıl hedefin, tek tek isimler değil, topluca bir cesaret duygusu olduğunu görmek zor değil.
Bu siyaset mühendislikleri yalnızca adayları değil, muhalif belediye başkanlarının günlük çalışmalarını da kilitliyor. Yerel idarelerdeki bürokratlar “ya bize de operasyon yapılırsa” korkusuyla imza atmaktan çekiniyor. Bir yatırım dosyası, bir altyapı projesi ya da basit bir bakım onarım talebi bile aylarca bekleyebiliyor. Sonuçta, seçimle işbaşına gelen yerel yönetimler felç olurken fatura doğrudan vatandaşa kesiliyor: Çözülemeyen trafik, geciken sosyal hizmetler, askıda kalan kentsel dönüşüm…
Bu fısıltı mekanizması yeni değil. Türkiye siyaseti, 1990’lardan bu yana “şantaj kasetleri”, “anonim ihbarlar”, “gizli tanıklar”la yoğruldu. Ama bugün iş daha sofistike: Ne kaset var ne de yazılı belge… Sadece “Duydun mu?” ile başlayan bir cümle. Sosyal medyanın da etkisiyle bir anda gündem olan bu söylentiler, mahkeme kararı olmadan, hatta yalan olduğu kanıtlansa bile kalıcı tahribat yaratıyor.
Bu kirli taktiğin en tehlikeli sonucu, demokratik siyaseti korku ve güvensizlik girdabına sokması. Partiler arası rekabeti değil, parti içi tedirginliği büyütüyor. Herkes birbirine kuşkuyla bakıyor; adaylar kendi gölgelerinden ürküyor. Sonuç: Seçmen iradesi sandık başına varmadan tutsak ediliyor.
Bugün muhalefet liderlerinin ve özellikle potansiyel adayların, bu psikolojik savaşın farkında olarak hareket etmesi şart. Şeffaflık, ortak akıl ve kararlılık bu fırtınaya karşı en güçlü panzehir. Aksi takdirde “fısıltı siyaseti”, Türk demokrasisinin damarlarını kesmeye, yerel hizmetleri de kilitlemeye devam edecek.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
