Köşe Yazısı

Gölgedeki yapı ve görünmeyen hesaplar

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Türkiye’nin yakın tarihine damga vuran en sinsi örgütlenmelerden biri hiç şüphesiz Fethullah Gülen yapılanmasıdır. Bu yapı, kendisini uzun yıllar boyunca bir “hizmet hareketi” olarak takdim ederken, aslında çok katmanlı, gizliliğe dayalı, dış bağlantılarla beslenen bir örgütlenme inşa etti.

Bu yapılanmayı yalnızca “dini cemaat” ya da “silahlı örgüt” tanımıyla sınırlandırmak, onun çok boyutlu karakterini kavramakta yetersiz kalıyor. Zira bu yapı, ideolojik referanslarını din üzerinden kurarken; operasyonel hedeflerini çoğu zaman Amerika Birleşik Devletleri’nin bölgesel çıkarlarıyla kesiştiren bir CIA güdümlü dini yapılanma görüntüsü çizdi.

Münafık Karakter: Gizlenmenin Siyaseti

Bu örgütün en belirgin vasfı, İslami terminolojiyle söylersek “münafık karakteridir.” Yani gerçek niyetini gizleme, bulunduğu ortama uyum sağlama ve zamanı geldiğinde kendi menfaati doğrultusunda saf değiştirme. Dün birlikte oldukları siyasi figürleri, çıkar dengesi değiştiğinde “düşman” ilan etmekte tereddüt etmediler.

Bu yüzden örgütün kurmay heyeti ve beyin takımı, Türkiye’den kaçtıktan sonra, neredeyse her fırsatta Türkiye karşıtlığı yapar hale geldi. Sözde “özgür basın” maskesi altında sosyal medya üzerinden yürüttükleri faaliyetler, aslında psikolojik harp unsurlarıdır.

Bilgi Nereden Sızıyor?

Daha dikkat çekici olan ise şu: Bu kişiler, zaman zaman öyle bilgiler paylaşıyorlar ki, bunların kamuya açık kaynaklardan elde edilmesi imkânsız. Devletin güvenlik, istihbarat veya içişleri birimlerinin bileceği türden veriler…

Bu da, örgütün hâlâ devlet içinde bazı unsurlar üzerinden bilgi akışı sağladığı, yani “kripto damarlarını” tamamen temizleyemediğimiz anlamına geliyor. Bu, yalnızca güvenlik riski değil; aynı zamanda devletin şeffaflaşması ve yeniden kurumsallaşması önündeki en büyük engellerden biri.

İktidarın FETÖ Kalkanı

Ne var ki bu tablo, bir başka paradoksu da beraberinde getiriyor. Zira hükümet kanadı, her türlü eleştiriyi “FETÖ kumpası”, “FETÖ propagandası” gibi etiketlerle savuşturmayı alışkanlık haline getirdi.

Oysa Türkiye’nin ihtiyacı olan şey, geçmişle hesaplaşmaktan kaçmak değil; gerçek bir hesap verebilirlik kültürü oluşturmak.

FETÖ bahanesiyle yolsuzlukların, liyakatsizliklerin veya hukuksuzlukların üzeri örtülüyorsa, o zaman bu örgüt yalnızca geçmişte değil, bugün de siyaseti zehirlemeye devam ediyor demektir.

Gerçek Şeffaflık, Gerçek Mücadele

Türkiye, bu yapıyla mücadelesini yalnızca güvenlik boyutuyla değil, zihniyet boyutuyla da sürdürmek zorundadır.

Devlet içindeki kalıntılar temizlenmeden, ama aynı zamanda iktidar mekanizmaları da şeffaflaşmadan bu mücadele tamamlanmış sayılmaz.

FETÖ’nün gizlenme sanatı, yalnızca bir örgüt stratejisi değil, aynı zamanda Türkiye’nin demokratik olgunluğunu test eden bir turnusoldur. Gerçek mücadele, bu testten geçmeyi gerektirir.

Bu Yazıyı Paylaş